XCVII

ta dimittit ſtatim ſpirituſſanctus conuertitſpiritum noſtrum ad aliud genus deuotōiſin qua ſuperſperat ſe veniam peccatorum cōſecuturum ⁊ hoc eſt ſignum remiſſionis peccatorum. cuius remiſſionis tale accipimusargumentum. quia nequaqͣꝫ vt nudiuſtercius peccata poſſumus deplorare. et qꝛ gr̄adei ocioſa eſſe non poterit conuertit deuotionem hominis in gratiaꝝactionem vt ꝓ his⁊ alijs beneficijs gratias agat deo di. ex maxima amiratione illud Re. vij. Quis egoſum dn̄e aūt que domus patris mei. vt preſtares mihi talia. ⁊ hec deuotio gratiaꝝ actionis vngentum dicitur hic intentum Dequo dicitur Eant. in odore vngentorum tuorum currimus ⁊ iterum. Odor vngentoꝝtuorum ſuper omnia aromata. qꝛ hec deuotio ceteras antecellit. De quo di bern̄. Ungentum eſt de d̓inis collatuꝫ hūano generibn̄ficijs ⁊ ſubiungit. Felix qui ipſa ſtudioſe colligere ⁊ ante mentis ſue oculos dignacum gratiaꝝ actōne reducere curat. profectocum fuerint in vaſculo pectoris crebra meditatōe contuſa. deinde igne ſancti deſiderijſil̓ decocta ⁊ demū īpīguata oleo leticie. eritvnctio longe precioſior priore Tercio res diuino cultui aptande ſanctificabantur oleivnctione. Sic enim dicitur Exo. iiij. Oīavnctionis oleo conſecrabis. ſignans quia⁊ nos qui celeſti tabernaculo ſumus eternaliter adaptandi poſt predicta debemꝰ ⁊ nosoleo leticie conſecrari. per oleum em̄ ſpūalegaudiū deſignatur ſicut dicit̉ Eſa. lxi. Dabo tibi coronam pro cinere ⁊ oleum gaudij pro luctu ⁊ in pͣs. Unxit te deus oleo leticie. R De oleo ſpūalis gaudij eſt ſciendum ꝙ ad gaudium eius guſtandū triadulciſſima confluunt ſcilicet dei pn̄tia plena eius amicicia. celeſtis gaudij influentia⁊ idcirco gaudiū ex his tribꝰ ineffabile anime generatur. de quo dicitur Eccle. xxx. Nōeſt oblectamentum ſuꝑ cordis gaudiū Itēꝓuer. xxxi. theſaurus deſiderabiſis eſt oleuꝫin tabernaculo iuſti ⁊ homo imprudens diſſipabit illud. Ꝙ aūt dei pn̄tia miram ſupͣmodum faciat in anima delectationem dicitur. ij. Macha. xv. Preſentia dei ſunt magnifice delectati. Cum enim deus ſumma

ſit delectatio vbicunqꝫ preſens fuerit ex ſuipreſentia odorem ſue delectationis per totam domum anime ſpargit. Hinc Iohan.Odor tuus domine excitauit in me concupiſcentias eternas. Uerum quia deus luxeſt ip̄o teſtante Ihan. viij. Ego ſum lux mūdi. de qua Auguſti. Deus qui lux eſt illuminat pias mentes. vt ea que diuina dicuntur vel oſtenduntur intelligant. ideo non ſolum delectationem dat anime per ſui preſentiam ſed cū hoc in lumine ſuo dat cognoſcere ei plenam ſui ⁊ perfectam amiciciam. de qua dicitur Sap̄. viij. In amicicia illius eſt delectatio bona dequa amicicia dicit Auguſti. Sic mihi videtur cū miſerationes eius ⁊ amicitias circa me attendo vt ſi vas eſt dicere quodammodo nihilagit deus niſi vt mee ſaluti prouideat etquaſi oīm oblitus ſit ⁊ mihi ſoli vacare velit. cui conſonat Bernar. Unum dico ſpiritualibus mirum quidem ſed verum. animam deum videntem haud ſecus videreqͣꝫ ſi ſola videat̉ ab eo. Tercia delectatio inceleſtis gaudij conſiſtit influentia. Ibi em̄guſtat celeſtium bonorum quaſi quaſdamguttulas. de quo guſtu dicitur Exo. Guſtꝰeius quaſi ſimilia cum melle. de quo dicit̉Sapientie. xvi. Bene diſpoſuiſti populuꝫtuum cui dediſti concupiſcentiam delectamenti tui nouum ſaporem et his guſtatisdeſipit omnis caro. hoc eſt guſtatis his bonis omnia terrena ⁊ carnalia decetero noncurantur. ⁊ hoc eſt quod dominus leui. xxvi.dicit. Superuenientibus nouis vetera proijcietis ⁊ donec noua naſcantur vetera edetis. quia neceſſe eſt quamdiu de ſpiritu nilguſtamus terrena nobis per indulgentiamconcedantur. guſtatis autem ſpiritualibuscarnalia contemnantur. Hinc grego. Dulce eſt eſſe in humanis rebus ſed ei qui adhuc de celeſtibus gaudijs non guſtauit. qꝛquanto minus eterna intelligit tanto delectabilius in temporalibus requieſcit at ſi qͥsiam cordis ore guſtauit que ſit illa dulcedoceleſtium premiorum quanto illud dulce ſitquod intus videt tanto in amaritudinemvertitur omne quod foris ſuſtinetL¶ Ex his tribus dulciſſimis delectationibꝰ

M 2