Romānoꝝ.Xlvi.
mitabe montꝭ palaciū pulcherrimūvidebis. In ianua tres ictus ꝑcuteIanitor tibi reſpōdebt. Oſtēde ei baculū iſtū ⁊ dicas Qui eſt dn̄s iſtiusbaculi tibi p̄cepit vt me intrae̓ ꝑmittas Cū ꝟo ītroitū habuerꝭ ibidē triaque querlīueīes Ille vero oīa adīpleuit ſicut ei ſenex dixerat. Cū ꝟo ianitor baculū vidiſſꝫ: ei introitū dedt vbiilla tria ⁊ multa plua̓ inuenit ⁊ ibidētoto tꝑe vite ſue ꝑmanſit. Aoral̓mi iſte ganterus pōt dici qͥlibetbonus xp̄ianus qͥ mundū ſimpliciter debꝫ ſperne̓. ⁊ iſta tria quereve ſcꝫ habūdātiā ſine defectū. gaudiūfine triſticia. lumē ſine tenebris Iſtanō poterūt haberi niſi in vita ererna⁊ hoc cū magno laboe̓ O homo fac tuſicut fecit ganterus. Perge viā triūdieꝝ .ī. per orationē i eiuniū ⁊ elemoſinā Si ꝯtīgat ad quoddā regnū ꝑuenire .i mūdana aliqua. ⁊ ciues. imūdane vanitates te in regē eliguntcor tuū in ſuperbiā ducut Reſpice adlectū Lectus iſte eſt vita humana inqua per breue tēpus iaceb̓ ſꝫ reſpicead leoriē .i. diabolū ſemꝑ ꝯͣ te paratū⁊ draconē .i. mortē que te in omni loco exſpectat ⁊ vrſū .j. ꝓpria cōſcīam qde ꝯdemnabit a vernes . peccata tuaque te accuſabūt. Si iſta intime cogitaueris cito de regno hꝰ mūdi te expedire poterꝭ. Deinde ad alind̓ regnūꝑrexit ⁊cͣt̓. Sic hō ſi dyabolū in vna ꝑte ſuꝑauei̓t: hominē ad aliud regnūſcꝫ peccati ducit. ſcꝫ ad regnū carnisin quo regnāt delicie carnales ⁊ voluptates. ſi eis cōſentires factus erisfilius pdicōis. Attende ergo ad lectūLectꝰ iſte ē infernꝰ in qūo diues illeiacet plenꝰ nouaculis ſcꝫ penis grauiſſimis. Si iſtū lectū intime recogites: delicias carnis omnino veſpuesSi velis ergo iſta tria īuenire quereſenē cuꝫ baculo ſcꝫ dn̄m nr̄m ih̓m xᵐqͥ tibi ꝯcedat baculū ſancte crucꝭ Paculus iſte ē pͥm̄a que debet ad viā ſalutis dirigere. Vn̄ psͣ. Virga tua etbaculus tuꝰ. ⁊c. ſꝫ poſt hͦ oportet te
aſcēdere ſcalā ſcē vite in qͣ ſūt grādꝰvij. ſcꝫ. vij. oꝑa mīe ꝑ q̄ p̄t ad et̓naꝫvitā ꝑueniri Sꝫ oportet tres ictus facere ſcꝫ ꝯtritōnē ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactionē habe̓ Tūc ianitor .i. boītas d̓inate in regnū eternū ꝑducet Ibi habūdātiā ſine defectū. gaudiū ſine t̓ſticialuuiē ſine tn̄b̓s īueīes Ad qd̓ lu. ⁊cͣ.¶ De trāſgreſſionibꝰ anime ⁊vulneribus eius ¶ Ca. cij.Itus regnauit. In cuiꝰ iꝑ̄ioerat qͥdam miles generoſus.deo valde deuotꝰ qͥ vxorē pulchrā hēēbat. ſꝫ ſb̓ viro ſuo adultea̓ta ēnͨ de aduldeio deſiſte̓ volebat. Milesꝟo cū hͦ vidiſſꝫ ꝯt̓ſtatꝰ ē valde ī aīo ſuocogitabat t̓rā ſcāꝫ viſitae̓ ⁊ ait vxoi̓ſue Rina ad t̓rā ſcāꝫ ꝑga vos diſcretion vr̄e ꝯmitto Cū āt vltrͣ mae̓ ꝑrexitdn̄a quēdā clericū peritū in nigromiācia dilexit ⁊ cū eo dormiuit Accidit ſenel ꝙ cū ad inuice in ſtratu iacuiſſētdixit dn̄a Si vnā rē mͥ ppetrares me īvxorē ducere poſſes Et ille Quid eſthoc qd̓ tibi placet qd̓ potero tibi miniſtrare? Que ayt maritꝰ meꝰ ad terrā ſcām ꝑrexit nō me multū diligit fieū ꝑ aliquā artē occidere poſſes omaq̄ habro obtineres. Ayt clericꝰ. Tibiꝯcedo ita tn̄ ꝙ me in maritū accipies.Que ait. Hoc firmit̓ ꝓmitto Clericus ꝟo quādā ymaginē nōie militꝭfecea̓t ⁊ ī pariete an̄ oculos ſuos fixᵗInterī miles cū per plateā ciuitatisrome trāfie̓t: magiſter quidā peritꝰei obuiabat ⁊ ītime eū veſpexit ⁊ aytei. Rine: ſecretū habeo tibi dicere. Atille. Magiſter qd̓ vob̓ placet dicite.Ꝙ ayt Hodie tu es filius mortꝭniſiauxiliū habuerꝭ a me. vxor tua ē mevetrix et de morte tua ordīauit Milesaudiēs ꝙ verū dixiſſꝫ de vxorē ſua: eiadheſit credidᵗ atqꝫ dixit O bone mgr̄vitā meā ſalua ⁊ mercede cōdignā tibi veddā Ꝙ ait. Libēt̓ te ſaluabo ſi fooerꝭ̓ q̄ tibi dixero Ayt miles Preſtoſū Magiſter balneū fieri fecit ⁊ militem veſtimētis exuia balneū intrae̓