Romanoꝝ.XXIX.

intime de filia ſua cogitabat quō eaꝫꝓmoue̓ poſſꝫ. Ait intrͣ ſe. Si eā in vxoveni diuiti ſtulto tradidero: filiā meāpdā. ſi v̓o pauꝑi ſapiēti ꝑ eius ſapietiā ei ncc̄aria large acqͥrereꝫ Erat tūcin ciuitate qͥdā ph̓s nōie ſocrates quēvex dilexerat. vocauit eū ⁊ ait. Rm̄enūqͥd tibi placet filiā meā in ꝯiugeꝫaccipereᵉ. Et ille. Etiā dn̄e: poptimeEt ille Exqͦ ita ē dabo tibi ea et ſb̓ illaꝯdcōe ꝙ ſi moriaʳ̉ filia ī tua ſocietatevitā tuā emittes. Eliges gͦ eā acciꝑevl̓ dimitte̓ Et ille. Mihi bene placeteā acciꝑe ſb̓ iſta ꝯdicōe. Rex nuptiascelebruit cū magͣ ſolēnitate Per qͥdātꝑa vitā duxer̄t in qͥete ⁊ ſcītate ꝑfcāPꝰ hͦ vxor ſocͣtꝭ vſqꝫ ad mortē īfirbảHͨ audiēs ſocͣtes ꝯtriſtatꝰ eſt valdeQuādā foreſtā intrͣuit: fleuit amae̓Dū ſic eſſꝫ in dolore: Rex alexāder ineadē foreſta venabat̉. Miles quidāalexādri ſocratē vidit. ad eū eqͥtabatet avt ei. Rm̄e: cuiꝰ homo esͨ Et illeHomo tl̓is dn̄i ſū ego. qͥ ſeruus dn̄imei ē dn̄s domini tui. Ait miles. Nōē maior dn̄o meo in toto mūdo. Sꝫ exquo talia dicl̓: ducā te ad dn̄m ieū⁊ audiemꝰ qͥs ē dn̄s tuꝰ de quo tot ⁊tāta p̄ſumis Cū autē corā rege alexandro ductꝰ fuiſſꝫ: ait ei vex. Rm̄e qͥsē dn̄s tuꝰ: de quo talia dicis ꝙ ſeruꝰeius ē dn̄s meꝰ eit ille Dn̄s meus ēratio. ſeruꝰ eiꝰ voluntas Sic ē gͦ ꝙ tuꝑ volūtatē tuā regnū tuū ⁊ nō ꝑ rationē hucuſqꝫ gubernaſti Ideo ſeruꝰdn̄i mei hͦ eſt volūtas eſt dn̄s tuus.Audiēs hͨ alexāder ayt Rm̄e prudēt̓reſpondiſti vade in pace. Ab illa diecepit rex regnū ſuū ratōe gubernare⁊ nō volūtate. Socrates vero ſolꝰ fōreſtā intrauit ⁊ fleuit amae̓ ꝓ ſua cōiuge. Senex qͥdam venit ad eū ⁊ aytO bone mgr̄ ob quā rem affligỉ aīatua? Et ille. Filiā regꝭ ſb̓ tali cōdicōedeſpōſaui ꝙ quocūqꝫ tꝑe ip̄a in ſocietate mea moriatur: ego vitā meaꝫ amittā et iam ad mortē infirmat̉. EtF ē cauſa dolorꝭ mei. Ayt ſenex. Facꝯſiliū meū ⁊ poſt factū nōpenitebis

Vxor tua ē de ſanguine regū. Cū rexminutus fuei̓t vxor tua pectꝰ ⁊ vbea̓liniat de ſāguine pr̄is ſui. deīde ī iſtaforeſta tres herbas inuenies. de vnaei potioneꝫ facies. de alijs duabꝫ vnūemplaſtꝝ vbi dolorē ſentit. et ſi iſtādoctrinā īpleueris ſanitatē ꝑfectā inueniet. Socrates ōnia impleuit et vxor ab omni infirmitate cōualuit Rexvero cū audiſſꝫ ꝙ ſocrates tā ſollicitepro infirmitate filie ſue labo a̓bat eūad magͣs diuītias ⁊ honiores ꝓmouit¶ Moralizacō pn̄tis hyſtorie.In̄i iſte rex ē dominꝰ nr̄ ih̓s xp̄sFilia taꝫ pulchra anima ad deiſil̓itudinē creata Iſtā puellā n̄ diuitiſꝫ pauꝑi ſocr̄ti i. hoī dedit. ꝙ ſit pauper ecce iob. ix. Nūdꝰ egreſſus ſū devtero mr̄is mee ⁊cͣtſꝫ kariſſimi ſcie̓ debetis ꝙ ſub tali cōdicōe dedit dn̄s nr̄ih̓s xp̄s homini aīam vt in eiꝰ ſocietate more̓t̉ ꝑ pctm̄ morle: vitā tuaꝫ.ſ. eternā amittes Si ergo anima tuain īfirmitatē ꝑ pctm̄ cecidit: fac ſicutfecit ſocrates intra foreſtam ſcāmecc̄iaꝫ ī qͣ īuenies ſene .. diſcretū ꝯfeſſorē de cuiꝰ cōſilio ſanari poterꝭ Alexander qͥ venatus ē eſt hō mūdanꝰ quipotiꝰ regulả volūtate ꝙͣ racōe: ſꝫ ꝑ ſacrā doctrinā emēdả Si ꝑ pcc̄ꝫ infectꝰes pͥº linias pectꝰ tuū cū ſāguine . vecentē meōriā de x̄ paſſiōe hēas ī cordedein̄ collige tres h̓baſ .ſ. ꝯfeſſiōꝫ ꝯt̓tōꝫ⁊ ſatiſfactōꝫ. de pͥma fcīas pocōꝫ .ſ. depcc̄is ſꝑ dole̓. de alijs eplaſtꝝ .i. p̄maꝫ⁊ ſic ꝑ ꝯſequēs ad diuītias vite et̓neꝓmouei̓ poſẜ Ad quā nos perdūcatiheſus xp̄s qui viuit ⁊ vegnat cū deopatrr et filio et ſpiritu ſancto. ⁊cͣ.De pulch̓tudīe fidel̓ aīe. lxij.Aius regͣuit prudēs valde. incuiꝰ regno mulier q̄dam eratnoīe florētīa miro mōpulchrͣet gratioſa. Vn̄ tāta pulchritudo ea̓tī ea ꝙ tres r̓ges eā obſidebāt ⁊ a qͦlibꝫrege violata. Poſt hͦ int̓ r̓ges ꝓpt̓ nimiū amorē ꝯmiſſū ē bellū ⁊ qͣſi infiti