XXVI

et ſic ignis ignē precedit .i. deus deū. hoc eſtdeus ſeip̄m precedit. dans ſe aliter p̄ueniens. et aliter ſubſequēs. vt qui ſeip̄m iaꝫ p̄uenit dans ſe ad deſideriū accendendum.poſtea ſubſequatur ſeip̄m tribuens ad delectabiliter perfruendum. vt fiat. qd̓ in perſona yſaac de deo dictū eſt Gen̄. xvi. Ibat ꝓficiens atqꝫ ſuccreſcens donec vehementermagnus effectus eſt. Tercio his duobusſcꝫ ꝯſiderationi ⁊ orationi addat̉ vita ſancta. vt qd̓ ꝯſideratione queritur oratōe petitur vita mereatur. Uita autem ſancta vtmulta ⁊ magna paucis ꝑſtringamus in tribus ꝯſiſtit. habet enī maliſ veſiſtere potēterbona facere diligēter. aduerſa ſuſcipere patienter. de primo d̓r iudith. iij Dedit eis d̓us celi virtutē reſiſtendi. de ſcd̓o ⁊ tercio dicit Gre. Electoꝝ eſt bona facere ⁊ mala perpeti. hoc triplici funiculo vita ſancta in ſecolligitur ⁊ ꝯſtringitur vt difficile rumpatur ⁊ ideo per talem vitā dei pn̄tiā promeremur. T Quarto his tribꝰ puritasadiūgat̉ vt qui in predictis tribꝰ exercitijsdeū promeruerūt aduenienduꝫ. puritas locum preparet ad ſuſcipiendum. que omnino neceſſaria eſt cū predictis. que talis ⁊ tāta eſſe debet vt cū teſtimonio conſcientie dicere poſſimus illud apl̓i. Nihil mihi cōſcius ſum. licet ad perfectā puritatē teſtimonium nr̄m nō ſufficiat. qd̓ predicto verbo adiecit apl̓s. Sed nō in hoc iuſtificatus ſumqui aūt iudicat me dn̄s eſt. Soluꝫ ergo d̓iteſtimoniū ſufficit vt ſpirituſſanctus dicatin cordibus noſtris ſpiritui nr̄o. ꝙ dimiſiaſint nobis peccata noſtra. ẜm qd̓ canticoruꝫd̓r. Tctā pulcra es amica mea ⁊cͣ. Tl̓is puritas perfectū eſt ſubſtratoriū venienti dn̄ ovnde Betn̄. quibuſdā hāc puritatē nō habentibꝰ improperat dicēs. Miror quorundam impudentiam. qui cū ſuam ꝯſcientiāmultis feditatibꝰ coinquinauerint. audenttamē ad tam fedum conſcientie ſue lectulūomni orationū inſtātia totius puritatis dominū inuitare. ⁊ ſubiūgit. Quid em̄ lectulus nō eſt floridus ſed putridus. et tu illicregem glorie inuitas: Centurio regat illuintrare ſub tectū ſuū ꝓpter ſuā indignitatet clamat princeps apl̓oꝝ. Exi a me dn̄e qꝛ

peccator ſum. et tu dicis. Intra dn̄e quoniam ſanctus ſum. Et quid me vis facere inquit profecto. vt primū emundes ꝯſcientiam ab omni inquinamento carnis ⁊ ſpiritus ire ⁊ diſceptationis murmuris ⁊ liuoris. Quinto his quattuor ſuꝑaddatur humilitas. que ſupra modum deum allicit adveniendum. ip̄o dicēte yſa. lxvi. Ad quemreſpiciā niſi aci humilem ⁊ quietū ⁊ tremētem ẜmones meos? Cum em̄ ip̄e ſit humilimus (ſicut d̓r dan̄. ij. Suſcitabit deus regnū qd̓ in eternū nō diſſipabitur. et humilimū hominē ꝯſtituet ſuꝑ illud) diligit ſuum ſimile ad illud dulciter ⁊ delectabiliterſe inclinans. hinc eccle. Humilia te deo etexpecta manū eius. ꝓpter qḋ btā virgo oīmvirtutū oblita ex ſola gloriatur hūilitate tātam ſegratiā ꝯſecutam dicēs. qꝛ re. hu. an.ſue. hoc eſt ꝙ deus volens nō longe ptꝰ mittere ſpiritumſanctum monuit apl̓os dicēsDiſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. de hac virtute multa inuenietis in premiſſis. Sexto his quīqꝫ ſuperaddatur caritas. in cuiꝰ ꝟtute deꝰ ſtatī ingredit̉ thalamum mentis. Ipſa enim eſt vltima diſpoſitio ad ſuſceptiōem dei animā habilitās etdiſponens. ⁊ hoc eſt qd̓ aꝑte bern̄. inſinuatita dicēs Cū de his que d̓ deo ſūt cogitaturet volūtas eo ꝓficit vt amor fiat. ꝯtinuo perviam amoris infundit ſe ſpūſſanctus ſpūsvite omnia viuificans ⁊ adiuuans ſeu inorōne ſeu in meditatione infirmitatē cogitantis et ꝯtinuo memoria efficit̉ ſapientiaet ſuauiter ei ſapiunt bona dn̄i. intellectusvero efficiiur contemplatio. ac ſi dicat. Exdei preſentia omnia interiora in diuinumaffectum tranſmutant̉. qꝛ volūtas fit amormemoria ſapientia. intellectus ꝯtemplatōU His itaqꝫ omnibꝰ qui ad ornatū pertinent decenter expletis. tranſeundum ē adẜm membrū ſcꝫ dei ſuſceptionē. aliqͦs effefectus illius beate gratie quantū dn̄s dederit ſaltē imaginabiliter depingētes Expedito ergo primo mēbro. ſequitur ſcd̓m ſcꝫ ſuſcipe regē xp̄m. vbi tangit̉ dei ſuſceptio. Dequa intimiſſima gratia nil per experientiaꝫcognouimus. ideo etiā ⁊ de ꝓprionil ponemus. ſed duos ꝯtemplatores maximos in