Romanoꝝ.EXvij.
tarē ⁊ ante regē ſaltarē: ⁊ circa collūdn̄i mei pedes ponerē: rex mͥ daret oīafercula ad ꝯmedēdū ⁊ gremiū ſuū adqͥeſcendū. Hijs cogitatis extra ſtabulū ſaltauit aulā intrauit ⁊ corā vege cātare cepit: deinde hincinde ſaltauit et poſt hͦ ad rege cucurrit ⁊ pedesc̓ca collū eius poſuit. Serui hͦ vidētescredebāt aſinū in furia ꝯuerſū acceperūt eū ⁊ egregie v̓berauerūt et ſic adſtabulū reduxerūt. ¶ Expoſitiom̄i rex iſte ē dn̄s nr̄ iheſus xp̄s.Caniculi bn̄ latrātes ſūt p̄dica-tores qͥ v̓bū d̓inū beneꝓnūciāt Vndedigni ſūt in greinio celeſti qͥeſce̓. Afinus p̄t dici: qͥ p̄ſumit officiū p̄dicatoris aſſume̓ v̓bū dei ꝓnūciave tn̄ lrāturā nͨ grāꝫ ad hͦ hꝫ ⁊ iō timēdū ē netal̓ ſit v̓bea̓tꝰ hͦ ē a dn̄o ⁊ ppl̓o r̓pulſꝰDe verſucia dyaboli. Et quomodoiudicia dei ſunt occuſtaCapitulū. lxxx. cū expoſicōe incluſaRat qͥdaꝫ heremita qͥ in qͣdaꝫſpelunca iacebat et diebus etnoctibꝰ deuote deo ſeruiebat.Iux cellā ſuā ea̓t qͥdā paſtor ouiū qͥpaſcebat oues Accidit vno die ꝙ paſtor erat ſomno opp̄ſſus Ipſo dormiente qͥdā latro venit ⁊ oēs oues ſecūabſtulit. Suꝑueniēs dn̄s ouiū a paſtore q̄rit vbi oues erāt. Ille vero incepᵗ iurare ꝙ oues ꝑdidᵗſꝫ quō prītꝰignorabat. Dn̄s hͦ audiēs furore repletꝰ ip̄m occidit. Hevemita hͦ vidēsayt in corde ſuo. O deꝰ ecce hō iſte culpam innocēti dedit ⁊ ip̄m occidit Exqͦgͦ ꝑmittitis talia fiei: ad mūdū vadā⁊ ſicut ceteri vitā ducāHijs cogitatꝭhe̓mitariū dimiſit ⁊ ad mūdū prexᵗſꝫ deꝰ ip̄m ꝑdere nolebat: angeluꝫ inforͣ hōis ad eū miſit vt ei ſe aſſociaretQuē cū āgelus in via euntē inueīſſꝫ:ayt ei. Rine quo vadis? At ille. Adiſtā ciuitatē an̄ me. Angelus dixit eiEgo ī via ero comes tuus qꝛ angelꝰdei ſū ⁊ ad te veni vt ſimꝰ ſocij ī hacvia Ambo ābulabāt v̓ſꝰ cītatē Cū ātintraſſent: hoſpitiū a quodā militeꝓpter dei amore petebant Miles vero
ſate gratāter eos recepit ⁊ honorificeac ſplēdide cū boͣ deuotōe ī oībꝫ mīſtr̄uit. Miles iſte tātū vnicū filiū hēbatin cunabul̓ iacētē quē multū dilexerat. cena facta camea̓ ē aperta ⁊ lectiſatꝭ honorifice ornatī ꝓ āgelo ⁊ heremita Media vero nocte ſurrexᵗ āgelꝰ⁊ pueꝝ īcūabul̓ ſtrāgulauit. hͦ vidēsheremita ītra ſe cogitauit Nūqͥd iſteerat āgelus deirbonꝰ miles oīa ncc̄aria ꝓpt̓ dei amorē ei dedit. ⁊ nō hūit nͥvnicū filiū īnocetē ⁊ iſte eū occidit Sꝫtn̄ nō audebat ei qͥcꝙͣ dice̓ Mane āboſurrexer̄t ⁊ ad cītatē aliā ꝑrexerūt inqͣ in domo vniꝰ ciuis ſatis honorificeerāt recepti ⁊ ſplendide mīſtrtiCiuisiſte quēdā aureū ciphū quē miro mōdilexit hūit in qͦ vltrͣ modū gl̓abat̉.media nocte ſurrexit āgelꝰ ⁊ furatꝰ ēciphū illū Heremita hͦ vidēs intra ſecogitabat Iſte malꝰ āgelꝰ ē vt credoIſte ciuis nob̓ optime fecit ⁊ iſte eſtfuratꝰ ciphū ſuū. tn̄ nl̓ ei loq̄bat̉ qꝛ tiinuit eū Mane vero ſurrexer̄t ⁊ ꝑ viāābulabāt donec ad quādā aquā puener̄t vltrͣ quā ea̓t pons. pōtē aſcēder̄t⁊ qͥdā pauꝑ eis obuiabat. Ait āgelꝰRine: mōſtrͣ nob̓ viā v̓ſus talēcitatēPauꝑ v̓tit ſe ⁊ cū digitō viā v̓ſus cītatē on̄dit Cū vero v̓tiſſꝫ ſe āgelꝰ ſb̓itoꝑ ſcapulas eū accepit ⁊ vltrͣ pontē ꝓiecit ⁊ ſb̓merſus ē pauꝑ Ꝙcū he̓mita vidiſſꝫ ayt ī corde ſuo iā ſcio ꝙ iſtedyabolꝰ ē ⁊ nō āgelꝰ dei bonꝰ Quidmali fecit pauꝑ iſte ⁊ tn̄ eū occidᵗ Abillo tꝑe cogitabat ab eo recedere Verūtamē timēs nl̓ loq̄bat̉ ei. Cū veroc̓ca horā veſꝑtinā ad cītatē ꝑueīſſentad domū cuiuſdā diuitis acceſſerūt ⁊hoſpiciū ꝓ dei amoe̓ petebāt Ille veroſimplicit̓ eis negauit Ayt āgelus deiAmorē dei ſaltē tectū doꝰ nob̓ ꝯcedatꝭne lupi a̓ male beſtīe h̓ nos deuorentIlle aitEcce domꝰ vbi porci mei iacētſi placꝫ vob̓ cū eiſ iace̓ poteſtꝭ. ſinautꝭr̓cedatꝭ qꝛ aliū locū vob̓ n̄ dabo Ayt eiāgelꝰ. Si aliud n̄ p̄t fiei: cū porcꝭ̓ vr̄isiacebimꝰ Et ſic factū eſt. Mane veroſurrexerūt Angelus hoſpitē vocauit