¶ Sermo

cata tua: niſi ego peccare deſiero quid proderit? Exui tunicam meam ſi reinduo eaꝫquātum profeci: ſordens omni genere viciorum diu iacui in luto fecis. Sed erit ſinedubio recidenti qͣꝫ iacenti deterius. deniqꝫqui me ſanum fecit ip̄m mihi dixiſſe recordor. Ecce ſanus factus es. vade iam ampliꝰnoli peccare ne deterius aliqd̓ tibi cōtingatP Tertio deus habitans in corde bonanoſtra multiplicat nobiſcuꝫ cooꝑando. naꝫſi ſoli nos ip̄a fecerimus nihil nobis proderunt ad ſalutem: ſed valor ⁊ acceptabilitaseorum ex cooꝑante ſpiritu eſtimatur. qui vldelicet ſpiritus vt grata ſint deo patri: format ip̄e eadem oꝑa noſtra ad exemplar operum domini noſtri ieſu chriſti. Opera autēchriſti quinqꝫ ſignis perfectiſſima comprobātur: in quibꝰ quantū ip̄m imitabimur. intantū erunt etiam perfecta oꝑa noſtra. Habebant enim oꝑa ieſu chriſti difficultatem.promptam voluntatē. feruentem caritateꝫ.⁊ ꝑſeuerantie longanimitatem: omnia nonad ſuā ſed ad noſtrā faciens vtilitatē. Namde primo ſcilicet operuꝫ difficultate diciturMar. Cepit ieſus pauere ⁊ tēdere ⁊ meſtuſeſſe in agonia di. Triſtis eſt anīa mea vſqꝫad mortem. Iteꝫ Iohan. Factus eſt ſudoreius velut gutte ſanguīs decurrentis in terram. quod reuera ex difficultate p̄conceptemortis factū fuit ⁊ ex imaginatione crudeliſſime paſſionis. Scd̓o ex promptiſſima voluntate fecit oꝑa ſua Lu. xxij. Deſiderio deſideraui hoc paſca manducare vobiſcū. ItēHebre. xij. Per patientiā curramꝰ ad propoſitum nobis certamen inſpicientes in auctorem fidei ⁊ cōſummatorē ieſum. qui ꝓpoſito ſibi gaudio ſuſcipit cruce confuſionecontempta. Tertia ex maxima caritate fecitoꝑa ſua dicens Ioh Maiorem caritatē nemo habet vt animā ſuā ponat quis ꝓ amicis ſuis. Quarto in ꝑfectiſſima ꝑſeuerātiaoꝑa domini ſunt completa. Und̓ emittensſpiritum dixit. Conſummatū eſt. Quintoin om̄ibus his oꝑabatur nō quod ſibi vtilefuit: ſed qd̓ nobis. nihil enim ex om̄ibꝰ hisque oꝑabatur ſibi accreuit: ſed noſtrā in oībus ꝓmouit vtilitatem. In his quinqꝫ do-

minus ieſus exiſtens in hoc mundo operaſua perfecit ⁊ cōpleuit. In eiſdem etiā ſpūsieſu in minori mundo. id eſt ī nobis exiſtēsad exemplar prioris operū ſpūaliter operatur niſi obſtacula ponendo ſanctoſpūi reſiſtamus. qd̓ ne faciamus dicit nobis deꝰ Exodi. Inſpice ⁊ facẜm exemplar qd̓ tibi moſtratum eſt ⁊c̄. ⁊ illud Iudicū. vij. Qd̓ mevidetis facere om̄es facite. Si ergo volumꝰefficaciter oꝑari. operemur difficilia ⁊ cumhoc ſint voluntaria ⁊ feruida cū ꝑſeuerātia⁊ in his om̄ibus non noſtrā ſed dei q̄ramuſgloriam: ⁊ ſic efficaciter oꝑamur. QQuarto deus habitans in nobis vlteriꝰ ꝓgreditur. plantans ⁊ edificans in nobis virtutes. nihil enim omnia predicta placerentdeo ſi nō eſſent virtutibꝰ adornata. ſic enimdicit Bern̄. Deus qui dn̄s virtutum dicit̉nequaqͣꝫ thalamū mentis ingreditur ſi nōfuerit lectulus conſcientie virtutibꝰ adornatus ⁊ ſubiungit. Quantumlibet te afflictesquantum libet te crucies: non ſui copiam cibi tribuit niſi fueris virtutibus decoratusSuppoſitis autē virtutibꝰ theologicis: ſcilicet fige. ſpe ⁊ caritate que omni homini ſuntneceſſarie ad ſalutem ſine quibꝰ impoſſibile eſt placere deo. Studendum eſt alijs tribus que ad ſpirituſſancti manſionē ī nobispre ceteris deo placent: ſcilicet noſmetip̄osiudicare. miſericordiam amare. ſolicite ambulare. ⁊ he ſunt virtutes de quibꝰ diciturMichee. vi. Indicabo tibi homo quid ſit tibi bonuꝫ ⁊ quid dn̄s requirat a te. Utiqꝫ facere iudiciū ⁊ diligere miſericordiam: ⁊ ſolicitum ambulare cū dn̄o deo tuo. Primū exhibendum eſt nobis. ſcd̓m proximo. tertiuꝫdeo. R Qui autē in ſe in proximo ⁊ īdeo facit quod debet. hic perfectus eſt vir etbeatus erit in facto ſuo. Primo ergo inſtauremus iudicium contra noſmetip̄os de oībus cogitationibus. affectionibꝰ. locutionibus ⁊ oꝑationibus nos ſubtiliſſime diiudicantes. nec aliquid iſtorum noſ tranſeat qd̓non diſcutiatur ⁊ diiudicetur. ⁊ ſi quid inuentum fuerit quod non liceat. deceat vel expediat: puniatur ⁊ in reliquum caueat̉. Tale iudicium ſupra modum placet et placat