¶ Sermo.
manet in illo: de corpore autem ponendopro fratribꝰ exemplum habemus de xp̄o qͥfactus eſt pro nobis obediēs vſqꝫ ad morteDe anīa vero ponenda iterū dicit iohā. inepl̓a ſua. Sicut xp̄us aīam ſuā pro nobispoſuit ita ⁊ nos debemus pro fratribꝰ aīasponere. R Incipientes ergo ab vltimo hoc eſt ab anīa eo ꝙ ab illa tanqͣꝫ a radice cetera trahāt ortū. nemo em̄ res vel corpus ponit pro ꝓximo niſi per caritateꝫ priꝰanimā ponat. Primo ſi iuſtificare cupimꝰactus noſtros exēplo xp̄i ponamus pro ꝓximo animas: nō vt deus. qui in cruce moriens ꝓ nobis animā ſuā dedit. ſꝫ ſic ponamus. vt qd̓ facilimū eſt anime. hoc proxīoexhibeamus. et hoc eſt vt eū ex corde veraciter diligamus. vt ẜm regulā naturalē affirmatiuā ⁊ negatiuaꝫ velimus ⁊ nolimus eicm̄ia que nobis nolumusⁱ ⁊ volumus exhiberi. et iſte ē facilimus modꝰ ponēdi animā pro fratribꝰ. qd̓ ⁊ ſaluator monuit condeſcendens noſtre infirmitati ioh. dicens.hoc eſt preceptū meū vt diligatis inuicē ſic̄dilexi vos. nam ad om̄ia q̄ deus pro nobispoſuit fecit ⁊ exhibuit caritas eum vrgebatquā ſi ſolam haberemus facilime imo gaudenter res corpus ⁊ animā pro fratribꝰ poneremus. Scd̓o ſi actus noſtros iuſti ficare cupimus ad exēplum criſti ponamus ꝓpreximis corpus nr̄m. qd̓ ſi illud ſicut xp̄sin mortē dare nō poſſumus. ſaltē om̄es actus de corꝑe poſſibiles. vt ſunt verba conſolationis. exhortatōnis. de malo repreheſiſionis. deuote or̄onis. mores ſancte ꝯuerſationis. noſtris ꝓximis exhibeamus. et quecunqꝫ alia fideli exhibitione corporis eiusexhibere poſſumus faciamus. taliter agentes vt omniū mores benigna caritate portemus ⁊ a nemine nos portemur. vt veraciter de eo qui eiuſmodi eſt dici poſſit illud.ij. mach. Hic eſt fratrū amator ⁊ ppl̓i iſraelhic eſt qui multū orat ꝓ populo. de hoc dicitur xxvij Bonis amici ꝯſilijs anīa dulcoratur. Tercio ſi iuſtificare cupimus actusnr̄oſ ad exēplum xp̄i. ponamus ꝓ proximisres nr̄as ꝑ oꝑa miſericordie q̄ ſubuentio tato deo eſt acceptior. qͣnto res imꝑtiende iuſtius hn̄tur laborioſius acquirūtur tenuiꝰ
poſſidentur. qd̓ in ſcript̉a on̄ditur euidēterqꝛ munus abel ex iuſta habitione oblatumaqua dauid ex laborioſa ⁊ periculoſa acquiſitione libata. minuta vidue ex tenui poſſeſſione ſacrificata deo fuerūt adeo grata ⁊ accepta vt in ſacra ſcriptura in eternā ſint memoriā ꝯmēdata. Nec rerū penuria ab hacſubuētōe quēqͣꝫ poterit excuſare. qꝛ ab vnoquoqꝫ hoc ſolum requiritur qd̓ habet. hincthob. iiij. Si multū fuerit tibi abundātertribue. ſi exiguū ⁊ hocip̄m libenter imꝑtireꝙ ſi nihil penitus habemus ſaltē potuꝫ aq̄frigide indigēti exhibramuſ ꝓ quo mercesa dn̄o eſt ꝓmiſſa. ꝙ ſi nec illud fuerit ſalteꝫaffectū bone voluntatis exhibere nō negligamus qꝛ ſicut di. gre. cor ⁊ nō ſubāꝫ pēſatdeus. nec attēdit qͣntū ſꝫ ex quāto offeratur.nec vnqͣꝫ manus vacua erit a munere ſi arca cordis repleta ſit bona voluntate. STerciū principale qd̓ ẜm Bern̄. nos ſanctificat eſt pius ſenſus. Piū aūt ſenſum dicimus in eternā deuctionē. que deo ſuſpirāte tantū inualeſcit. vt in ea dei pn̄tia felicit̓ſentiatur. Cum em̄ pietas ſcd̓m Bern̄. ſitcultus dei ⁊ maxime talis cultꝰ qui agiturin affectu. hic talis cultus cū intantū proficit. vt d̓us in eo ſua miracula oꝑetur. iuſtonomine pius ſenſus poterit appellari. vt ꝑhoc qd̓ eſt pius cultus dei detur intelligi. ⁊per qd̓ eſt ſenſus qui a ſentiendo d̓r. hoc incendatur ꝙ ille cultus in anima ſentiatur.Que videlicet deuotio licet in noſtra minime ſit poſita ptāte vt iubeamur quaſi ex nobiſip̄is per prum ꝯſenſum ſanctificari. poſſumus ramen aliquid per qd̓ hanc gratiaꝫmiſericorditer mereamur vt ab ea tanqͣꝫ abinfimo. incipiētes ⁊ per graduſ aſcendētestandem aliquando ad hanc gratiam veniamus. Sunt ergo tres gradus per quos inhanc gratiam aſcendemus. ſcilicet per intellectum. operis affectum. diuinum affectum. ſi hec tria in deum ordinamus. hancgratiam conſequimur. Primo ergo exerceamus nos ad deum per intellectum ip̄mper iugem memoriam ad deum erigentes.vt videlicet ſine intermiſſione deum cogitemus. hoc enim omnes poſſumus. Eſtenim nec aliquis qui ab hoc ſe valeat ex-