Romanoꝝ.Xlvij.

a facie ignis; ſic pereunt peccatores afacie dei. Quid ergo eſt facienduꝫ nedyabolus nos ſagittet ⁊ occidat?. Certe balneū intremꝰ. Iſtud balneū eſtcōfeſſio in qua ⁊ ꝑ quā lauari debeꝰab ōni ſorde peccati. ſꝫ oportet ſpeculū politū tenere .j. ſacrā ſcpͥturā in maniū tua .. debes libēter ſermōes audie⁊ v̓ba edificatoriā in qͥbꝫ poteris pericula p̄cauere ⁊ ſagittas dyaboli expellere Sꝫ dic mͥ quōᵉ. Ecce viā. Cumarcꝰ dyabolicꝰ ꝯͣ animā tuā ꝑ aliquātēptationē tetēdit̉ inuolue totū corpus tuuꝫ .i. qͥdqͥd feciſti cogitando delectādo ꝯſētiendo in balneo ꝯfeſſioīset peccatū euaneſcet. Cū ꝟo mūdatusfuerꝭ ⁊ dyabolus occiſus id ē deuictꝰindue te veſtimētis tuis .i. bonis v̓tutibus quaſ in baptiſmo vecepiſti ⁊ ꝑge ad domū cōſciētie tue ⁊ extrͣhe corpus defuncti .i. in qͥbus peccatis carotua a via veritatis deuiabat. Et tunccarnē igne penitētie cōbure ⁊ oſſa ⁊peccata inueterata anihilent̉. Et ſicꝑvētū . cordis amaritudinē expellāEt poteris v̓ginē ducere . carnē a vitijs purgatā ꝑ ignē d̓ine mīe et grēet ꝓlem . bonas v̓tutes ꝑ cōſequēsgenerae̓ ꝑ quā poterꝭ ad eternū brauiū ꝑuenie̓. Qd̓ nobis cōcedat ⁊cͣ¶ De oībus rebꝰ cū ꝯſenſu ⁊ ꝓuidētia ſemꝑ agēdis Ca. ciij.Omitianus regnauit prudēsvalde ⁊ ꝑ oīa iuſtus Quoniānulli parcebat quin per viaꝫiuſticie tranſiret. Accidit ſemel dū inmēſa ſede̓t venit qͥdā mercator et adianuā pulſauit Ianitor v̓o portā aporuit ⁊ qͥd ei placeret queſiuit At illeMercator ſū. aliqͣ habeo ad vēdendūvtilia ꝓ ꝑſona imꝑatoris. Ianitorhec audies eū introduxit. Ille ꝟo īꝑatorē ſatis humiliter ſalutauit. Aytei īꝑator. Rm̄e qͣle mercatoriū ad vōdendū habes? Et ille. Dn̄e tres ſapiētias Qui aytEt quō mͥ dabis quālibet ſapiētiā? Et ille Pro mille florenis. Ayt vex. Et ſi ſapiētie tue mͥ nō

ꝓſunt: pecuniā meā ꝑdo. Ayt mercator Dn̄e ſi ſapīe mee invobis locū nōobtinēt: pecuniā reddā. Ayt īꝑator.Optime dicꝭ. Dic mō mͥ ſapiētias qͣsmͥ vēdeve vel̓ Et ille. Dn̄e: pͥma ſapiētia ē iſta Quicqͥd agas prudēt̓ aga⁊ reſpice finē Secūdā ē iſta Nūꝙͣ viāpublicā dimittas ꝓpt̓ ſemitā. Terciaſapiētia ē iſtā. Nūꝙͣ hoſpitiū ad manedū de nocte in domo alicꝰ accipiasvbi dn̄s domꝰ eſt ſenex ⁊ vxor iuuēcula. Hec tria cuſtodias ⁊ bene tibieit. Rex dedit ei ꝓ qͣlibꝫ ſapiētia milleflorenos ⁊ pͥmā ſapiētiā ſcꝫ Quicqͥdagas ⁊cͣt. fecit ſcribi in aula. in camera ⁊ in ōnibꝫ locis in qͥbus ambulae̓ſolebat ⁊ in mappis in qͥbus comedebat. Poſt hec cito qꝛ tam iuſtus eratmulti de imperio ꝯͣ eū ꝯſpirabāt vt eūocciderēt. ⁊ qꝛ ꝑ viā potētie hͦ adīple̓nō poterāt: cū barbitōſoe̓ eiꝰ loq̄bā̉vt cū barbā eius raderet: guttur eiusſcinderet ⁊ miercedē haberet Barbitōſor vero accepta ab eis pecūia fidelit̉adimplere promiſit. Cū vero īꝑatorradi deberet: barbitōſor barba lauitEt dū incepit radere reſpexit infeiusvidit manut ergiū circa collū eius inquo erat ſcriptū. qͥcqͥd agas prudētagas ſꝫ veſpice fine. Cū barbitonſorſcripturā legiſſet: intra ſe cogitabatHodie ſū ꝯdūctꝰ vt iſtū hominē occidā ſi hoc feorror finis meꝰ erit peſſimꝰquia morte turpiſſima ero ꝯdēpnatꝰquia quicqͥd agas bonū eſt veſpice̓finē vt dicit iſta ſcpͥtura Gtatī manꝰeius inceperūt tremere ita ꝙ nouacula de manibus eius cecidit Hoc percipiens rex ayt. Dic mihi quid tibi ē?Et ille O domine miſerere mei. hodioſū conductus propter preciū te occideve. Acaſu ſicut deus voluit ſcripturāmanutergij legi. ſcilicet. quicquid agas. ⁊cͣ. ſtatim conſideraui ꝙ finismeꝰ eſſꝫ mors turpiſſima: iō manusmee tremebāt Imꝑator cū hͦ audiſſꝫintra ſe cogitabat Prima ſapīa vitāmeā ſaluautboͣ hora p̄ciū ꝓ ea dedi Etait barbitōſori Ammō ſis fidel̓. tibi