Romanoꝝ.XRi.
XRi.
bauit euentus. ¶ Aoralizatio.m̄i. ſpūal̓r loquendo pr̄ pr̄ie eſtcaritas q̄ eſt dilectio dei ⁊ ꝓximiper quā qͥlibꝫ homo deberet ſeipſū regere. qꝛ ſicut ſcitꝭ pr̄eꝫ decet filiorumncc̄aria ꝓuidere. Hinc ē ꝙ vera caritas nob̓ ꝓuidebit de diuitijs infinitꝭin vita eterna. Quia ſine cai̓tate impoſſibile ē nobis vitā eternaꝫ obtine̓Sꝫ heu iam pr̄ pr̄ie ꝑdit̉ .. caritas interra. Vix em̄ aliqͥs aliuꝫ diligit. Etſine dubio ſapientia ſecū fuſtollit̉ qꝛpauci ſūt qͥ ſciunt qͣliter ſe habere debeant erga deu⁊ ꝓximū. Et ſi ſciant:pauci ſūt qͥ oꝑant̉ ꝓpter defectū ſapiētie. Quid ergo ſeqͥt̉ poſtea. Ecee ruunt regna romē Ruūt regna in diu̓ẜpartibus mūdi. ferro flamina famēQuia nō ē caritas ī terra nͨ ſapiētia⁊ ſi dicat̉ ſapiētia hūana. tn̄ ſtulticiaeſt apud deuꝫ Quot nobiles ⁊ ꝓce̓sinfra pauca tꝑa in bello per gladiuꝫperier̄t?. Quot pauꝑes famē īterier̄tEt hͦ totuꝫ. qꝛ nō ē amor nͨ ſapiētia īt̓ra ſꝫ frequēs maledictio ⁊ hōicidiūꝘ xp̄s clauſit infernū ſuā paſſiōe ⁊ volūtaīā mortē Ca. xliijN medio rome in qͦdam locoaperta ē ſel̓ terra ⁊ hyācia infra patuerūt. Suꝑ hͦ dij ſūt interrogati Rn̄derūt. Non claudet̉ hecvoragorṅ aliqͥs volūtarie ſe immergat. Sed cū hͦ nemini ꝑſuade̓ poſſētDixit marcus auveliꝰ Si ꝑ ānū in roma pro libitu meo me viure ſinitis:annio elapſo gaudēter ⁊ volūtai̓e meimmergā. Romani hͦ audiētes gauiſi ſūt cōcorditer cōſenſerūt nihil ſibiclauſer̄t Ꝙ vebꝫ ⁊ vxoribꝫ libere vtēsāno elapſo cū nobili equo ſaltū p̄cipiti ſe īmergit ⁊ ſtatī t̓ra ſe clauſit.m̄i roma mundū iſtuꝫ ſigͣt. Incuius medio eſt infernꝰ in cētroqͥ erat apertus ante xp̄i natiuitatē ⁊infiniti homines in eo ceciderūt Vndea dijs .i. ꝓphetis recepimꝰ veſponſunꝙ nunꝙͣ clauderet̉: donec virgo parevet filiū qͥ ꝓ gn̓e hūano cōtra dyabo-
lū pugnaret et aīa eiꝰ cū d̓initate adinfernū deſcende̓t Vn̄ ſcire debetis ꝙnūꝙͣ decetero aꝑtꝰ erit n̓ aliqͥs volūerit per peccatū mortale aperire.¶ De inuidia. ¶ Capit. xliiij.15111Iberius regͣuit: qͥ ante aſſūpmo. clarꝰ eloquio. fortunatuſtū imꝑium erat prudēs ingein bello ſꝫ poſt reſolutꝰ milicie artibus: nulla bella gerens ppl̓m romariuꝫ grauiter afflixit filios propriosplureſqꝫ patricios ⁊ cōſules īterfecittēperantiam abiecit ſicut que anteavero tyberiꝰ nūc vero libero vocabaHuic quidam artifex vitruꝫ ductileſe poſſe fabricare obtulit. qd̓ tyberiꝰad parietē ꝓiciens nō fractū ſuſtulitſꝫ curuatū ⁊ artifex malleū ꝓferens ⁊velut cuprum vitrum fabricās moxcorrexit. Interrogante autē tyberioab eo quo hͦ poſſꝫ eſſe: ille dixit neminem hāc artē ſcire ſuꝑ terrā Quē tyberiꝰ mox decollari iuſſit dicens Si hͨars veneit in ꝯſuetudinē ꝓ nihilo aurum ⁊ argētū reputabit̉. MoralizaºFm̄i iſte tiberiꝰ ſigͣt aliqͦs clauſtrͣles ſiue ceteros qͥ anteꝙͣ ad dignitatē ſūt promoti vel diuitias: ſatishūiles ⁊ patientes ſūt ſꝫ cū ꝓmouēt̉totū oppoſitū oꝑan̉. ⁊ ideo d̓r ꝯmūit̉Honores mutāt mores ⁊ psͣ Homocū in hōre eſſꝫ n̄ intellexit ⁊c. Artifexqͥ vas obtulit: p̄t dici pauꝑ qͥ diuitimunea̓ offert: ſꝫ ſi ei n̄ placet ꝓiicit nͤvult reciꝑe ſꝫ magꝭ ꝯͣ eū accēdiʳ et ſpōliat p̄mo ad morteꝫ vſqꝫ ſepiꝰ punit¶ Ꝙ ſolum boni intrabunt regnum celorum¶ Ca .xlv.Rat qͥdā rex nobiliſſimꝰ ſapiens atꝫ diues qͥ vxorē habuitppredilectaꝫ q̄ debite dilectōisīmemortres filios iuxͣ rege genuitqͥſꝑ erāt regi r̓belles ⁊ in nullo ei ſil̓esDeinde de regꝭ̓ ſeīe qrͣtū filiū ꝯcepit ⁊pepit ac nutriuit Actidᵗ āt vt fito dieꝝ ſuoꝝ c̓culo rex more̓t̉ corpuſꝫ ſuūregale in ſarcophago clauderet̉ poſt