Romanoꝝ.CXyi.

acciꝑe ꝓpter pulchritudinē curre addn̄m nr̄m ih̓m xp̄m qui eſt pulch̓oromni homine. Vn̄ psͣ. Specioſus forͣpre filijs hominū. ergo illū debes hr̄e⁊ nō aliū Si v̓o aliquē vis acciꝑeꝓpt̓ſapiētiā: curre ad dn̄m nr̄m ih̓m xᵐqꝛ ip̄e eſt ſapiētior omni hoīe. Vndeapl̓s. O altitudo diuitiaꝝ ſapīe ⁊ ſcīedei. ⁊c. gͦ illū viꝝ acciꝑe dēs ⁊ nō aliūDe cōcordia. ¶ Ca. lxxvi.Tcidit in qͣdā ciuitate ꝙ erātduo medici optimi in ōni ſcīamedicinali inbuti qui oēs adeos veniētes de qͣcūqꝫ īfirmitate cuā̓bāt ita ꝙ peītꝰ ppl̓s ignoa̓bat qͥſ eoꝝeſſet melior Infra tꝑs erat inter eoscōtentio qͥs eoꝝ eſſet maior atqꝫ ꝑfectior. Avt vnus alteri. Rine: nō ſit inter nos diſcordia nͨ inuidia. neqꝫ cōtentio qͥs nr̄m ē ꝑfectior. Sꝫ vnū faciamꝰ. ⁊ quicūqꝫ ex nobis defecerit ſitille ſeruꝰ alteriꝰ Ayt alter dic mͥ qd̓ ēillud? Et ille. Ego duos oculos tuosde capibꝰ eruā ſine grauamine ⁊ ſuꝑmenſā tuā ponā. Et qn̄ tibi placet incapite tuo fine leſiōe tua ponā. Si ꝟomecū hoc idē ꝑ oīa fecerl: eqͣles ābo ſimus ⁊ qͦlibet alteꝝ nutriat ſicut fratrē ſuū. Si vero aliqͥs dofecerit: ſeruꝰalteriꝰ erit. At ille. Optima ꝓbatioper oīa mͥ bene placet. Ille ꝟo qͥ q̄ſtionēꝓpoſuit accepit inſtrumēta ſua ⁊infraoculos aliꝰcū qͦdā vngēto nobiliſſimo interiꝰ ⁊ exteriꝰ liniuit. Et cūinſtrumēto ſuo duos oculos ſocij extraxit ⁊ ſuꝑ menſā poſuit ⁊ ayt ſocioſuo Rm̄e: quō tibi vidẻ? Et ille Vnūſcio ꝙ nihil video qꝛ oculis careo ⁊ tn̄nulla leſionē ſentio. Sꝫ mō vellem ꝙoculos meos ſicut mͥ ꝓmiſiſti veſtitueres. Et ille. Libenter attēptabo. vngētū accepit ⁊ oculos interiꝰ ⁊ exterius ſicut prius inunxit ⁊ oculos ſuosrepoſuit. Et ille. Rm̄e quid iā tibi videt̉? Et ille. Optime qꝛ in extrahēdonullā leſionē ſenſi. Tūc dixit ille. Iāreſtat vt mͥ ſimili mō mīſtres. Quiayt. Preſto ſū. Accepit inſtrumenta

ſua ⁊ vngēta ſua ſicut ille fecea̓t intꝰ⁊ exteriꝰ liniuit deinde oculos eius extraxit ⁊ ſuꝑ menſā poſuit ⁊ ayt Rm̄equid tibi videt̉? Et ille. Mihi vidẻ ꝙoculos perdidi tamē nullū dolorē ſēſiſed vellem libētiſſime ꝙ oculos rehaberē Cū vero ille paraſſet inſtrumētaſua vt oculos veſtitueret: feneſtra domus erat apta ⁊ q̄dā coruꝰ intrauitvidēſqꝫ oculos in menſa ſubito vnuꝫoculū rapuit ⁊ auolauit. Medicus hͦpercipiēs eſt cōtriſtatꝰ totaliter. Etait intra ſe. Niſi oculos ſocio mēo reſtituā ẜuus eius ero. Reſpiciēs alonge videnſqꝫ caprā oculū extraxit ⁊ inlocū ocl̓i ablati repoſuit. hͦ factordixtſocio ſuo. Rariſſime: quid tibi videtur?. Qui ayt. Nec in extrahēdo nec īreponēdo aliquā leſione ſenſi. ſꝫ vnꝰex oculis mēis ſꝑ ſurſum ad arboresreſpicit. Et ille. Exquo ita ꝑfecte medicinā meā tecū feci ſicut ⁊ tūr mō āboſumꝰ eqͣles nͨ int̓ nos ſit ꝯtētio Et ſicābo pꝰ hͦ adīuicē ſine cōtētōe vixerūtmi. ꝑ iſtos duos medicos intelligere debemꝰ lege nouā ⁊ antique a̓nibꝰ curabāt quātū ad ſalubeꝫaīe Facta eſt contētio ⁊ adhuc ē int̓xp̄ianos ⁊ iudeos q̄ lex eſt melior etꝑfectior. Ad ꝓbandū veritatē qͥlibetoculos aliꝰ extxͣit Hoc ē dictū. In lege antiqua multa ſūt a quibus deꝰextraxit ſicut decē precepͣ in antiqualege Sicut ſaluator ayt Nō veni ſoluere legē ſꝫ implere vt ſi aliqͥs intēdet deū videre oportet vt ad nouā lege recurrat ⁊ tunicā baptiſmi ſe īduat Coruus venit ⁊ rapuit vnū oculūiudeoꝝ vt nō poſſēt veritatē videre ⁊in loco huiꝰ ponebat oculū capre ſcꝫquaſdā ceimonias quibꝫ vtūt̉ ꝑ qͣscredūt deū vide̓ ⁊ ibūt ad tn̄bras exterioe̓s vbi erit fletus ⁊ ſtridor dētiū¶ Ꝙ ad diuitias nō eſt anhelandū. ¶ Capit. lxxvij.Rat qͥdā vex qͥ duas filias hēbat Vna ea̓t pulchrima ⁊ oībꝫamoroſa. ſꝫ altea̓ nigrͣ ⁊ oībꝫ