Romanoꝝ.ELIX

in magͣ copita tūc a te q̄ſiui o cariſſiēſocie mihi diſplicet ꝙ ī iſtis penis iaces. tu ꝟo rn̄diſſti mihi ꝙ ꝙͣdiu deusregnat ī celo h̓ pmanebo. Quia hocmerui. Surge gͦ gito ⁊ totū panē cōede qꝛ āmō nec irie nec ſociū noſtruꝫvideb̓. Ego ꝟ̓o cū vidi ſurrexi ⁊ ſicutdixiſti pane comedi ¶ MoralizacōAriſſimi. ꝑ ilxos tres ſocios t̓agenea̓ hoīm intelligere debeꝰ Ppriniū ſaracenos ⁊ iudeos P ſecūdūdiuites ac potētes huiꝰ mūdi. P terciū viros ꝑ̄fectos ſicut ſūt r̄ligioſi accederi homīes deū timētes P panē rotūdū regnū celeſte ītelligere debemꝰPanis iſte ſcꝫ regnū celeſte diuidain t̓a genera hominū ſcd̓ꝫ merita ſuaaliqͥ maiꝰ aliqͥ minus. Primi .ſ. ſaracem ac iudei dormiūt in pcc̄is ſuis ⁊credūt ſe celū hr̄e Saraceni ꝑ ꝓmiſſionem machomethi cuiꝰ lege tenet qͥeis ꝓmiſit ī celo r̄gnare Iudei ecͦ credūt ꝑ legē moyſaycā illud obtinereIſta creditio ē qͣſi ſōnꝰ. Secūdꝰ ſociꝰq̄ ſomniaᵗ ſe eē in īferno: ſūt iſti diuites ac huiꝰ mūdi potētes qͥ ſine aliqͣdubitacōe ꝑ p̄dicatores ac ꝯfeſſoresſciūt ꝙ ſi in peccis ſine cōtricōe decedūt ꝙ ad īfernū deſcēdat ⁊ ibi et̓nal̓rpuniāʳ Et hͦ n̄ obſtāte pcc̄a ſuꝑ pcc̄aaccumulāt. Et ideo de diuītibꝰ ſc̓bit̉Vbi ſūt potētes mūdi hꝰ qͥ cū canibꝫ⁊ auibꝰ ludebāt. Mortui ſūt ⁊ ad infernū deſcēderūt Terciꝰ ſocius .ſ. xp̄ianus qͥ nō in peccis nec ī mala fidē dormit ſꝫ in bonis oꝑibꝰ vigilat ꝑ ꝯſiliūageli .j. ſpūs ſcī dona vitā ſuā ſic diriget vt panē .ſ. regnū celeſte habeat.¶ De memoria mortis. ⁊ nō delectādo in tēporalibꝰ Ca. cvij.Rat qͥdā ymago ī ciuitate vomana q̄ rectis pedibꝰ ſtabat.hēbatqꝫ manū dexterā extēſāet ſuꝑ mediū digituꝫ erat ſuꝑſcripcōPercute h̓. Imago iſta a lōgo tꝑeſic ſtabat eo ꝙ iullꝰ ſciebat qͥd hocſignificaret. ꝑcute h̓ Multi āmiratiſunt ⁊ ſepiꝰ ad ymaginē venerūt ti-

tulū reſpiciēdo ⁊ ſic receſſerūt qꝛ ſuꝑſcripcōeꝫ penitꝰ ignorabāt Erat qͥdāclericꝰ ſubtilis qͥ cū de ymagīe audiſſet inultū ſollicitꝰ erat eā videre. dūaūt eā vidiſſꝫ⁊ ſuꝑſcripcōnē legiſſetꝑcute h̓: videſqꝫ ſolē ſuꝑ imaginē: ꝑſolis vmbrā digitū diſc̓nebat ꝑ quēdicebat. ꝑcute h̓. Statī ligonem aecepit ⁊ vix ꝑ diſtātiā t̓ū pedū fodiebat⁊ qͦſdā gͣdꝰ deſcēdētes inueīebat. Clericꝰ nō modicū gaudēſ ſuꝑ gͣdū deſcēdit qͦuſqꝫ ſb̓ t̓ra nobile palaciū īueītaulā ītrͣut vidēſqꝫ r̄gē ⁊ reginā ⁊ multoſ nobiles ī mēſa ſedētes r̄ſpexᵗ ⁊ circūqͣqꝫ totā aulā plenā hoībꝰ ⁊ omēserāt veſtibꝫ p̄cōẜ induti nullꝰ ex oībꝫvnicū v̓ᵐei loq̄ba? Reſpexᵗ qꝫ ad vnūāgulū. ⁊ vidᵗ lapidē politū qͥ voʳ carbūculꝰ a qͦ tota domꝰ lumē r̄cepit. Etex oppoſito carbūculi in āgulo hoīeꝫſtātē hn̄tēqꝫ in māu ſua arcū ꝑatū cūſagitta ad ꝑcutiēdū. ⁊ in fronte eiuserat ſcriptū Ego ſū qui ſū. nullꝰ arcūmeū vitare pōt. ⁊ p̄cipue̓ carbūculꝰille qui velucet tā ſplendide. Clericꝰcū hoc vidiſſꝫ āmirabat camerā ītrauit. mulieres pulcherrimas in purpura ⁊ pello operātes inuenit ⁊ nullū v̓bū ei dixerunt. Deinde ſtabulūequoꝝ intrauit ⁊ optimos equos ⁊azmos ⁊ ſic de ceteris īuenit. eos tetigit. ⁊ ad factū ſuū lapides apparuerunt. Hoc facto: omnia habitaculapalacij viſitauit. ⁊ quicqͥd cor eiꝰ defiderabat hoc inuenit. Deinde ſicut.prius aulam intrauit. ⁊ de receſſu cogitabat ac in corde ſuo dicebat. Mirabilia vidi hodie ⁊ quicqͥt cor defiderat hoc poterat inuenire. Verūtamēnullꝰ dictis meis credet de iſtis quevidi Et ideo bonū eſt in fignū veritatis aliquid mecū portare ad mēſā ſuperiorem r̄ſpexit ciphos aureos ac cultellos optimos vidit ad menſam acceſſit vnū ciphū cū cultello de menſaleuauit vt ſecū portaret. Cū ꝟ̓o in finū ſuo collocaſſꝫ: ymago q̄ in āgulocū arcū ⁊ ſagitta ſtabat ad carbūcl̓mſagittā direxᵗ ⁊ illū ꝑcuſſit. ⁊ in mul

g. ij.