LXIX.
geueri inherentes in his nouē defectibꝰ includant̉: quibꝰ beata virgo vt viſum eſt caruit qꝛ peccatū nō habuit. iō ꝯueniēter concludit̉ ꝙ ip̄a ſit illa beata mulier ſub cuiuspedibus erat luna.LXIX De eodem ſermo. v.gnumagnumCapparuit in celo. mulier amicta ſole ⁊cͣ. Dicit gre. Quotiens ſacra eloquia talia verba nobis ꝓferunt in quibꝰ exterior ſignificatio nō ponit̉ eſſe vera. hoc ſpūſſanctꝰnobis innuit vt interiꝰ ſenſum myſticū reqͦramus. Quia verba litere dū collecta ſibiꝯuenire neq̄unt. aliud in ſe qd̓ querat̉ oſtēdunt. ac ſi qͥbuſdā vocibꝰ ip̄a verba dicant.Dum nrām aſpicitis ſuꝑficieꝫ deſtrui: hocin vobis q̄rite qd̓ ordinatū ſibiqꝫ cōgruensapud vos intꝰ valeat inueniri/ Expedito ergo vno ẜmone vicūqꝫ nr̄e virginis gl̓am redolente: in qͦ on̄dimꝰ quō luna ſub pedibꝰeius ꝯculcat̉ Nūc ẜuato ordine dd̓m eſt perſolē qͣliter veſtiat̉. Cū igit̉ in verbis ꝓpoſitisnequaqͣꝫ poſſit ſenſus exterior eē verꝰ: neceſſe eſt vt interiꝰ ad ſenſuꝫ myſticū recurramqnō em̄ mulier amicta ſole eſſe poterit: ſed ꝓprietatibꝰ ſolis ſpūaliter intellectis glorioſehec mulier eſt veſtita. U Habet autēſol. vij. ꝓprietates qͥbus gl̓oſa hec mulier feliciter ē veſtita. Primo ſol hꝫ mirā luminoſitatē. maximā caliditatē. ad oīa ꝯmūitateꝫꝯtinuā mobilitatē. oꝑat̉ in liquidis ſiccitatem. in ſiccis liquiditateꝫ. in eclipſi videturhr̄e anxietatē. his. vij. ꝓprietatibꝰ ſpūaliterintellectis nr̄a dn̄a eſt veſtita. Primo gͦ nōſtra dn̄a eſt veſtita ſolis illūioſitate induēsſe illo lūie tanqͣꝫ veſtimēto. de qͦ d̓r Eſa. lx.Surge illūiare hieruſalē: qꝛ venit lumē tuum qd̓ eſt xp̄s dn̄s: qui tanqͣꝫ ſumē in teſtaꝑ mariā ad nos venit. Nā de ſeip̄o di. iohā.viij. Ego ſum lux mūdi. ⁊ iteꝝ. Ꝙdiu ī mūdoſum: lux ſum mūdi. hoc gͦ lumē qd̓ deꝰ eſtcū in eiꝰ vtero nouē mēſibꝰ requieuit mēteꝫeius ⁊ aīam ita irradiabat: vt in corꝑe eiusverbis ⁊ oꝑbꝰ nō niſi qḋ dn̄i fuerat reſplēdebat: adeo vt in oībꝰ eiꝰ moribꝰ qͣſi quidaꝫdiuinitatis radiꝰ de ea ꝓcedere videret̉. propter qd̓ etiā nullus vnqͣꝫ malꝰ conceptus de
ea haberi poterat nec affectꝰ. Nec mirum ꝙgl̓oſam hāc reginā deo veſtitā dicere preſumimꝰ: cū ⁊ hoc ip̄a veritas dicat de his fieriqͦs longe minoris meriti ſcimꝰ eſſe. ſic. n. dicit̉ lu. xxiiij. Uos aūt ſedete in ciuitate quoaduſqꝫ induamini virtute exalto: ⁊ Apoſt.Ro. xiij. Induimini dn̄m ieſum xp̄m. hincbern. Iure maria ſole ꝑhibet̉ amicta q̄ profundiſſimā diuīe ſa pīe vltra qͣꝫ credi valeat penetrauit abyſſum: vt qͣntū ſine ꝑſonalivnione creature ꝯditio patitur luci illi inacceſſibili videat̉ immerſa. illo nimirū igne qͦcherubin ⁊ ſeraphin celeſtes ſpūs accēdunt̉Longe aūt maria meruit nō tanqͣꝫ ſummatim tangi ſed oꝑiri vndiqꝫ ⁊ circūfundi ⁊ tāqͣꝫ ip̄o igne ꝯcludi. cādidiſſimꝰ ſane ſed nōcalidiſſimus eiꝰ amictꝰ cuiꝰ oīa tā irradiatanoſcunt̉: vt nihil in ea: nō dico tenebroſumſed nec ſubobſcurū ſaltē ⁊ minꝰ luciduꝫ: ſedne tepidū quidē aliquid ⁊ nō feruētiſſimuꝫlicet ſuſpicari. Nā in te manet deꝰ beata virgo ⁊ tu in eo ⁊ veſtis eū ⁊ veſtiris ab eo. veſtis eū carniſ ſubſtātia: ⁊ veſtit ille te ſue maieſtatis gl̓a. veſtis nube ſolē: ⁊ ſole ip̄a veſtiris. Et ſic ptꝫ quō beata virgo ꝓprietate ſol̓⁊ lune ſit veſtita: adeo vt diuīo lumīe tā efficaciter irradiata ꝑ diuinā ſapīam oīm queſub ſole poſſidebat. X Scd̓a ꝓprietasſolis eſt caliditas: q̄ tam magna eſt vt etiaꝫcaleſcere faciat totū mundū. Per quā ꝓprietem eiꝰ maxima deſignat̉ caritas: ꝑ quā ip̄acalet ⁊ feruet ad oēm hoīem in hoc mūdo. excuiꝰ caritatis feruore ip̄a clamat Eccl. xxiiijTrāſite ad me oēs q̄ ꝯcupiſcitis me: ⁊ a generatiōibus meis adimplemini. decuiꝰ caritate di. hiero. Queſo ſi qͣ ſunt in vobis viſcera pietatis ꝯſiderate. qͦ cruciabat̉ amoreqͦ ve deſiderio eſtuabat virgo ſancta. duꝫ reuoluerat anīo quicqͥd audierat: viderat ⁊ cognouerat. puto quicquid cordis eſt: quicqͥdmētis. quicquid virtutis hūane ſi totū adhibeas nō ſufficis cogitare qͣnto indeſinenter cremabat̉ ardore pij amoris: qꝛ ardensdeſideriorū affectibꝰ erat tanto validius qͣnto diuinis illuſtrabat̉ intus viſitationibusquā totaꝫ incanduerat diuinus amor et ardor ꝯtinuus ⁊ ebrietas ꝓfuſi amoris. Euidentiſſima aūt declaratio ꝙ ad deū ⁊ proxi-
§. 4