XXIII

oſtendit: aliquando ad eterna diligenda deſiderium erigit. aliqn̄ bona dei inſinuat. aliquando celeſtia dat cognoſcere. aliqn̄ de incircumſcripti luminis claritate mentem inebriat: ⁊ hoc vltimū maxime accedit ad anime glorificationē. Anima enim ex gloria diuine potentie irradiata erit ⁊ ip̄a clarificataqd̓ tam figura qͣꝫ ſcriptura poſſumus declarare. Figura ſicut Exo. xxxiiij. dicit̉ ꝙ moyſes ex familiari collocutione dei clarificataꝫhabuit facieꝫ ⁊ cornucā: ita vt filij iſrael nōpoſſent intendere in faciē eius. Ideꝫ oſtenditur ſcriptura. ij. Corin. iij. vbi de iā dictafigura mentionē faciens dicit. Ꝙ ſi mīſtratio mortis literis deformata in lapidibꝰ fuit in gloria. ita vt non poſſent intendere filijiſrael in faciē moyſi ꝓpter gloriā vultꝰ eiusque euacuatur. quō non magis miniſtratioſpiritus erit in gloria. ⁊ ſubiungit. Nos ergo om̄es reuelata facie gloriā dn̄i ſpeculantes in eandem imagineꝫ tranſformamur aclaritate in claritatē tanqͣꝫ a dn̄i ſpū. Tertium membrū principale ſcꝫ de his que poſtꝑceptam grām homini ꝑmanēt. require detꝑe in ſermone. Nōne cor noſtrum ardenserat ⁊cͣ. A Tertio dicendū eſt de contemplationis fine. fine dico nō ꝯſumptiōisſed ꝯſummatiōis. De quo ſcienduꝫ ꝙ vitaꝯtemplatiua excellit actiuam in tribꝰ: ſcꝫ indignitate. nobilitate ⁊ vtilitate. Primo dico ꝙ ꝯtemplatiua vita excellit actiuā in dignitate. qꝛ in digniori ſubiecto qd̓ eſt anīa:⁊ in digniori obiecto agitur qd̓ eſt deꝰ. namde primo dicit Bern. Nullū dignius exercitium eſt homini qͣꝫ in eo qd̓ melius habet⁊ in quo ceteris animātibꝰ ⁊ ceteris ꝑtibusſuis p̄eminet que eſt mens ⁊ animus. Deſcd̓o idem dicit. Menti vel animo nihil dignius eſt ad querendū nec dulcius ad inueniendum: qͣꝫ ꝙ ſolam mentē ſuꝑeminet qd̓eſt deus. Scd̓o excellit eaꝫ in nobilitate. qꝛad illam ſcꝫ actiuā ⁊ rudes ⁊ ruſtici mittuntur: ad iſtam vero ſcꝫ ꝯtemplatiuā vitā ſolinobiles ſpūs inuitantur. nā ruſticani intellectus a ꝯtemplatione ꝓhibentur. quibꝰ dicitur Eccle. iij. Altiora te ne queſieris ⁊ fortiora te ne ſcrutatuſ fueris: ſed que precipittibi deus illa cogita ſemꝑ: non enim neceſ-

ſarium tibi eſt ea que abſcondita ſunt videre oculis tuis. qꝛ ſicut dicitur prouer. xxvij.Qui ſcrutator eſt maieſtatis opprimetur agloria. ad quā tamen gloriā nobiles ſpiritꝰ⁊ ſubtiles dulciter inuitant̉: cū eis dicit̉ inpͣs. Uacate ⁊ videte quoniā ego ſum deusHos diuerſos ſpūs ordinat apl̓s. i. Corin.vi. cū nobilibꝰ ſpiritibꝰ dicit. Indigni eſtiſqui deminimis iudicetis. ruſticanos ſpūsmittens ad actiuā: cū ibidem ſubiūgit. Cōtemptibiles qui ſunt in eccleſia: illos conſtituite ad iudicandū. quod exponēs gre. dicitQui nullis magnoꝝ donoꝝ virtutibꝰ pollent: ip̄i in terrenis negocijs occupētur. quiaūt ſpūalibus bonis ditati ſunt: ꝓfecto nondebent terrenis negocijs implicari: vt duꝫnon cogunt̉ ad inferiora: melius valeant ſuperioribꝰ deſeruire. qd̓ adhuc declarat greper exemplū dicens. Sancta eccleſia ſic cōſiſtit in vnitate fideliū ſicut corpus noſtruꝫin compage membrorum. Alia nanqꝫ ſuntmēbra in corꝑe que luci deſeruiūt. alia quea terre tactu minime diſiūguntur. Oculusquippe luci intēdit: ⁊ ne cecari valeat a puluere cuſtoditur. Pes vero tunc recte ſuuꝫ officium peragit cum terre puluerem non refugit: qui tamen corporis membra viciſſimſua officia ſibi impartiendo copulantur. vtpes oculis currat ⁊ oculus pedi proſpiciat.Sicut igit̉ oculus clarior ⁊ purior eſt pedeſic ꝯtemplatio que eſt actus oculi interioriſclarior ⁊ precioſior ē qͣlibet actione exterioriTertio contemplatiua excellit actiuā in vtilitate quā nobis inſinuat ſalomon prouer.iij. dicens. Melior eſt acquiſitio eius negociatione auri ⁊ argēti primi ⁊ puriſſimi fructus eius precioſior eſt cunctis oꝑbꝰ et oīaque deſiderantur huic nō valent cōpararilongitudo dierū ⁊c̄. Hinc dn̄s pretulit marie exercitiū dicens eam ꝑtem optimam elegiſſe. ꝓpter quod dicit Gre. Contemplatiua vita maior eſt merito qͣꝫ actiua. quia hecin vſu preſentis vite laborat. illa vero ſapore intimo per ſuſpenſionem cordis venturārequiem iam deguſtat. Ad quem guſtumin hac vita ⁊ ſatietatem in futuro nos perpucat ⁊c̄.XXIIII. De purificatiōe ꝟginis gl̓oſe.

.e. 4.