LμIX.Beſta
ab oratione ⁊ deuotione ⁊ ſubtrahitrorē celeſtis gre. Fons iſte ē deꝰ. Vn̄ecc̄i. Fons ſapīe in excelſis dei. Eamꝰergo ad fontē illū cū inſtrumētꝭ muficis i. deuotis oracōibꝫ vt nrā vox ſitdulcꝭ̓ in aure dilecti ⁊ accedat ad nosaqua gre ſue Quā nobis ꝯcedat ⁊c¶ De aīa peccatrice per peccati leprāinfecta quō curat̉.Ca. cliVidā rex nobilis in regno ſuohūit duos milites. Vnꝰ eratauarꝰ ⁊ alter inuidꝰ Auaruspulchrā vxorē hūit ocul̓ oīm gͣtioſāInuidꝰ ꝟo vxorē valde turpē ⁊ ōnibꝫodioſā et quādā terrā annexā militiauaro hūit quā miles cupidꝰ ꝑ oīahr̄e deſidoa̓bat Sepiꝰ ad eū acceſſit etmulta ei obtulit ſi terrā ſua ei vederevellet Miles v̓o īuidꝰ rn̄dit ſe n̄ vellevendere hereditatē ſuā nec ꝓ auro velargēto Attamē ex inuidia cepit cogitare quō pulchritudinē vxorꝭ militiauaro poſſꝫ denigͣre ⁊ dixit militi auaro Si deſidea̓s terrā meā hr̄e n̓l ꝓ precio deſide̓o nͥ ꝙ vxor tua mecū ſit vnanocte. Ꝙ ei anuit ⁊ vxori dixit. Querepulſā dedit pͥº ſꝫ tandē ꝑ viꝝ īdūctaꝯſenſit At ille miles inuidꝰ anteꝙͣ eicondormiret cuꝫ leproſa ſe cōmiſcuitHoc facto ad dominā acceſſit ⁊ eamꝯgnouit qͦtiēs voluit. Qūo facto eidēintimauit ꝙ leprā īcurre̓t dicēs quōinuidiā de hͦ hūiſſꝫ ꝙ vxor ſua tā turꝑis eſſꝫ⁊ ip̄a tā pulchr̄ iō eā ſic deturꝑauit Qd̓ audiēs t̓ſtis facta ē ⁊ flēsamae̓ marito ſuo ītimauit. Ꝙ valdet̓ſtis factꝰ dixit vxori ſue. Do tibi ꝯſiliū adhuc nullū figᵐ lapre ī te apparet h̓ ꝓpe exͣ regᵐ ē magͣ cītas in qͣ eſtvniu̓ſitaſ ad illā ꝑgas ⁊ oībꝫ veīentibꝫ ſis ꝯīs ⁊ qͥ pͥꝰ ad te acceſſei̓t īfirmitatē recipiet ⁊ ab oī lep̄ cūa̓beris Qd̓factū ē. Veīt filiꝰ īꝑatorꝭ adamādo eāfecitqꝫ eā veīre ad ſe ⁊ eā rogauit vt eicōſētiret q̄ negauit dicēs. Abſit a meut ego pauꝑcula ſim ꝯcubīa filij īꝑatorꝭ At ille magꝭ ac magꝭ eā ꝓpulſaʳvt ei ꝯſētie̓t Illa cogitaʳ. h̓ filiꝰ īꝑatorꝭ ſi leprā īcurre̓t magᵐ dāpuū eſſꝫ
Ei ꝓpoſuit quō īcide̓t leprā ſi eā ꝯgͦſceret At ille nolēs deſiſte̓ eā ꝯgnouit⁊ leprā īcurrit Altea̓ die ſētiēs ſe liberatā ad pr̄iaꝫ ꝑrexit dicēs eiSi vos cōtīgat leprā īcurre̓ ad me declīate ⁊ ego vob̓ inqͣtū poſſū de ncc̄arijs ꝓuidēbo. Poſt hͦ n̄ diu̓ filiꝰ īꝑatorꝭ leproſꝰfc̄s e⁊ tātū ve̓cūdabat̉ ꝙ nocte nulloſciēte ad dn̄aꝫ iuit vbi maēbat. Hocdn̄a ꝑcipiēs dixit marito ſuo Ille ē qͥꝑ me īfectꝰ ē ⁊ ego a lepͣ libea̓ta ſū. q̄vidēs eū turpit̓ īfectū fleuit amae̓. camerā ſibi ordīaᵗ in qͣ ſolitai̓ꝰ maēbat⁊ dn̄a ei ꝑſonal̓r mīſtrbat ⁊ ī eod̓ loco vij. āniſ maēbat. Accidᵗ ꝙ īvij. ānoea̓t calor intolerabil̓ ⁊ leproſus vasmagᵐ cū vino ꝓ refocillatōe hēbat. qͥdā ſerpēs in orto exn̄s vas ītrͣuit ⁊ ſebalneauit ⁊ in ꝓfūdū pꝰ locōꝫ iacuitLeproſus cito a ſōno exꝑgefactꝰ ml̓tū fitiebat. vas cū vino accipiēs ipſoignorāte ſerpētē inbibit. pꝰ hͦ ſerpēsoīa interiorā eiꝰ cepit rode̓ tā gͣuit̉ ꝙleproſꝰ gemitꝰ ⁊ ſuſpiria dabat Dn̄aei maxīe ꝯpatiebả paſſio illa duābatꝑ tres dies cōtinue. qͣrto die vomitūfec̄ ⁊ cū vontu ⁊ veneno ītei̓ori ẜpētēꝓiecᵗ. ſtatī dolor ceſſabat. de die ī diēpaulatī ſpēs lepͣ ab eo receſſer̄t ⁊ pꝰſeptē dies caro eiꝰ ab oī lepͣ ē curataſicut caro pueī. De qͦ dn̄a multū ē gauiſa ⁊ veſtimētꝭ p̄cioẜ ip̄m induebatdextrͣriū optīꝫ ei dedit ⁊ ad īꝑatorē ꝑrexit vbi cū hōre ē receptꝰ ⁊ pꝰ mortēpr̄is regͣuita vitā ī pace fiuit Mōrl̓mi ꝑ iſtos duos milites cupidūinuidū dyabolū ⁊ pͥᵐ hoīeꝫ .ſ. adādēmꝰ ītellige̓ Diabolꝰ ea̓t īuidꝰ a hūitturpē vxorē .ſ. effigiē ꝑ ſuꝑbiā deturpatā. Quia ſplēdida fuit creata ⁊ perpccꝫ fcā ē turpis. Miles auarꝰ .ſ. adāvxorē pulchrā hūit .ſ. aīaꝫ ad ſil̓itudinē dei creatā Gen̄. j. Vidēſqꝫ dyabolus ꝙ hō eāt ſic forͣtꝰ vt locū eiꝰ ī celooccuparꝫ multū ei īuidebat ⁊ ſtuduitquō eiꝰ vxorē .ſ. aīaꝫ deturpare poſſꝫAdā ꝟo cupidꝰ qͥ n̄ tm̄ ea̓t ꝯtētꝰ de deibeneficio qd̓ ſibi dedit ſcꝫ de paradiſoſed quaſi alter deus eſſe volebat. eccr