Romanoꝝ.LXiiij.
rros debemꝰ volūtai̓e carnis delectacōnes ⁊ ōe qd̓ deo diſplicꝫ ꝑ pm̄aꝫ mortificae̓. Et ſic vitā et̓nā potrimꝰ obtīereDe ꝯſcīa nrā dū āguſtiat̉ ad deū ꝑꝯfeſſōꝫ ⁊ oꝑa mei̓toi̓a r̄curraꝰ. cxxxvEfert auguſtinꝰ de ciuitate deiꝙ lucrecia romana nobiliſſiāmoībꝰ q̄ ea̓t vxor calatim. Cūille calatinꝰ ſextū noīe filiū īꝑatoristarquinij ad caſtꝝ ſuū īuitaſſꝫ: ſextꝰeſt ſtatī captꝰ ī amore pulcherrīe lucrecie Tp̄s aptū qͦ īꝑator ⁊ calatinusde roͣ ſimul r̓cederet obẜuāſ ad p̄dc̄mcaſtꝝ r̄uerſꝰ ibi p̄noctauit ⁊ nocte illa nō vt hoſpēs ſꝫ vt hoſtis cubiculūlucrēcie clā īgreſſꝰ māu ſiniſtrͣ oppriniēs pectꝰ eiꝰ: dexͣv̓o gladiū tenēs ſe ꝓdidit dicēs. Sextꝰ ſū mͥ ꝯſētias l̓morieris. Illa v̓o nullo mō ꝯſētie̓ volebatDixitqꝫ ſextꝰ. Niſi mͥ ꝯſētias ẜuū iugulatū nūdū corꝑi tuo nudo ecl̓ te iugulato t̓ ſociabo. Vt ꝑ orbē fama currat lucreciā cū ẜuo in cubiculo iugilatā Illa ꝟo timēs de tali infaīa coactaꝯſēſit. Sextꝰ ꝟo ꝯpleta libidīe r̄ceſſitIp̄a ꝟo multū dolēs pr̄eꝫ ⁊ maritū fr̄tres ⁊ īꝑatorē nepotes ⁊ ꝓcōſules vouit ꝑ lrās. qͦs oēs pn̄tes ſic alloqͥt̉ dicēs. Sextꝰ domū meā intrͣuit hoſtis ꝓhoſpite Scias tu o calatine veſtimēta viri alieni ī lecto tuo fuiſſe verū tn̄licꝫ corpꝰ ſit violatū animꝰ tn̄ ē īnocēs. iā a culpa me abſolue a pena tn̄nō liberabor. Statī cū gladio occultato ſub claīde ꝓp̓a māu ſe tranſfixit. qͦfcō amici eiꝰ gladio illo accepto iurabāt ꝑ ſāguine lucrecieoēꝫ ꝓgeniētarqͥnij de ro eice̓ ⁊ exſtirpare qd̓ ⁊ fecer̄tSextū v̓o auctorē crimas īterfeceruntmiſerabilit̓.¶ MoralizacioAmī. lucrecia nobil̓ dn̄a eſt aīaa deo per baptiſmū lota et deocōuicta. Sextꝰ ē dyabolꝰ qͥ nitit̉ minis ⁊ muneibꝰ aīaꝫ violare. domū eꝰintrͣuit. qn̄ pcc̄o ꝯſēſit. facor ſuū qd̓ ēdoꝰ aīe. pectꝰ eiꝰ opprimit qn̄ hō toͣlit̉ꝯſētit. Et eā violat qn̄ mnanū ꝑ ꝯſēſūactū ꝯplet. Pꝰ hͨ lucrecia .ſ. aīa dolēsvocat pr̄eꝫ ⁊ maritū Sic et tu km̄e de
bes vocāe pr̄eꝫ ⁊ ꝯfeſſorē. maritūxp̄m ꝑ oꝑa mīe ⁊ amicos .i. ſcōs cumboͣ deuocōe ⁊ oſtēde vitā tuā ꝑ verā cōtricōeꝫ ⁊ ꝯfeſſionē qͥdaquātū ꝯͣ deū doliqͥſti. Et tc̄ gladio penitēcie teip̄ꝫ occide ⁊ vicia ⁊ pctā extirpa. ⁊ ſic corpꝰ deferat̉ Romā .i. in ſcāꝫ eccleſiā adon̄dēdū in qͣ fōr pb̓lioe l̓ occulte deūoffendiſti. Tūc dyabolꝰ ⁊ oēs ſui ſequaces erūt expulſi ⁊ r̄cedēt ꝯfuſe. ⁊tu pemaneb̓ ſaluꝰ in boͣ vita. Qd̓ ⁊ct.¶ Qd̓ vigilave debet paſtor aīaꝝ.Capitulum. Cxxxvj.Vidam fur ad domū cuiuſdādiuitꝭ nocte veīt qͥ aſcēdēs tectū doꝰ ꝑ foramē auſcultae̓ cepſt ſi adhuc aliqͥs de familia diuitisvigilae̓t. Qd̓ hoſpes ꝯſiderās pͥuatevxori ſue dixᵗ Int̓roga me alta voceqͣlit̓ hͨͦ bo acqͥſiui q̄ hmꝰ. nec deſiſtasdo nec finalit̓ t̓ dicā. Tūc ait mulier.O bone dn̄e cū nūꝙͣ fuiſti mercatordic michi qͣlit̓ tātā pecuīaꝫ quā nūcpoſſides ꝯgregaſti? Cui ille Noli ſtulta a me hͦ q̄re̓. Illa āt magꝭ̓ ac magꝭq̄re̓ nō ceſſabat. Tūc vir qͣſi coactusſuis p̄cibus ait. Noli me ꝓde̓ q̄ t̓ dico ⁊ veritatē pādam. At illa. Abſit hͦa me. At ille. Fur eram ⁊ nocturnisfurtꝭ oīa q̄ nūc hēo ꝯgregaui Cui aitmulier. Miror gͦ ꝙ nūꝙͣ fuiſti dep̄hēſus. Cui ille. Ꝙ magiſter meus eratqd̓dā v̓bū me docuit qd̓ ſepties dicebā qn̄ tecta hoīm aſcēdebā. Ait mulier. Rogo de dic michi illd̓ vᵐ cꝰ v̓tude ſnī̄ ꝑiculo furtū ꝯmiſiſti At ille. Tibidicā ſꝫ altei̓ nullo mō dicas ne forte pn̄t boͣ nrā aſptave. At illa Nullomō attēptabo Qui ait. Hec ſtꝭ v̓bafallax fallax Hijs dcīs mulier obdormiuit Vir āt finxit ſe dormire. ſternutabat. Fur cū audiſſꝫ gauiſus eſtſūpto lune radio ⁊ ſepties drō carmine laxatꝭ maībꝰ ⁊ pedibꝰ ꝑ feneſtrͣꝫ indomū cecidit ⁊ magᵐ ſoītū fect: fr̄ctocrure ⁊ brachio iacuit ſemiuiuꝰ ī t̓raHoſpes audito ſono queſiuit quāſineſciret qualiter cecidiſſet. At ille.verba fallacia me deceperūt Hoſpes
i j.