Druckschrift 
Gesta Romanorum
Seite
XXXIXr
Einzelbild herunterladen
 

Romanoꝝ.FLx.

hec legiſſꝫ cunabulū pānis p̄dloẜornatū vidiſſꝫ: ītellexit puer debili ſāguīe eſſꝫ. ſtatī baptiſari fecit ei ppriū nomē īpoſuit .ſ. gregoriꝰ etpueꝝ ad nutriēdū vni piſcatori trͣdiditDanſqꝫ ei pōdꝰ qd̓ īueīt Puer verocreſcebat ab oībꝫ ē dilectꝰ qͦuſqꝫ ſep ānos īetate ꝯpleuiſſꝫ Abbas ſtatīad ſtudiū ordinauit In quo miro ꝓfecit ita oēs monachi cenobijtāꝙ ſuū moͣchū dilexer̄t. Puer veroinfra pauca tꝑa oēs ī ſcīa trāſcenditAccidit qͦdā die vt filiꝰ piſcatorꝭpila qͣdaꝫ lude̓t dc̄ꝫ piſcatorē patrēſuū credidt: a caſu filiū piſcatorl̓cūpila leſit Ille ſic ꝑcuſſus amae̓ fleuitdomū ꝑrexit. et matri ꝯqueſtꝰ ē dicēsGregoriꝰ frat̓ meꝰ me ꝑcuſſit Materhec audiēs foras exiuit. dure arguebat dicēs O gregori quā audaciafiliū meū ꝑcuſſiſti: tamē qͣlis esvn̄ ignoramꝰ? At ille. O nir dulciſſima. nōne filiꝰ tuꝰ ſū ego: qͣre taliaimproperas? Que ayt Filius meus es vnde ſis ignoro Sed vnū ſcio in quodā die indolio inuentꝰ fuiſtiAbbas te ad riutriēdū dedit. Ille hoc audiſſꝫ fleuit amare. Ad abba ꝑrexit ayt O dn̄e mi diu vobiſcūſtēti. credebā me filiū piſcatorꝭ fuiſſe tamē ſū. Et ideo parētes meosignoro Si placet me ad miliciā ꝓmoueatꝭ. qꝛ hic āplius manebo Aytabbas. O fili noli talia cogitae̓. Omnes monachi in domo exiſtētes miro te diligūt. intātū: poſt deceſſuꝫmeū in abbatē teꝓmouebūt. At illeDn̄e ſine dubio exſpectabo donecad parētes meos ꝑuenero Abbasaudiēs ad theſaurū ſuū acceſſit tabellas quas ī cunabulo ſuo inueīt eion̄dit dicēs. Nūc fili lege interius etqualis es clare inuenies. vero legiſſꝫ intor fratrē et ſororē eſſꝫ genitus ad terrā cecidit ayt Heu mihiquales parētes habro? Ad terrā ſāctam pergā pctīs parētū pugnabo ibi vitā finiaꝫ. Peto ergo dn̄e inſtanter. vt me ad miliciā ꝓmoueatꝭ

qd̓ fecit autē licēciā de veceſſu pecepit factꝰ ē plāctꝰ magnꝰ in cenobiodolor in ppl̓o. in c̓cuitu lamentatioAd mae̓ ſe trāſtulit ꝯueīt nautevt ad terrā ſcām ducerēt veronauigaſſēt vētus erat eis oppoſitusſubito ducti ſūt ad eandeꝫ ciuitatē inqua erat mater eiꝰ in caſtro. Qual̓ea̓t ciuitas aut quod regnū penitusnaute ignorabant. autē ciuitatēmiles intrͣſſꝫ. qͥdā ciuis ei occurrebat ayt ei Domine quō tēditis? Et illeHoſpitium. quero. Ciuis vero ad do ſua tota familia ſua duxit ſplendide eis mīſtrauit. vero inmiēſa ſederēt: dn̄s gregorius hoſpitidixit. Dn̄e: qualis ē ciuitas iſta qͥsdn̄s iſtiꝰ terre? At ille. Rine vnū viꝝvalentē imꝑatorē habuimꝰ mortuus eſt ī terra ſcā qui nullū heredēpreter ſua ſororē poſt ſe reliqͥt. Qui dux in vxorē petijt nullocōpulari intēdit Ille ex indignatꝰtotū regnuꝫ iſtd̓ excepta ciuitate iſtamanū forti acqͥſiuit. Aÿt miles.quid ſecretū cordis inei potero ſecupeꝓpalareᶜ. At ille. Dn̄e etiā ōni ſecuritate Qui ayt Miles ſū gladiū ſiplacet die cͣſtina ad palaciū ꝑgas et ſeneſcallo ſermonē de me faciasſi ſallariū dedei̓t iuſticia dn̄e: iſtoāno pugͣbo. Ayt ciuis dubito domine qum de aduentu tuo gaudebittoto corde. Die craſtina ad palaciū finē huiꝰ rei faciā Mane furrexᵗad ſeneſcallū ꝑrexit de aduētu eiusintimauit Ille modicū gaudēs prodn̄o gregorio nūciū deſtinauitvidiſſꝫ: dn̄e ē p̄ſētatꝰ multū ꝯmēdatus Que vidiſſꝫ ītime veſpexit ſꝫ erat filiꝰ eiꝰ peītꝰ ignoa̓bat ip̄a euſb̓merſū a multꝭ āniſ credidt Seneſcallus ī pn̄tia dn̄e ꝯduxit vt ītegrūānū ei mīſtrͣrꝫ Die c̓ſtina ad bellū ſeꝑaᵉ. adeſt dux ī cāpo exͣcitu mgͣnoDn̄s gregoriꝰ bellū aggrediʳ. oēs penetruit qͦuſqꝫ ad ducē ꝑuenit quē ineodem loco occidit et caput eius aniputauit et victoriā obtinuit. Miles