5 tiiij.Beſta.
vſqꝫ ad aduentū dn̄i nr̄i iheſu xp̄i ymagnnis nr̄i qͥ apparuit baptiſatꝰ inaqͥs iordaniſ. dn̄s vero ⁊ ſaluator nr̄dixit om̄ibꝫ nobis ad calū tēdere volētibꝫ Ioh̓is. iij. Niſi qͥs renatꝰ fueritex aqͣ ⁊ ſpū ſcō. ⁊cͣ. Multi āt cū veniunt ad hāc aquā ꝓmittūt corā teſtibꝫ deo ſeruire ⁊ pctā vitare virilit̓ ꝯtrͣdiabolū pugnae̓. ſꝫ heu ꝓchdolor ⁊ timeo ⁊ timēdū eſt de multis ꝙ cū fecerūt vota ſua obliuiſcūt̉ ⁊ p̄cepta ꝯtēnunt. ſicut abſolon. iij. regū. poſtꝙͣfuerat recōciliatꝰ pr̄i ſuo dauid occiderat fratrē ſuū. Vidēs ꝙ ppl̓s ꝓnusea̓t ad ꝯſtituēdū eū rege dixt pri ſuovadā ⁊ reddā vota mea dn̄o q̄ voui domino in ebron. Et dixit ei pr̄ ſuꝰ. Vade in pace. Perrexitqꝫ in ebron. ⁊ populꝰ ꝯſtituit eū regē. Ab illo die vſqꝫin diē mortis nō ceſſauit ꝑſeqͥ pr̄emſuuꝫ. ſꝫ ceſar ⁊ abſolon int̓fecti ſūt aẜuis ſuis. Eodē mō mali xp̄iani n̄ deſiſtūt deū pr̄eꝫ ꝑſeqͥ ꝑ mala oꝑa eorūideo tradēt̉ mīſtris gehēnaꝝ qͦs tīebāt ⁊ colebāt. Sꝫ attendite poſtꝙͣ abſolon occiderat fratrē ſuū fuit exaltatus ⁊ ceſar poſtꝙͣ fregerat p̄ceptū pōpei. Sꝫ ioab faciēs pacē int̓ ipſū ⁊ patrē reduxit eū ſꝫ vidēs honorē ſuū impugnauit patrē. ⁊ colligēs ſibi gētēcōſtituit ſe regē. ſed in bello ſuſpeditſeipſū ꝑ crines Et ioab qͥ fecerat pacē int̓ ipſū ⁊ patrē infixit tres lāceasin cor eꝰ Iſte abſolon fignat peccātēmortalit̓ qͥ occidit frēm ſuū animāſuā. Xp̄s aūt fecit pacē. ſed multi vecōciliati accipiūt bellū ꝯtrͣ deū Et tūcvenit xp̄us qͥ pacē fecerat ⁊ figit treslāceas in cor pctōris. prima eſt ſeꝑatio a deo. ſecūda eſt maledictio. t̓cia ēignis eternus.De miſeria et tribulationeCapitulūViceſimū.Onradꝰ regnauit in cuiꝰ imiꝑio erat qͥdā comes noīe leopoldꝰ. qͥ irā regis metuēs. cuꝫvxorē ſua in ſiluā fugiēs in qͦdam tugurio latitabat In qͣ filiia memora
ta dū ceſar cōradus venaret̉ nocte ſuꝑueniēte: in eodē tugurio ipſū oportuit hoſpitari Cui hoſpita pgnās vicina exn̄s ꝑtui decent̓ vt potuit ſtruit⁊ nc̄c̄aria miniſtrauit. Eadem noctemulier filiū peperit ⁊ ceſar vocē audiuit dicentē accipe accipe accipe. Exꝑgefactꝰ ipſe a ſōno totuſqꝫ timidꝰ ettremefactꝰ ait intra ſe Quid ſignatiſta vox accipe accipe accipe? Quiddebeſ accipere cogitabat ⁊ ſtatī obdormniuit. Et ecce ſecūda vicē audiuit vocē dicētē ad ipſū. vedde vedde vedde Ceſar exꝑgefactꝰ a ſōno ꝯtriſtatus eſtvalde. ⁊ ait intrͣ ſe Quid eſt hͦͨ. Priºaudiui accipe accipe accipe. Et nihrlaccepi. Aodo dicit redde vedde. ⁊cͣt.Quid debeo reddere exqͦ nihil accepiCeſar iteꝝ incepit dormire Et ecor tercia vice audiuit vocē dicentē ſibi Fuge fuge fuge: qm̄ hic puer primogenitꝰ gener tuꝰ erit Ceſar vero cū taliaaudiſſet ꝯmota ſūt om̄ia viſcera eiꝰMane vero ſurgēſ duos armigorosſuos ſecū ſecretarios ad ſevocauit dicēs Itē ꝑuulū illū de manibꝫ matrisviolent̓ offerte ⁊ ipſū ꝑ mediū ſcindētes cor eiꝰ mihi apportate Cōtritirll̓i eūtes de grenio mr̄is puerū rapuerūt quē vidētes elegātiſſime forme miſericordia moti ipſū ſuꝑ quādā arboris ſuꝑficiē ne a feris deuoraret̉ repoſuerūt ⁊ leporē ſcindētes coreiꝰ ceſari detuler̄t. Eodē die dū qͥdamdux inde trāfie̓t ⁊ pueꝝ vagētē audiret ipſū ī grenio ſuo pͥuati nullo ſciente accepit. Et dū filiū nō hēret vxori attulit ⁊ nutriri eū fec̄. a ſe⁊ vxoreſua geītū fingēs henricū vouit Cū puer iā creuiſcet ea̓t corꝑe pulcer nimisore facūdꝰ ⁊ om̄ibꝫ groſus Quē cuꝫtā decorū ⁊ prudētē vidit ceſar a pr̄epetijt ⁊ in curia ſua mane̓ fec̄ Sꝫ cū videret pueꝝ oībꝫ grōſū ⁊ ab om̄ibꝫ cōmēdari dubitae̓ cepit ne pꝰ ſe regͣret⁊ ne iſte ſit quē occidi mādauea̓t Volēs gͦ eē ſecurꝰ lrās māibꝫ ſuiſ ſcpͥtasvxori dirigit in hūc modū. Inqͣntūē tibi cara vita tua mox vt iſtas lrās