X C V

ſi omnia dimitteret vno retento: ex hoc ſoloadhuc eſſet auerſus a deo. ⁊ hec prima cōditio ſignata eſt per primā literā ī in hac dictione iudea. U Secundo confeſſio noſtra debet eſſe voluntaria: vt ex propria deuotione motus confiteat̉ ſeipſum ſincere ⁊ volūtarie accuſans vt nō ſit ſicut cōfeſſio achorqui coactus eſt qḋ fecerat ꝯfiteri. Unde pͣs.Ex voluntate mea confitebor ei. Hinc Eccl̓.xxvij. Confiteberis viuens viuus et ſanus.Qui enim viuus ⁊ ſanus cōfitetur. voluntarie vtiqꝫ cōfitetur. Nihil euim eſt dominogratum qḋ coactum dn̄o exhibetur. ⁊ hec circumſtātia confeſſionis in litera vque eſt ſecundum in hac dictiōe iudea denotat̉. Tercio ꝯfeſſio noſtra debet eſſe diſcreta vt diſtincte ⁊ ſeꝑatim peccata ſingula cōfiteātur. Dequā diſcretiōe dicit pͣs. Lauabo ꝑ ſingulasnoctes lec. me. lachry. me. ſtra. meū rigabo.ac ſi dicat. Lectuꝫ cōſcientie mee lauabo perſingulas noctes .i. per ſingulas tenebras peccatorū. Unde Tren̄. iij. Diuiſiones aquaruꝫ deduxit oculus meꝰ. Qd̓ exponēs Grego. dicit. Diuiſas ex oculis lachrymas ducimus: quādo peccatis ſingulis penitēdo etcōfitendo diſpartitas lachrymas deo damꝰEt hec circumſtātia in litera d̓ intelligit̉. quein tercio loco huius dictiōis iudea ordineꝫſuum tenet. Quarto cōfeſſio noſtra debet eſſe excogitata ſiue p̄meditata. vt non quicqͥdin buccam venerit euomamus: ſed cuꝫ magna p̄meditatiōe que cōfitenda ſunt p̄concipiātur. Et hoc facere monemur Eccl̓i. xxxij.cum dicitur. Precurre prior in domū tuam⁊ illic aduocare: ⁊ illic lude: ⁊ illic age conceptiones tuas. Qd̓ ⁊ fecit Ezechias cum dicebat. Recogitabo tibi om̄es ānos meos inamaritudine anime mee. Hinc Hiere. viij.Auſcultaui: nemo qd̓ bonuꝫ eſt loquit̉. nullus eſt qui agat penitētiā ſuper peccato ſuo:dicens quid feci. Iteꝫ yſa. lvij. Non eſt quirecogitet in corde ſuo. Sꝫ vt ait Bernard̓.ſunt qui quaſi fabulam cōfitendo narrantpeccatorū ſuorum hyſtoriam ⁊ egritudinesanime ſue ſine cōfuſiōe enumerāt. Et hec circumſtantia in quarta litera huius dictionisiudea ſcilicet e collocat̉. X Quinto cōfeſſio noſtra debet eſſe amara: vt tanqͣꝫ reus.

diſtricto dei iudicio ſe rep̄ſentet cōfeſſori ſuo.tanqͣꝫ deo ſuper omnibus confuſiōibus ſuis amariſſime ſe accuſans. qd̓ faciebat Iobx. dicens. Loqͣr in amaritudine anime mee.dicam deo: noli me condemnare. Ezechiel̓.xxj. In amaritudine ingemiſcēs. Iteꝫ Hiere. lv. Statue tibi ſpeculam. pone tibi amaritudinem. dirige cor tuuꝫ in viam directaꝫin qua ambulaſti. Ad quam amaritudineꝫfacilime ꝑuenimus: ſi damna que ex peccatis incurrimus: et maxime dei offenſam iuſto pondere eſtimamus. Si ergo has quinqꝫ circumſtātias per quīqꝫ litteras huius dictionis iudea deſignatas in noſtram cōfeſſionem aſſumimꝰ: erit vtiqꝫ iudea ſanctificatio noſtra. Induamꝰ ergo cōfeſſionem iſtaꝫcū ſuis appēdicijs: cōfitentes dn̄o et dicētesillud. ij. Paral̓. xxxvij. Tu domīe ẜm bonitatem tuam ꝓmiſiſti penitentiā remiſſiōis peccatorum. ⁊ tu domīe iuſtorū non poſuiſti penitentiam iuſtis Abraham yſaac ⁊ Iacob:his qui tibi non peccauerūt: quoniā peccauiſuper numerum arene maris. multiplicateſunt iniquitates mee: ſtatuens abomioationes ⁊ multiplicās offenſiones. et nūc flectogenua cordis mei: precas a te bonitatem tuam domine. Peccaui domiue: peccaui. etiniquitates meas cognoſco. Peto rogās tedomīe remitte mihi: ne ſimul perdas me cūiniquitatibus meis. Si ſic cuꝫ hac iudea exꝓfundo cordis cōfitebimur domīo: omniuꝫiniquitatū noſtrarum non recordabitur ampliꝰ. ⁊ erit iſta iudea ſanctificatio noſtra. qꝛbenignus ⁊ miſericors eſt. et placabilis ſuꝑmalicia ⁊ miſertus noſtri: dicet nobis illudHiere. xlv. Iam placatus ſum ſuper maloquod feci vobis. Et ſubiūgens illud. ij. Re.xxiiij. Sufficit nunc: contine manum tuaꝫ.ſcilicet a cōfeſſione peccatoruꝫ. Item Prouerbio. xxvij. Sufficiat tibi lac caprarum.Quid ꝑ capras niſi peccata. quid per lacniſi cōfeſſio. que de peccatis tanqͣꝫ lac de caprisextrahitur. Ac ſi dicat. Sufficiat tibi confeſſio peccatorum. In quorum verboruꝫ virtute infunditur nobis plena et perfecta remiſſio omnium peccatorum. quibus dimiſſis anima que ocioſa eſſe non poterit ſentiēsconſcientiaꝫ ſerenatam ſtatim ꝯuertit ſe ad