Romanoꝝ.LXXiij.32
nrōꝝ tharſia quā vidiſtis ſubito dolorē defūcta ē ⁊ nobis cruciatꝰ ⁊ amaros fletꝰ r̄liqͥt quā digne ſepeliri fecimꝰ. Tūc ꝑgunt ciues vbi figuratūerat ex ꝓmeritꝭ pr̄is fabricatū ex erecorpus vbi ciues tharſie v̓gini ꝓ bn̄ficijs pr̄is eiꝰ ſepulchꝝ ex eve collatūfecerūt Igit̉ qͥ puellā rapuerāt venerūt ad citatē machilentā. Depoīt̉ ergo illa int̓ cetera mācipia venal̓ Audiēs eā leno īfauſtiſſimꝰ ac impurꝰꝯtēdere cepit vt eā ene̓t ſꝫ athanagora pͥnceps eiuſdē cītatꝭ videns ea nōbilē pulchrā ſapientē obtulit decē ſiſtercias auri. Leno ait. Ego dabo. xxAthanagora ait. Ego dabo. xxxͣ. Leno Ego. xl. Athanagora Ego. l. Lenō lxxxͣ. Athanagora. xcͣ. Leno. c. fiſt̓cias ī pn̄ti dabo ⁊ ait Si qͥs āpliꝰ. xſiſtercias auri dabo ſupͣ. Athanagora ait Ego ſi cū lenone ꝯtēdere voluero vt vnā enā plures vēditurus ſūꝑmittā eū eme̓a cū ꝓſtitueīt eā lupanar ītrabo pͥus ad illā ⁊ eripiā nōdūv̓gītatꝭ eiꝰ ⁊ erit mͥ fic̄ emeri eā. Adpluraᵉ. Perrexit cū lenone ī ſalutatoriū vbi hūit priapū aureū ⁊ gemisadoͣrtū ⁊ ait Puella adora iſtū; Ait illa. Nūꝙͣ tale adorē. Et ait Dn̄e: nunqͥd lapſatenꝰ es tu. Leno ait. QuaēEt illa Quia lapſabeni colūt prīapūLeno ait. Neſcis tu miſera qꝛ in donū lenonis auari incurriſti? Puellaꝓſternēs ſe ad pedes eius ait. O dn̄emiſere̓ v̓gītati mee ne ꝓſtituas hͦ corpꝰ ꝓ tali turpi titulo. Cui leno. Neſcis qꝛ apd̓ lenonē ⁊ tortorē nec p̄cesnec lac̓mē valent? Tn̄ vocauit villicū puellaꝝ. Et ait. Hec puella ornetur veſtibꝰ puellaribꝰ p̄cioſis ⁊ ſcribat̉ ei tytulꝰ Quicūqꝫ tharſiā violauerit mediā librā dabit poſtea adſingulos ſolidos parebit ppl̓o. Villicus fecerat qd̓ iuſſū fuerat. Cū lenōean̄cedēte turba t̓cia diecū ſyphoīa ducỉ ad lupanar ſꝫ Atanagora pͥncepspͥmꝰ īgredit̉ velato capite tharſia vidēs eū ꝓcidit ſe ad pedes ⁊ ait. Miſere̓ mei dn̄e ꝓpt̓ deū. ⁊ ꝑ deū te adiuro
ne mevioles. r̓ſiſte libidini tue ⁊ audi caſꝰ īfelicitatꝭ mee ⁊ originē vn̄ ſiꝫdiligēt̓ ꝯſidea̓. cui cū vniu̓ſoſ caſꝰ ſuoſexpoſuiſſꝫ pͥnceps ꝯfuſꝰ ⁊ pietaᵉ pleꝰait ei. ho ⁊ ego filiā t̓ ſil̓eꝫ de qͣ ſil̓escaſꝰ metuo. hͨ dicēs dedtei. xx. auveosd. Ecce hēs āpliꝰ ꝓ v̓gītae ꝙͣ īpoſitū ēdic aduēiētibꝰ ſic̄ mͥ dixiſtꝭ ⁊ libra̓berꝭPuella ꝓfuẜ lac̓mis ait Ego pietatitue grāſ ago ⁊ ne alicui nr̄res q̄ a meaudiſti Athāgoa̓ ait nͥ narraue̓o filiemee cū ad tl̓eꝫ etatē ꝑuenei̓t: ſil̓eꝫ caſū ne patiả ⁊ cū lac̓mis diſceſſit Cuiexcuti obuiaᵗ ei aliꝰ ⁊ ait. qūo t̓ ꝯueᵗpuella Ait pͥnceps Nō p̄t meliꝰ Ea̓teī t̓ſtꝭ Intrͣuit iuueīs. puella moe̓ ſoluto oſtiū claudit. cui iuuēis. Qn̄tūdedᵗ t̓ pͥnceps? Mit puella. xl. aureosEt ille. Accipe ītegrā librā auri Pn̓ceps audiēs ait. Qnͣto plꝰ dab̓ tātoplꝰ ploa̓bᵗ Puella nūmos accepᵗ ꝓcidēs ſe ad pedes ⁊ caſus indicauᵗ Apoziatꝰ iuueīs ait. Surge dn̄a. hoīes ſumꝰ caſibꝰ oēſ ſb̓i acemꝰ Hijſdcīs exijtVidit itaqꝫ athāgorā ridētē: ait illiAgͣnꝰ hō es n̄ hēs cui lac̓maſ ꝓpīes nͥmͥº Et iurabāt ne hͦ v̓ba cuiꝙͣ ꝓderētet ceper̄t aduētū alioꝝ expectave Vener̄t multi dātes pecuniā ſꝫ flētes exibāt. Poſtea obtulit pecuniā leōni dicēs. Ecce p̄ciū v̓gītatꝭ. Ait leno. Vide cōtidie vt tātas pocunias mihi offeras. Altera die adhuc eā v̓ginē audiēs iratꝰ vocās villicū puellaꝝ dixitDuc eā ad te ⁊ frāge nodū v̓gītatꝭ eꝰCui villicꝰ ait. Dic mͥ ſi v̓go es ? Atille. Quādiu vult deꝰ v̓go ſū. At illeVn̄ tātā tuliſti pecunia. Puella aitlac̓ mis ꝓfuſus exponēs caſus meosrogaui hoīes vt mīaꝫ v̓gmnitatꝭ meehrēt Et ꝓſternēs ſe ad pedes eiꝰ aitMiſere̓ in dn̄e ſb̓ueni captīe regꝭ filiene violes me. At ille. Leno ē auarꝰneſcio ſi poſſis v̓go ꝑmane̓ Ayt illa.Studijs libea̓libꝰ erudita ſū ⁊ in gn̓emuſicali poſſū modulai̓ Dūc me ī forū vbi poterꝭ facundiā meā audire.Propōe qōes ppl̓o ⁊ꝓpōitā ſoluā Inhcͣ arte applicabo pecuīas qͦtidie Atij.
k. ij.