Romanoꝝ.EXCi.
verberatus. Ex ꝑte quarta erat ſcpͥtū. ſi ꝑ viā iſtaꝫ abulauerꝭ laute tibiminiſtrͣbit̉ ſꝫ equū tuū ibi dimittes⁊ tūc te oꝑtet pedibꝫ ambulare. Rexcū oīa iſta ꝑlegiſſꝫ admirabat̉ intraſe. cogitabat quā viā equitae̓ velletAit intra ſe. Prima viā volo eligereqꝛ bene erit in. ⁊ male equo nox vnacito trāſibit ꝑcuſſit equū cū calcai̓bꝫad quādā viā vbi caſtrū inueīt. in eoerat miles qͥeum benigne recepit aclaute mīſtrabat. ſꝫ equus paruꝫ aūtnl̓ hēbat. mane vero ſurrexit: ad palaciū ſuū eqͥtauit oīa geſta q̄ videa̓tnarrauit. ¶Moralizatiom̄i iſte īꝑator pōt dici qͥlibꝫ bonꝰ xp̄ianꝰ qͥ hꝫ c̓ca ſalutē aīe ſueeqͥtate. equꝰ qͥ eū portat ē corpꝰ ex qͣtuor elemētis cōpoſitū. Crux q̄ ſtat īmedio vie ē ꝯſcīa tua in modū crucisextēſa Vna ꝑs vt ad bonū te ꝓuocetaltera vt ꝯͣ malū fortit̉ pugnes. Vn̄ſi ābulauerꝭ viā in qͣ bene erit tibi etmale eqͦ tuo optime facis. Rmī iſtavia ē viā pm̄e. hoſpitiū ſcā nir̄ ecc̄iain qͣ bn̄ erit tibi in aīa. Sꝫ oportet vtequꝰ tuꝰ .ſ. caro tua pͥme ſb̓iaceat Qergo ꝑ iſtā viā ambulauei̓t ſapiēterfacit Alia ē via in qͣ inueīes hoſpitiuꝫin qͦ equꝰ tuꝰ ſatis laute habebit. ſedmale mīſtrabit̉ tibi Via iſta eſt viaguloſi ⁊ luxurioſi qui hoſpiciū ſuſcipiūt in voluptate carnis de qͥbꝫ apl̓sait Quoꝝ deꝰ vēter ē ⁊ gl̓a in cōfuſionē ip̄oꝝ: In iſto hoſpicio anima eitpeſſime mīſtrata Alia evia vbi equꝰtuꝰ laute hēbit ⁊ tu v̓beraberis. Viaiſta ē cupidi ⁊ auai̓ qͥ laute h̓ vult viue̓ ꝑua oꝑa meritoria ꝑpetrare ſꝫ cūmors euꝫ ab hoſpicio hꝰ mūdi expellit tūc aīa eius poſt mortē in purgatorio vel in inferno egregie v̓berabit̉Quarta ē via ꝑ qua ſi ābules benetibi erit. ſꝫ equū amittes Via iſta eſtvia boni religioſi qͥ de ōnibꝫ quantuꝫad victū ⁊ veſtitū ē ꝯtentꝰ equū amittit .ſ. omnes concupiſcentias carͣlesꝓpter deū ac mūdi vanitates. Et ideodicit ſaluator. qͥ ꝑdiderit animā ſuaꝫ
ꝓpter me ⁊c. Qui reliq̄rit patrē autmatrē ⁊c centuplum accipiet. ⁊ poſthāc vitā. eterna vitā poſſidebit.¶ De cōſtantia ¶ Capit. lxvi.Vida vex regͣuit qͥ pulchrā filiam hēbat quā multū dilexerat qͥ ecl poſt deceſſū regl̓ regnū occupauit qꝛ vnica ē velicta. Hocaudiens qͥdā dux tyrānus ad eā venit multa ei ꝓmiſitſi ei ꝯſentie̓t. Illavero ſedūcta ꝑ eū eſt deflorata et fcādefloratione fleuit amare. Tyrānusvero eā ab he̓ditate ſua expulit Illavero ſic expulſa gemitus et ſuſpiriaemittebat ⁊ in via publica ſingulisdiebꝫ ſedebat vt a traſeūtibꝫ elemoſinam peteret. Cū vna die ſic flendo ſediſſet qͥdā miles generoſus iuxͣ eaꝫequitādo venit vidēs eius pulchritudineꝫ captus eſt in oculis eius ⁊ ait.Rina qͣlis es? Et illa. Filia regis ſuꝫvnica ⁊ poſt pris mei deceſſū iure hereditario regnū habui ſꝫ ꝑ quēdā tyrānū fui ſedūcta ⁊ ab eo deflorata etpoſt hec pͥuauit me hereditate mea.Ait miiles Vtrū placet tibi eſſe ſponſā meāº. Que ait Etiā dn̄e hͦ deſideroante omnia. Qui ait. Fidē tuā mͥ trade ꝙ nullū aliū accipiēs preter me etꝯͣ tyrānū iſtū faciā bellū. t̓rā tuā tibiacqͥrā Si vero in hello mortuꝰ fuero ⁊hereditatē tibi acqͥſiero nl̓ alid̓ petoniſi ꝙ arma nica ſanguinolēta tecuꝫcuſtodias in ſignuꝫ amoris. Si veroaliq̓s veniat vt in vxorē te ducat. camerā tuā intres in qͣ arma pendēt etilla diligēter reſpicias ⁊ memoriamhabeas quō propter tui amorē vitāmeā amiſi. at illa Dn̄e firmit̓ hͦ ꝓmitto Sed abſit vt in bellovitā amittasarmauit ſe ⁊ ꝯͣ tyrānū ꝑrexit. Audiens hͦ dux toto conamine ſe ꝯͣ euꝫ oꝑpoſuit. adīuicē pugͣbāt Miles victoriā obtinuit caput tyrāni āputauittn̄ in bellovulnꝰ mortꝭ r̓cepᵗ et hereditatē puelle q̄ſiūᵗ et t̓cia die ē defūctꝰpuella ꝑ dies multos mortē eiꝰ plāxtarma eꝰ ſāguiōlēta pēd̓bat ī camea̓ a