¶ Sermo
¶ XI. De codem ſermo v.Iſſus eſt angelus Gabriel. Luc̄. jͣ. Multa dicimꝰ ⁊ deficimꝰ. q̄a vt ait Ber.Licet multi de virgine matre loqui geſtiāt:quicqͥd tn̄ de indicibili dicitur: eo ip̄o ꝙ dicinō potuerit minus gratū ſit. minꝰ placituꝫ⁊ minꝰ acceptet̉. In verbis ergo ꝓpoſitis cūſequentibꝰ qͣtuor poſſumus intelligere q̄ addei incarnatōeꝫ decēter cōueniūt .ſ. angeli legationē. virginis deliberationeꝫ. ꝯſenſus inclinationē. ⁊ dei ꝯceptionē. Primū ibi. auecū ſequētibus. in quibꝰ angelus ſuā legationem ꝑorauit. Secundū ibi: quō fiet iſtud.in quo virgo beata ſe deliberauit. Terciumibi: ecce ancilla dn̄i. in qͦ ꝯſenſuꝫ inclinauit.Quartū ibi: fiat mihi. in quo verbo deus invteꝝ eius ſe inclinauit. nec deū cōcepiſſꝫ: niſi prius cōſenſiſſet. nec prudēter cōſenſiſſet:niſi mature deliberaſſet. nec deliberaſſet: niſilegatōꝫ angelꝰ ob̓tuliſſꝫ. E A legatōe gͦ incipiētes: dicimꝰ ꝙ hec angelica legatio triaon̄dit ⁊ ꝑfecit in ea. Oſtēdit em̄ eam deo acceptiſſimā. hoībꝰ fructuoſiſſimā. ſibijp̄i ſanctiſſimā. Primo dico on̄dit eā deo eſſe acceptiſſimā: qui ad opus nr̄e redemptiōis elegit eā ex omni carne. nec dubiū quin deo fuerit gratiſſima: qui eā ad tam ſublime opusex oībus ⁊ pre omnibꝰ elegit. qd̓ in ſe cognoſcēs dic̄. j. Paral̓. xxviij. Placuit deo vt meeligeret. Secūdo hec legatio fecit eā hoībusfructuoſiſſimā. De nulla enim creatura pura tam copioſus fructꝰ ꝓuenit quēadmodūde Maria. de cuiꝰ fructu quātū in eo eſt omnes hoīes ſunt redempti: iuxta illud Eccl̓i.Uidete qm̄ non ſolū mihi laboraui: ſꝫ omnibꝰ exquirētibꝰ veritatē. Tercio hec legatiofecit eā ſibijp̄i ſanctiſſimā. cuiꝰ corpus ⁊ aīaex vnione diuini germinis ſunt qͦdāmododeificata. Secūdo beata virgo poſt legationem habuit deliberationeꝫ quā flore tripliciadornauit. Non enim p̄cipitauit vt Eua. q̄ad legationē ſerpētis ſtatim p̄cipitādo conſenſit: ſꝫ moroſe deliberauit. qꝛ cogitabat qͣliſeēt iſta ſalutatio nō nimis dubitauit vt Zacharias. qui ꝓpter nimiā incredulitateꝫ lingue officio eſt priuatus. ſed ſapiēter interro-
gauit: dicens. Quō fiet iſtud. Tercio cōſenſuꝫ ſuū inclinauit: dicens. Ecce ancilla dn̄i.⁊ hoc cum triplici deuotiōe ornās cōſenſumſcꝫ cum ꝓfunda humilitate. plena credulitate. affectuoſa cupiditate. Naꝫ hūilitas in eaapparuit ꝙ cum regina celi ⁊ terre eligeret̉:ipſa ſe ancillā nomīauit. Plena autē credulitas in hoc cognoſcit̉ ꝙ dixit. ẜm verbū tuum. Affectuoſa cupiditas in eo qd̓ dixit: fiat. qd̓ eſt verbū optatiuū. Quarto poſt hūcꝯſenſuꝫ deus ſe in eius vteruꝫ inclinauit: ferens ſecum benedicte matri triplicem gratiam. Omnes eniꝫ mulieres maledictiōi ſubiacebat triplici. habent eniꝫ in cōceptiōe pudorem. in imp̄gnatiōe laborē. in partu dolorem. que tria dn̄i cōceptus abſtulit ei eoruꝫcōtraria ſecum tulit. Nam vt ait Bern̄. fuitbeata virgo ſine pudore fecunda. ſine laboregrauida. ſine dolore puerpera. ecce triplicemgratiā. F His breuiter ꝑcurſis: nuncvideamus quō in predictis qͣtuor: ſcꝫ legatione. deliberatiōe. cōſenſus inclinatiōe. dei cōceptione: noſtrū̄ negociū actitetur. Omnesenim qui vnqͣꝫ ſunt gratiā cōſecuti: per p̄dicta quatuor ſunt ꝓmoti. ita vt qui deo vnqͣꝫplacuerūt et ad eius regnum ꝑuenerūt. periſta quatuor trāſierunt que per ordineꝫ proſequētes. Primo dicimꝰ ꝙ deus magni cōſilij angelus ad ſingulos ⁊ ad om̄es ſuas legationes mittit: nullū tranſiens: nullū ſpernens. teſte Iob qui dicit. Suꝑ quem nō effulſit ſplendor eius. hoc eſt lumē gratie ⁊ vocationis ſue. Hanc aūt legationeꝫ ꝑagit intriplici genere nuncioꝝ. ſcꝫ per creaturā. ſcripturā. ⁊ naturaꝫ. Primo dico mittit ad nosomnē creaturā: que nos ꝯmonefaciat vt adeum cōuertamur: ⁊ ei vt dignū eſt adhereamus. Nam in eo ꝙ omnia ſeruiūt ei: qͥd aliud aſtruūt niſi vt ad hoc ei pre oībus teneamur. ⁊ ad hoc ſimus tanto obligatiores: qͣnto pre ceteris digniores. Hinc Sapiē. xiij.A magnitudine ſpeciei creature cognoſcibibiliter poterit eoꝝ creator videri. Cur auteꝫdeus ꝑ creaturā vult cognoſci: niſi vt cognito adhereamꝰ. Hinc Iob. xij. Interroga iumēta ⁊ docebūt te. volatilia celi ⁊ indicabūttibi. loquere terre ⁊ rn̄debit tibi: ⁊ narrabūtpiſces maris. Hinc Augꝰ. Ecce celū: terra: