Romanoꝝ.LLxVV.

LLxVV.

dere: talis beneficiū legis obtinebitSꝫ tu volūtarie oculoſ tuos ī tab̓na bibiſti ⁊ cōſiliū dediſti vt cecatꝰ eſſesq̄re gͦ alibi ſolaciū qꝛ nullū obulumobtinebis Ille v̓o hͦ audiēs cū cōfuſione veceſſit. ¶ MoralizatōAriſſimi talis ē lex dei ꝙ qͥcūqꝫignorāt̓ aūt ex infirmitate peccauerit aut tētatiōe dyabolica: ſi cōtritꝰ ⁊ ꝯfeſſus fuerit (Iuxta illd̓. Inqͣcūqꝫ hora pctōr ⁊cͣ.) deꝰ ſibi remittet. qͥlibꝫ pctōr īꝙͣtū pcc̄or. ē cecꝰ. Siꝟo aliqͥſ ex pua̓ malicia ſnī cā pccauerit ⁊ poſtea deſpacōeꝫ īcidei̓t: vix a̓ nūꝙͣ ei venittet̉. Tab̓nariꝰ ē diaholꝰ qͥoēs tales ad tabernā infernalē vecipit qͥ ſic deſcēdūt. Et ideo ſtudeamꝰ.¶ De proſpectiōe ⁊ prouidentiaCapitulū ſeptuāgeſimūqͣrtū.Rat qͥdā rex. qͥ filiū tm̄ vnicū hbat quē tenerrīe dilexitRex iſte vnū pomū aureū fieifecit ī ſūptibꝰ magnis. Pomo fabricato: vex vſqꝫ ad mortē infirmabat̉vocauit filiū ſuū ⁊ ait. hme: nō potero de iſta infirmitate euadere. Sb̓ bn̄dictiōe mea pꝰ meū deceſſū: vade perregna ⁊ caſtra ⁊ pomū aureū qd̓ fecitolle tecū ⁊ quē magꝭ ſtultū īuenerꝭpomū iſtud ex parte mea dabis. Filius ꝟo fidelit̓ adimplere ꝓmiſit. Rexꝟo v̓tebat ſe ad parietē ⁊ emiſit ſpiritū. Filiꝰ ꝟo ſatꝭ hōrificr eū trͣdidᵗ ſepulture. Poſt ſepulturā ſtatī pomūaccepit. ⁊ ꝑ diu̓ſa regna ⁊ caſtra ābulauit. multos ſtultos īuenit ⁊ vidit. tn̄ nulli eoꝝ pomū dedit. Deindeꝑvexit ad qd̓dā regnū ⁊ ad cītatē pͥncipaleꝫ illiꝰ regni acceſſit. per medium ciuitatis regē eqͥtātē cū magnoappatū vidit Cōditōes illiꝰ regni aqͥbuſdā ciuibꝰ q̄ſiuit. At illi dixer̄t eiCōſuetūdo illiꝰ r̄gni ē tal̓ ꝙ nūꝙͣ rexint̓ nos regnabit niſi vno āno. Finito āno ī exiliū ponet̉. vbi mala morde moriet̉ Filiꝰ regꝭ hͨ audiēs: ītra ſecogitabat. Iā inueni quēdiu q̄ſiuiAcceſſit ad regē ⁊ flexis genibꝰ eū ſa-

lutauit. ⁊ ait. Aue rex. Pater meꝰdefūctꝰ ē. Iſtd̓ pomū auvrū in teſtamētū vobis legauit. Rex v̓o pomumaccepit ⁊ ait ei. Rm̄e: qūo p̄t hͦ eſſeˢRex nūꝙͣ me vidit nec aliquid bonipr̄i tuo feci Quāe̓ gͦ tā p̄cioſū iocalemihi dedit? Ait ille Dn̄e mi rex. pat̓meꝰ nō plus vob̓ ꝙͣ alteri pomū legauit Sꝫ ſub bn̄dictiōe ſua mihi p̄cepitmaiori ſtulto dare quē potero īueni.ve. Et ſine dubio circuiui multa regna ⁊ caſtra. ⁊ nō inueni tā magnūſtultū ⁊ īfatuatū ꝙͣ vos Ideo ex p̄cepto patris mei vobis pomū dedi. Aitrex rogo vt mͥ dicas qͣre me tātū ſtultū r̄putas At ille Ecce dn̄e oſtēdā vob̓clae̓ Eſt ꝯſuetudo illiꝰ r̄gni tm̄ ꝑ ānūregnare ⁊ ī fine āni oī honore ⁊ diuitijs pͥuari ⁊ ī exiliū poni. vbi malamorte mori. Amē dico vob̓. ꝯcludo exdictis meis ꝙ ī toto mūdo nō ē tātꝰſtultꝰ ſicut vos ꝙ tā breue tēpꝰ regnare debetꝭ ⁊ pꝰ hͦ tā miſerabilit̓ vitā finire. Reſpondit vex Sine dubiooīa vera ſūt q̄ mō mihi dxiſti. ⁊ ideodū adhuc fuero ī mea ptāte in p̄ſētiāno boͣ īfinita mittā āde me in exiliūvt dū ibi venero de bonis ill̓ viuā ꝙͣdiu vixero. Et ſic factū eſt. In fineāni regno ē pͥuatꝰ ⁊ in exiliū poſitꝰibi ꝑ multos ānos de hoīs illis vixit⁊ vitā ī pace finiuit ¶ MoralizatioAriſſimi rex iſte ē deꝰ qͥ legauitpomū aureū ſtultis. Per pomūrotūdū intelligit̉ mūdꝰ iſte quē deꝰdat fatuis qͥ magis mūdū ⁊ ea que īmūdo ſūt appetūt ꝙͣ deū Rex qͥ ꝑ vnūānū regnauit p̄t dici qͥlibꝫ hō ī hͦ mūdo exiſtēs qͥ licꝫ cētū ānis viuat ē tn̄qͣſi vna hora reſpctu vite future ⁊ tamen non deſiſtit miſer homo die acnocte laborare ⁊ poſt mortē in exiliūid eſt ī infernum poni ſi cum peccatomortali decedat vbi mala infinita inueniet. Et pauci ſunt qui de iſto exilio cogitant Faciamꝰ ergo ſicut fecitille rex. dum ſumus in noſtra poteſtabe in hac vita ante nos mittamusopera miſericordie. elemoſinas larij-

e. iiij.