LXXn1Romanoꝝ

di adlitꝰ naues ꝯtuēdaſ int̓ cebeā vidinauē tuā decēt̓ ortā ⁊ amaui aſpc̄ꝫ tuuꝫ īuitatꝰ erā a nautꝭ tuis iō aſcēdi ⁊libēti aīo diſcubui īqͥſiui dn̄m nauisquē dixer̄t ī luctū grādi eēꝓpt̓ qd̓ adde deſcēdi vt te de tn̄b̓ſ ꝓduce̓ꝫ ad lucēſpe̓o qꝛ dabᵗ tibi deꝰ pꝰ luctū gaudiūApollonius leuauit caput. et dixit.Quis es dn̄e vade ī pace. Ego aūt n̄ſū dignꝰ epl̓ari et ideo ampliꝰ viuerenolo tanagoa̓ ꝯfuſus aſcēdit ī ſuꝑiori nauis ⁊ dixit n̄ valeo ꝑſuade̓ dn̄ovrō vt ad lucē exeat qͥd faciā vt reuocē aꝓpoſito mortꝭ? Voͣᵗ vnū de pueīsſuis ⁊ ait. Vade ad lenoēꝫ ⁊ roga eūut mittat ad me thāſiā hꝫ eī ſapīaꝫ ⁊ẜmonē ſuauē. potei̓t eū forſitā exhortai̓ ne tl̓is tl̓r moriat̉ Venit igit̉ puella ad nau̓i. Ad quā ait atanagoraVeni ad me tha̓ſia. vbi nc̄ ē ars ſtudioꝝ tuoꝝ vt ꝯſoleis dn̄ꝫ nauis ī tenebris ſedentē ⁊ ut ꝓuoces eum exie̓ adlucē qꝛ nimis dolet ꝓ coniuge ⁊ filiaſua Accede ad eū vt ad lucē veniat qꝛforte deus ꝑ be luctū ſuū ī gaudiumcōu̓tet Si em̄ hͦ poteis face̓ dabo. xxxͣ.fiſtertias auri ⁊ tot argēti ⁊ ꝑ t̓gītadies redimā te a lenone. Puella hecaudiēs cōſtāter ad eū deſcēdta huīlivoce̓ ſalutaᵗ eū dicēs. Salue qͥcūqꝫ es⁊ letae̓ ſcias qꝛ īnocēs v̓go q̄ v̓gītatēſuā īter naufragia ſua ⁊ caſtitatē īuiolatā cōẜuaᵗ te ſalutat. tc̄ in carmībꝫcepit modulata voce cantae̓ et ī tātadulcedine ꝙ admia̓bat̉ appollonius⁊ dixit cātādo ea q̄ h̓ ſequūt̉ P ſcortes gͣdior ſꝫ ſcortū cōſcia non ſū. Sicſpinis roſa neſcit violai̓ ⁊ vllis. Corruit ⁊ rap̄tor gladiū ferientꝭ ab ictuTradita lenoni nō ſū violata pudoe̓Nulneā ceſſaſſēt animi: lac̓meqꝫ deeſſēt Nulla ergo melior ſi noſca c̓taꝑentes Vnica regalis gn̓i̓s ſū ſtirpecreata. Ipſa iubēte deo letai̓ credo aliqn̄ Fuge mō lacrimas curā diſſoluemodeſta; Reddē polo faciē mētēqꝫ adſydera tolle. Iā deꝰ ē hoīꝫ plaſmaborrector ⁊ auctor Nō finꝫ has lac̓mascaſſo finie̓ labore d hec apol. leuauit

ocl̓os ⁊ ut puellā vidt īgeniuit ⁊ aitHeu mͥ miſe̓o ꝙͣdiu luctabor. grās ago prudētie tue ⁊ nobilitati Hācvicērepedo ut meōr tui ſim qn̄ letari licetregni mei vibꝫ leuabor. Forſitā ut dicis regio gn̓e orta es natalibꝫ ꝑentūtuoꝝ repn̄taberꝭ nc̄ accipe cētū aureos ⁊ recede noli me appellae̓. Recentiem̄ luctu venouata calaītata tabeſcoPuella accepll aureis abie̓ cepᵗ ⁊ aitad ea athagoa̓. Quo vadis tharſiaSīe effcū labo a̓ſti n̄ potuiſti face̓ mīaꝫac ſb̓uenire homī int̓ficiēti ſe? Et aittharſia Oīa q̄cūꝫ potui feci ⁊ dans mͥcentū aureos abie̓ rogauit Athana.ait. Dabo tibi ducētos ⁊ deſcēdea vedde ei qͦs dedit ⁊ dic ſalutē tuā q̄ro et n̄pecuīaꝫ. Deſcēdēs tharſia ait et ſeditiuxͣ eū Si ī iſto ſqualōe̓ eſtīaſti mane̓ꝑmitte me tecū ẜmocinari ſi gͦ ꝑabulaꝝ meaꝝ ſobuerꝭ̓ queſtione: vadamſinaliaſ refundā tibi pecuniā ⁊ vecedāTūc appollꝫ ne reciꝑet pecuīaꝫ ſꝫ etiāpuelle prudētꝭ ne negarꝫ ẜmoēs ait.Licꝫ in mal̓ meis nulla cua̓ mͥ ſuppetat n̓ flēdi ⁊ lugēdi tn̄ ne ormēto prudētie tue careā dic q̄ mͥ int̓rogatua̓ es⁊ abſcēde Peto eī vt fletibꝰ meis ſpaciū t̓buas Ait thāſia Audito me Eſtdoꝰ in terrl̓ q̄ nob̓ clauſa r̄ſultat. Ip̄adoꝰ reſoͣt tacitꝰ ſꝫ n̄ ſonat hoſpēs. ābocū curr̄t hoſpes ſil̓ ⁊ domꝰ vna Et aitSi vex es vt dicl̓oueīt te mͥ eē prudētiorē ſolue qōeꝫ. ait appoll. Nͨ ſcias meeē mētitū doꝰ q̄ ī t̓ra veſoͣt vnda ē. hoſpes tacitꝰ piſcꝭ ē qͥ cū doº ſua currᵗ Atilla Lōga feror velox formoſe filia filue Imiu̓a ꝑit̓ coītū ſtipāte cat̓ua Cꝰro vias multas: veſtigia nulla velī qͦAppollzait Si licitū eēt on̄dā tibi ml̓ta q̄ neſdꝭ cū rn̄debo qōibꝰ tuis Mirorde tā tenea̓ etate mi̓fica prudētia eſſeībutā. Nāꝫ a̓bor ſtipata cat̓uis viasml̓tas curres ⁊ veſtigia nulla r̄līq̄nsnauis ē. Et addᵗ puella. P votas etedes īnoxiꝰ ille ꝑtrāſt. ē calor ī medioingͣꝰ quē nēo r̄mouit Nō ē nūda doꝰniūdꝰ ſꝫ ꝯueīt hoſpes Si luctū pone̓sīnocēs intrͣres ī ignes Apolloniꝰ aitij.

k. iij.