CVII

eſt videndū. Dicit em̄ Thomas ꝙ in qͦ libetpeccato mortali duo ſunt. ſcilicet auerſio abincōmutabili bono qḋ ē deꝰ. ⁊ ꝯuerſio ad cōmutabile bonū qd̓ ē creat̉a. q̄ duo tātaꝫ hn̄tcōtrarietatē adinuiceꝫ: vt nullatenus ſe cōpatiantur: dicente dn̄o. Nemo peteſt duobus dn̄is ſeruire. Et ideo cum volūtarie ꝑ liberum arbitriū homo ſe inclinet ad bonumcōmutabile: cōtemnēs bonū incōmutabiledeū videlicet peccat mortaliter. ⁊ ſic animadeum derelinquit. que cum derelinquit euꝫqui in ſe omne bonū continet: derelinquit ꝑcōſequens omne bonū. Qd̓ quātum maluꝫin ſe cōtineat dn̄s inſinuat Hiere. ij. dicēs.Scito ⁊ vide quia malū ⁊ amarū eſt dereliquiſſe dn̄m deum tuū ⁊ nō eſſe timoreꝫ meiapud te. Que duo ponuntur abſolute ſineſubſtantiuo determīato ad hoc vel illud. vtper hoc detur intelligi ꝙ illud maluꝫ ad omnia mala: ⁊ illud amaꝝ ad omnia amara ſeextendit. De quo malo adhuc aꝑtius dicitur. iij. Reguꝫ. Quia dereliquerunt dominum deum ſuum: et coluerunt ⁊ adorauerunt deos alienos. idcirco induxit ſuper eosdn̄s omne malū. Item Deutro. xxxij. Congregabo ſuꝑ eos mala. De ſecundo ꝟo ſcilicet amaro qd̓ omne amarū in ſe continet dicit̉ yſa. xxxviij. Ecce in pace amaritudo meaamariſſima. ac ſi dicat. In bono cōmutabilicōtempto vero bono q̄ſiui pacem: et ecce inueni amaritudinē amariſſimā. Itē Deut̄.xxxij. Fel draconū vinum eoruꝫ. ⁊ venenumaſpidum inſanabile. Hinc Iob. xx. Cū dulce fuerit in ore eius malum abſcondit illudſub lingua ſua. ⁊ panis eius in vtero illiꝰ cōuertet̉ in fel aſpidū intrinſecus. R Utautē hec mala que ex dei relictione eueniuntpeccatori ī ſummā redigant̉: ſciendū ꝙ triamala hic confluūt. ſcꝫ quia nulla bona eorūacceptantur. nulla mala diſſimulant̉. bonisomnibꝰ ſpoliātur. De primo yſa. jͣ. Ne offeratis vltra ſacrificiū fruſtra incenſuꝫ: abominatio ē mihi. De ſecūdo Ioſue. xxiiij. Necignoſcat deus ſceleribus veſtris. De ambobus dicit Bern̄. Deus iuſto ſed occulto ſuoiudicio reproboꝝ non diluit mala: nec acceptat bona. De tercio Tren̄. Manum ſuaꝫmiſit hoſtis ad omnia deſiderabilia eiꝰ. In

hac tamē diuiſione dei ⁊ anime alij plus etminus: proprius ⁊ longius recedūt a domino. qd̓ expreſſe inſinuat Grego. dicens. Anima que peccat a deo ſe diuidit. que ſi peccata continuauerit a deo longe recedit. iuxta illud. Longe a peccatoribus ſalus. Sed ſi eāpoſt peccatū ꝓſperitas ſequit̉ ⁊ nulla diſciplina: nulla increpatio reuocat in diuiſionequā inter ſe ⁊ deum fecit: etiam libelluꝫ repudij accipit vt ad virum queꝫ dereliquit redire non valeat ⁊ faciat mala que vult. dicetqꝫ deus ei illud Ezechie. xvj. Receſſitz elusmeus a te. iam non iraſcar tibi. Tercius fructus male arboris conſiſtit in ineuitabili pene obligatiōe. Nunqͣꝫ eniꝫ dedecus culpe dimittitur ſine decore iuſticie. Et hoc eſt qd̓ dicit Iob. xx. Luet omuia que fecit. Idem. ix.Uerebar om̄ia opera mea: ſciens ꝙ nō parceres delinquēti. Qd̓ exponēs Grego. dic̄.Delinquēti deus nequāqͣꝫ parcit. quia delictum ſine vltione non deſerit. aut enim ipſehomo hoc penitēs in ſe punit. aut hoc deusvindicans homineꝫ percutit. Nequaqͣꝫ igitur peccato parcit̉. quia nullatenus ſine vindicta laxatur. Sic Dauid ſicut. ij. Reg. xij.legitur poſt confeſſiōem audire meruit. Dominus tranſtulit peccatum tuum. ⁊ multispoſt cruciatibus afflictus: reatuꝫ culpe queꝫperpetrauerat abſoluit. Sic nos ſalutis vnda a culpa primi parētis abſoluimur. ſꝫ tamen reatum eius de culpe diluentes adhuccarnaliter obimꝰ. Sicqꝫ patet ꝙ delicta noſtra ſiue per nos: ſiue ꝑ ſemetip̄m deus puniat etiā cū relaxat. L Sꝫ dicit īgratꝰ.Quid ergo nobis proderit dei miſericordiaſi ſic omnia puniūtur. ſic enim videturocioſa ⁊ penitentibus nihil conferre? Cuius cōtrarium tota die nobis predicat̉ in amboneSic enim dicitur Ezechiel̓. Quacunqꝫ hora peccator ingenuerit: omniū peccatorumſuorū non recordabor amplius. Audi ſtulteIn omni peccato mortali duo ſunt. ſcꝫ auerſio a bono ꝯmutabili qḋ eſt deꝰ. ⁊ ꝯuerſio adbonum cōmutabile qḋ eſt quelibet creatura.Et qꝛ bonuꝫ qḋ cōtemnit̉ eſt eteruū. ideo ꝓilla auerſiōe ⁊ illiꝰ boni offenſiōe debet̉ contēptori pena eterna. Quia ꝟo nō ſolū deuꝫꝯtēpſit: ſꝫ bono ꝯmutabili nequiter adheſit