¶ Sermo

infundere penitentiam quā vix alij diuturno longi temporis exercitio conſequuntur:quem admodum dedi latroni Sed d. cō vobis. Non cōgregabo conuēticū. ⁊c̄. id eſt nōmagnas talium magnitudines congregabo. nam in omni ſcriptura canonica vnumtm̄ inuenies extrema penitentia ſaluatuꝫ. ethoc hora dominice paſſionis. quando nō inueniebatur tanta fides in iſrael. Hi ſunt ergo qui a deo miſericorditer vocati venire cōtemnunt er diuerſis ſe occaſionibus ſubducentes. Ex quorum temeritate ⁊ preſumptione dominus motuſ turauit in ira ſua. quianon intrabunt in requiem ſuam: dicens luce. xiiij. Amen dico vobis ꝙ nemo virorūillorum qui vocati ſunt guſtabunt cenā meam. A quo iuramento ⁊c̄.¶ XXXII. De eodem ſermo ſcd̓us.Ecidit ſors ſuper mathiam vt ſupͣ. Dicitſalomon ex perſona dei. BeLatus homo qui audit me. cēvigilat ad fores meas quotidie ⁊ obẜuat adpoſtes oſtij mei. L In quibus verbisſcd̓o loco poſitis intimiſſima vis ⁊ ſubtiliſſima deſcribitur dei commonētis nos ⁊ ſortem cōmonitionis ſue ſuper nos proijciētisobſeruatio: quod in his tribus verbis ſcilicꝫaudit vigilat obſeruat lucide declarat̉. quienim hos tres cuſtodes ad oſtiū cordis ſuipoluerit: ſcilicet audientiam vigilantiam etobſeruantiam: qͣntumcūqꝫ furtiue veneritnon poterit ignorare. De qua diligenti cuſtodia dicit Gernardus. Dens veniens acnos non facile obſeruatur vnde veniat et qͦvadat. ⁊ iſtud forte ſine damno ſalutis neſcire licet. ceterum quando veniat aut quando vadat id plane pericuſoſiſſime ignoraturCum enim he circa nos diſpenſatorie ſanctiſpiritus viciſſitudines vigilautiſſime nonobſeruantūr. ſit vt nec abſentem deſiderasnec preſentem glorifices. Nempe qui idcirco recedit vt auidius queratur. quo nā modoſi abeſſe neſcitur requirit̉? ⁊ qui dignanter ad hoc redit vt cōſoletur qualiter dignepro ſua maieſtate ſuſcipit̉ ſi nec adeſſe ſentitur? hinc eſt ꝙ hī qui ſortem vocantis dei

contempſerūt. ideo damnandi ſunt. qꝛ necpreſentiam nec abſentiam eius curaueruntpropter quem contemptum cenam dominivt iurauit non guſtabunt: auertens ſe ab illis tanqͣꝫ reprobatis ⁊ conuertens ſe ad electos: ſortem ſue vocationis proijciens ſuperillos qui pulſantem vt audierint intromittunt. Sicqꝫ ꝯtingit vt de vno eodemqꝫ dulciſſimo mannate alij reficiantur alij in durātur alij ſtrangulentur ⁊ alij emundentur. ſicut de ſole vno ⁊ eodem alie res molleſcuntvt cera: ⁊ alie indureſcunt ut lutum. Sicutigitur iam pulſans a reprobis non auditurſic ⁊ ipſi pulſantes ſimiliter nō audiunturdicetqꝫ eis. Amen dico vobis: neſcio vos.Intromiſſus autem ab electis ſtatim ī medio terre ſalutem incipit operari: vt fiat qd̓ſcriptum eſt Eccle. In diſtributione ſortisda ⁊ accipe: hoc eſt da ꝯſenſum ⁊ accipe gratiam. Nam ex gratia adiuuante ⁊ conſentunoſtro inclināte perficitur ſalꝰ noſtra. ⁊ hoceſt quod dicitur Apoca. Ego ſio ad oſtium⁊ pulſo. ſi quis mihi aperuerit: intrabo ⁊ cenabo cum eo. M In quibus verbispredicta duo tanguntur: ſcilicet gratia pulſans ⁊ conſei ſus aperiens. Cū ergo occurrimus deo ſiue ſortem mittenti ſiue pulſanti quod vnum eſt. dantes ſibi conſenſuꝫ noſtrum ⁊ dicentes cum pſal. Iuraui ⁊ ſtatuicuſtodire iudicia iuſticie tue deꝰ ſine mediointrat in hoſpicium cordis noſtri habitansper fidem in cordibus noſtris. iuxta illud ſapientie. viij. Intraui in domum meam conquieſcam cum illa ſcilicet anima tanqͣꝫ cuꝫſponſa. ⁊ ſequitur. Non enim habet amaritudinem conuerſatio illius. nec triſticiā cōuictus illius ſed leticiam ⁊ gaudium. licꝫ ramen om̄es equaliter id eſt equali gratia nōinhabitet An videtur tibi equaliter ineſſe eiqui dicebat. Si venerit ad me non videboeum. ſi abierit nō intelligam. iob. ix. ⁊ ei quidixit. Cum inheſero tibi ex omni me nuſqͣꝫerit mihi dolor ⁊ labor ⁊ viua erit anīa meatota plena te. An videtur tibi equaliter id ēequali gratia ineſſe ei quem per ſolam fideꝫinhabitat. ⁊ ei qui dixit Bern̄. Uiuum ⁊ efficax eſt verbum dei: mox vt intus venit expergefecit dormicantem animaꝫ meā. cepit