CV.Beſta.

⁊ filiā tuā. .⁊. aīaꝫ deſpōſae̓ Sꝫ ſepiꝰ cōtīgit ꝙ hō recidiuat ⁊ lrās ſcribᵗ manū ꝓpͥa ⁊cͣ. Lr̄e iſte ſūt cogitationesmale ⁊ ꝑu̓ſe ad ꝑpetrādū mala ꝑ q̄puer ille oīno a te extinguat̉. ⁊ qmſcribᵗ vxori . carni appetēdo gulam⁊ luxuriā ſꝫ ſac̓dos diſcretꝰ .ſ. ꝯfeſſoratqꝫ p̄dicator debꝫ aperire ſacrā ſcripturā ꝑ ſtilū iratū .i. mala oꝑa mutare ꝑ penitētiā ⁊ tūc puer ih̓s ſine dubio tuā aīaꝫ deſponſabit. Ad quā deſpōſacōꝫ pn̓cipes er̄t voti .ſ. v̓tutes cardinales ⁊ ſic poterꝭ cū xpō regnareDe dolo ⁊ ꝯſpiacōe ⁊ cautela ip̄is ꝯͣriaCapitulū ¶ VigeſimuprimūEfert iuſtinus ꝙ ciues lacidemoīe ſimul ꝯſpia̓uerūt ꝯregēſuū ⁊ p̄ualētes ꝯͣ eū de ciuitate ſua eū īdigne expuler̄t ⁊ a toto regnō Accidit tūc tꝑis qꝛ rex ꝑſaꝝ eādēmoliebat̉ deſtruere ciuitatē. cū magnō exercitu ciuitatē obſedit Rex aūtexpulſꝰ ciuitatē ſuā ꝙͣuis īgͣtā n̄ potuit n̄ amae̓: ſꝫ miſertꝰ ē eiꝰ Cū āt exploa̓ſſꝫ ⁊ didiciſſꝫ machiacōꝫ r̄gl̓ ꝑſarū ꝯͣ ciuitatē ſuā lacedemoniā: cogitauit qūo poſſꝫ latēt̓ ⁊ prudēt̓ totā ymaginatōnē ītimare cītati p̄dicte Acceptis tabul̓ ſcpͥſit in eis totā ymginatione ⁊ vnā cū hͦ īforͣtōꝫ ſpeciale quōpoſſēt reſiſtere ⁊ ciuitatē ꝯͣ eū defēdeve ⁊ cum totū ſcripſiſſꝫ qd̓ voluiſſꝫ ſupliniuit ſcpriturā ſua cera. ⁊ acceptonuncio fide digno direxit eas ad magnates cītatis. ſꝫ tabul̓ receptꝭ ⁊ diligēt̓ īſpectis nulla littera apparebatſꝫ tātūmodo cera plena Queſtio int̓oēs ſatrpās facta ē detabul̓ ī cōmunivt vnuſqͥſqꝫ diceret ymagīatōeꝫ ſuāqͥd eſſꝫ de tabul̓ faciēdū ſꝫ nō ē īuētꝰqͥ eoꝝ potuit aperire ītellectū. Accidit āt ꝙ ſoror p̄dicti regꝭ audita ꝑplexitaᵉ iſtaꝝ litdea̓ꝝ petijt a magiſtrͣtu vt poſſꝫ eas videre. qͥbꝰ diliget̉īſpectis cepit calliditate feīnea paꝝde cera de tabul̓ eleuare Apparuitqꝫſtatim littera occulta. Cumqꝫ plusde cera eleuaſſet plus de littera appa-

vebat. Sicqꝫ tota cera de littera legipoterat quicquid ibi erat ſcriptum.Satrape hͦ vidētes gauiſi ſunt valdeꝯſiliū litteraꝝ fecer̄t ⁊ ciuitatē fortit̉defēdebat ⁊ ab oī obſidiōe liberabātMoralizacōAriſſimi piſtū r̓gē deū oīpotētētelligo: qͥ expulſꝰ fuit de cītateſua ſocietate humana quādo pͥmiparētes nr̄i ꝯſpirauerūt ī paradiſo ⁊eiꝰ p̄cepta tranſgreſſi ſūt tāꝙͣ qͥ diceret. Nolumꝰ hūc regnare ſuꝑ nosHoc autē nō obſtāte. rex dn̄s nr̄ iheſꝰ xp̄s ciuitatē p̄dictā .ſ. totū genushumanū nullo mō potuit nō amareNā dilexit nos cū inimici ſui eſſemꝰqꝛ ſicut dicit apoſtlꝰ ad roman̄. Cūmimici eſſemꝰ recōciliati ſumꝰ deo ꝑmortē filij eiꝰ ¶ Rex iſte dn̄s nr̄ ih̓sxp̄s ꝑpēdēs ꝙ dyabolꝰ qͥ ē rex ſuꝑoēs filios ſuꝑbie. oēs qͣſi īfinitꝭ machinacōibꝫ moliretur deſtruere accepit tabulas. de quibus ad litterādicit̉ exo. t̓cio. tabulas videlicꝫ moyſi ſcripſitqꝫ ī eis informationem ſufficientem contra demonem ⁊ machinatōꝫ eius. Sicqꝫ ꝑ nuncium fidelem .ſ.moyſē ciuitati humani geneis deſtinauit Sꝫ ſcriptura iſta fuit ſic ſuplinita qͣdā cera .i. cerimo nijs qͥbuſdā itaꝙ moralia legꝭn̄ potuer̄t plane ⁊ aꝑde legi ab vno qͦꝫtēpore legꝭ dicte necbn̄ intellecte fuerūt queſtiones multe int̓ veteres ſuꝑ ītellectū iſtaꝝ tabulaꝝ. Sꝫ certe nūꝙͣ aliquis inuētꝰfuit qͥ iſtaꝝ tabulaꝝ intellectū aperire potuit donec vna puella ſoror regꝭveniret valde prudens ac de nobiligenere ꝓdūcta. Domicella iſta erat beata virgo mariā mater dei ⁊ hominis .ſ. benedicta ⁊ ſcīficata. ſoror etiā regis xp̄i naͣm cum ipſa eſſet filiaregis dauid ſecundum carnem: ipſaetiam eſt filia dei ſpi̓tualiber loquēdo iuxta illud luce. Huic erat forornomine maria. Hec itaqꝫ ſcꝫ virgomaria tabularum legis antique aperuit intellectum. Sed quomodo? Certe delendo ceram Scitis em̄ ꝙ veniēte