VroBeſta
Hec vidēs: auferet a de filios ⁊ frlias⁊ diuicias vt te emēdes ſicut ſcriptū ēQuē diligo arguo⁊ caſtigo Ergo deꝟga diſcipline plꝰ dēꝰ gaude̓ ꝙͣ dole̓.¶ De diaboli laqueis qͥbꝰ noscircūueire ſatagit. ¶ Ca. cxlij.Rat quidā rex potens valde q̄quandā foreſtā ꝯſtruxit et eamuro circūuallauit. In qͣ diu̓ſa gn̓a animaliū poſuit in qͥbꝫ multūdelectabat̉ Erat eodē tꝑe qͥdā qͥ ꝓditor inuētus ē ⁊ ſic ꝓpt̓ ſua ſcelera oībꝫſuis pͥuatꝰ ē. Ille ꝟo de terra ſua expulſus ē ⁊ ꝓuidit ſibi de qͣtuor generibꝫ canū ⁊ multꝭ retibꝫ vt beſtias r̓giin foe̓ſta cape̓t ⁊ deſtrue̓t Noīa canūhͦ erāt. richer. emuleym. hanegif. bādin̄. criſmel ego fyn. beamis ⁊ r̓nelyriP iſtos canes ⁊ retia deſtruxit h̓ oīaaīalia regꝭ Audiēs hͦ rex ꝯtriſtatꝰ eſtvalde Voͣuit filiū ſuū ⁊ ayt. Fili hm̄īearmā te ⁊ deſcēde cū exercitu vt illū ꝓditorē occidas vel de regno expellas.At ille Pr̄ p̄ſto ſū Sꝫ vt audiui a pluribꝫ tā potēs ē ille ꝙ me oportebᵗ late̓ad aliqd̓ tꝑſ cū vna puella cuiꝰ ſapīaoēs alios excellit cū qͣ colloqͥū hēbo ⁊ſic ad pugnā mͥ ꝑabo. Ayt pr̄. Scd̓maudita ꝑrudēs eſt illa Et ſi per eā nr̄ꝫadu̓ſariū poterꝭ debellae̓: ea multꝭ honoribꝫ ꝓmouebo Filiꝰ hͦ audiēs aruitſe ⁊ caſtrū puelle intruit nullo ſciēdeqͥ eū cū gaudio r̓cepᵗ ⁊ apᵈ eā ꝑ aliqd̓tꝑs maſitDeinde exͣ caſtrū acceſſit ⁊ſtatī die octau̓o adu̓ſariū pr̄is aggvediebat̉ potētia. In fine eū diminuit⁊ caput eiꝰ āputauit Pꝰ hͦ cū victoriaad pr̄em rediēs pr̄ eū in regē ꝯſtituit.mīe pr̄ iſte ē dn̄s deꝰ. foreſta mūdus ſiue ecc̄ia Aūdꝰ ea̓t c̓cūualIatus d̓inis p̄ceptꝭ ſcd̓m legē moyfiEccleſia circuūallata ē paſſione xp̄i ⁊mīa doctoribꝫ p̄dicatoribꝫ ⁊ cōfeſſoribꝫ Miles ꝓditor qͥ ea̓t expulſus eſtdiabolꝰ de r̓gno eiectꝰ qͥ ecc̄iaꝫ ⁊ aliosxp̄ianos machinat̉ oī hora deſtruereVn̄ ꝓuidet ſibi de canibꝫ ⁊ retibꝫ qꝛ ſicut vonatoe̓s ſimplici vita infidiant̉
beſtijs vt qn̄ exeūt de cauernis ī qͥbꝫlatebant hn̄t retia cū qͥbꝫ capiūt easCū em̄ hoīeſ exeūt de cau̓niſ bone vitetūc hn̄t vetiā ī. carnis ⁊ mūdi delectationes ⁊ illas ponūt an̄ eos ⁊ capiūtip̄os psͣ. Cadēt ī r̓tiaculo eiꝰ pctōresVn̄ adu̓tite ꝙ venator ille diabolushꝫ qͣtuor gn̓a canū currētū Aliqͥ eoꝝſūt ꝓ beſtijs ſpūalibꝫ Et alij ꝓ alijs.Duo pͥmi canes .ſ. richer ⁊ emuleymcurr̄t ad ceruos ⁊ vrſos .i. diuitias ⁊voluptates ꝑ quas plures tracti ſūtad malefaciendū. Quia diuitie ſepeponūt hoīeꝫ extra viā racōis ⁊ ꝓptermagnas diuicias volūt habere potētiaſ ⁊ volūtatē ꝓpriā Ideo ſapient̓ vtamur nrā potēcia loco iuſticie Sit fortitudo noſtra lex iuſticie. Hoc ē dictuTotū ſit ius quod nos volumꝰ ⁊ poſſumus facere Vnde iſti duo canes .ſ.diuitie ⁊ voluptates vel potentie currūt ſimul ⁊ multos poſt ſe retrahūtet ad peccatū alliciunt. Ideo ſcpͥturadicit Venator multū gaudet qn̄ viditceruū viā capere v̓ſus vethe Sic diabolus qn̄ vidit hominē viā capere v̓ſuspeccatū morle ⁊ ꝑ ꝯſequēs in infernūDeinde venator⁊ dyabolus ꝑmittitaliū canē curre̓ .ſ. hanegiff ... accipite⁊ donate. Iſti duo canes currunt adabbates pͥores ⁊ paſtores. qͥ habenteccleſias ꝯferre. Iſti dant vt accipiātQitia quod ꝓbis hominibꝫ ⁊ bonisclericl̓dae̓ deberēt: hͦ dāt fatuis ⁊ diſcolis ꝓpter fauorē ⁊ laudeꝫ: quod eſt ꝯͣſcpͥturā vbi dicit̉ Da bonis ⁊ ne receperis peccatorē Vnde hanegiff id eſtaccipite ⁊ date ducit multos ad r̓the.i. infernū. Vnde alter canis bandinducit placitatōe̓s ⁊ aduoͣtos ad r̄theQuia ꝑ cautelas eoꝝ faciūt ꝯͣ iuſticiam Vn̄ d̓t iob. Audacter deū ꝓuocātQuia ſi p̄s vera eis nihil vult dareaccipiūt de ꝑte falſa burſā plenā itaꝙ illa trahat ad ſe decreta ⁊ decretalia⁊ facit diſcordiā contra veritatē. Vn̄dicit̉ abacuc. Lacerata ē lex ꝓptereaegredit̉ iudiciū peru̓ſū. Vnde ꝯͣ talesait psͣ. Labor labioꝝ oꝑiet eos. Id ē