¶ Sermo

qui ſeruit dyabolo. Secundo nihil eſt vtilius niſi vt deo cui ſeruire regnare eſt) ſeruiamus. Hec aūt vtilitas vt paucis concludat̉verbis ꝯſiſtit in om̄i maloꝝ euaſiōe. ⁊ in omni bonorū aſſecutōe. de quibꝰ duobꝰ dicit̉. jͣ.Paral̓. xviij. Si q̄ſieris dn̄m inuenies eū.ſi aūt derelinq̄ris eū ꝓijciet te ī eternū. Tercio nihil dulcius eſt quaꝫ adherere ⁊ ſeruiredeo. ſicut dicit̉ Eccl̓. Nihil dulcius qͣꝫ reſpicere ī mandatis dn̄i. Et in pͣs. Dulciora ſuper mel ⁊ fauū ⁊cͣ. Hinc Mat. veritas dic̄.Iugū meū ſuaue ē ⁊ onus meū leue. De qͦBern̄. Deus qui eternā vitaꝫ ꝓmittit in patria: p̄ſentem cōſolatiōem ⁊ requiē promittit in via. I Uiſis ergo cauſis ad ſeruiendū deo fortiſſime cogentibꝰ: tercio dicēdum de cōſenſus inclinatiōe: per quem nosvelle ſeruire deo ꝓmittimus ⁊ vouemus. qd̓cuꝫ facere intendimꝰ: dicit̉ nobis illud Hiere. ij. Scito ⁊ vide quid feceris. ac ſi dicaturCōſidera qͥs ſit cui offers. quid ſit qd̓ offerſ⁊ qͣliter. Prīo ꝯſidera quis ſit cui votū tuūofferas. quia nō ē vnus de plebe cui poſſibile ſit mentiri. ſed eſt deus. cui ſi mētiti fuerimus: poteſtatē habet corpus ⁊ aīam mitterē in gehennā. quia ſicut Eccl̓i. v. dicit̉. Diſplicet deo infidelis ⁊ ſtulta promiſſio. Illaautē ꝓmiſſio ſtulta eſt ⁊ infidelis que ꝓmittit qd̓ non ſoluit. Secūdo conſidera quid ſitqd̓ offers. ⁊ ſunt omnia q̄ nō ſunt deus q̄ intriplici reruꝫ differētia includunt̉: que ſuntres corpus ⁊ anima. Res aūt offerimus perpaupertatē. animā per reſignatā ꝓpriam voluntatē. corpus per caſtitatē. Tercio cōſidera qualiter offeras p̄dicta tria. ⁊ hoc faciendum eſt cū triplici cautela. ſcꝫ ſine omni reuocatōe operis expletiōe. ꝓfectuū augmētatione. Primo dico offeramus deo votū vite noſtre ſine om̄i reuocatiōe. vt qd̓ ſemel cūcauta deliberatiōe obtulimꝰ: nunqͣꝫ ad nosreuocemus: ſed vtamur oblatis. ſcꝫ rebꝰ corpore ⁊ aīa tanqͣꝫ nō noſtris: ſed tanqͣꝫ eiꝰ cuiea obtulimus. Hinc Deutro. Cuꝫ vouerisvotū dn̄o deo tuo: non tardabis reddere. qꝛrequiret illud a te dn̄s deus tuus. ⁊ ſi moratus fueris reputabit̉ tibi in peccatū. Si nolueris polliceri abſqꝫ peccato eris. qd̓ auteꝫſemel egreſſuꝫ eſt de labijs tuis obſeruabis

⁊ facies ſicut ꝓmiſiſti. qꝛ vt dicit̉ Eccl̓. Melius eſt nō fouere qͣꝫ poſt votum ꝓmiſſa nōſoluere. ſūme cauētes ne improꝑet nobis deus illud Hiere. ij. Cōfregiſti iuguꝫ. rupiſtivincula ⁊ dixiſti nō ſeruiā. Secundo oblata deo ꝑ votū noſtrū non ſolū nō reſumamꝰſed oꝑe expleamus. non ſolū lingua ꝓmittētes: ſed vota noſtra oꝑe ⁊ verita te adimplētes. qd̓ tunc veraciter facimus: ſi in his quedeo vouimꝰ nec nobis nec alijs: ſed ſoli deoviuamus: facti nobis tanqͣꝫ vas ꝑditū. Qd̓faciendū monet nos apl̓us: dicens. Nemoqd̓ ſibi vtile eſt faciat: ſꝫ magis qd̓ alteri. Etillud. Omnia quecūqꝫ facitis ad gloriā deifacite. Tercio vota noſtra dn̄o ꝓmiſſo ſoluamus cū augmētatiōe: vt de die in dieꝫ votanoſtra augeamꝰ. Nā vt ait Bern̄. nulli diuin eodē ſtatu eſſe cōcedit̉. Oportet eniꝫ ẜuūdei aūt deficere: aut ꝓficere. Ne ergo deficiamus: neceſſe eſt vt ꝓficiamꝰ. Nec hoc intendimus aſtruere: vt qui hodie fecit qd̓ potuit cras faciat pluſqͣꝫ poſſit. vt qui hodie orāsꝑſoluit pſalteriū cras dicat duo ⁊cͣ. hoc eniꝫeſſꝫ diſcretōis metas excedere. ſꝫ dicimꝰ hocaugmentū in ſpū fieri oportere. vt videlicꝫin charitate huilitate ⁊ ceteris virtutibꝰ ꝓnciamus. vt qui heri multuꝫ deum dileximꝰ:multū hūiles fuimus ⁊cͣ. hodie plus diligamus: plus corā deo hūiles appareamꝰ. Nāex tali augmētatōe nō ſolū noſtrū obſequiūnō aggrauat̉: ſed potiꝰ alleuiat̉. vt cū pͣs invia teſtimoniorū dei ſicut in oībus diuitijsdelectemur. N Quarto poſt dei legationē noſtrā deliberationē ꝯſenſus inclinarionem dei accipimꝰ viſitationē. Naꝫ p̄dictisillectus venier ⁊ ruit in amplexꝰ: dicēs. Ecce aſſuꝫ. Quō aūt veniat tangit̉ paucis verbis Deutro. xxxiij. vbi dicit̉. Ipſe venit plenus benedictōibꝰ. Eſt aūt triplex benedictio.ſcꝫ maledicti euacuatio. fecūditatis ampliatio. ſingularis gr̄e collatio. Maledictio aūtquā prima benedictio euacuat in duobꝰ cōſiſtit .ſ. in laboris fatigatōe: ⁊ eiuſdeꝫ laborisfruſtratōe. De primo d̓r Gen̄. jͣ. In ſudorevultus tui veſ pane tuo. De ſecūdo ſtatimſubiungit̉. Cuꝫ oꝑatus fueris: terra nō dabit fructus ſuos. Hāc maledictōem aufertcū venerit ad aīam ferēs ſecū benedictiōem.