Romanoꝝ.V.

Et adheſit vni ciui regionis illiꝰ quimiſit illū in villā ſuā ut paſceret porcos ⁊cͣt. Filius ille egere cepit. qn̄ virtutes ꝑ pctm̄ amiſit. Vn̄ psͣ. diuitesegūerūt ⁊ eſurierūt. adheſit vni ciuium .ſ. dyabolo. Quia demones ſūt ciues ⁊ rectores tn̄braꝝ hꝰ mūdi Iuxͣapoſto. non ē nob̓ colluctacō adu̓ſuscarnē ⁊ ſāguinē ⁊cͣ. Porcꝰ imīmūdūeſt aīal qꝛ in ſordibꝰ delectat̉. ⁊ ideoporcis demones ꝯꝑantur. qꝛ ſordibꝰpcc̄oꝝ ſaturabūtur. illos paſcit peccator ſordibꝰ c̓ miᵐ ſuoꝝ ⁊ ipē ē opꝰ illorū. Silique ſūt cibus pcc̄orū ſic fornicatio ebrietas ⁊ guloſitas cibꝰ demonū. De ſiliqͥs cupit peccator implereſuū ventrē. qꝛ nemo dat ei ſaturitatē. qꝛ voluptas ſꝑ habet famā ſuā etdyabolꝰ multotiens nō dat homī fuideſiderij facultatē. ſciens autē eū eſſemortuum per peccatū. Sed tamē dominus ſepius ꝑ gratiā ſuam vibratab eo gladiū iniquitatis ⁊ dicit. Miſepere mei dū pcta recognoſcit ⁊ dicitDelictū meum cognitum tibi feci. ſeddeus miſericordia motus eſt. ⁊ occurvens cecidit ſuꝑ collum eius. ⁊ oſculatus eſt eum. dixitqꝫ ad ſeruos Citoafferte ſtolam primā. et induite illūet dabe ānulum in manu eius ⁊ calciamenta in pedibꝰ eius. ⁊ adducite vitulū ſaginatum ⁊ occidite ⁊ māducemus. quia hic filius meꝰ mortuꝰ fuerat ⁊ velixit. perierat ⁊ inuentus eſtSic pr̄ celeſtis vidit errātem cum adpēitentiā ſe mouet. ⁊ iniecit ſe ſupercollum eius qn̄ onus pm̄e ſibi imponit. eum oſculatur qn̄ verbis oris ſuidelectatur in pc̄cōre Iuxta illd̓. Oſcūletur me oſculo oris fui. ſtola primainduitur qn̄ amor xp̄i ꝑ pm̄aꝫ habetur. anulum in manu ſignat ſignaculū ſimilitudīs xp̄i in bonis oꝑibꝰIlle ergo ānulū in manu portat: quiin nullo oꝑe a criſto deuiat. Calciam̄ta in pedibꝰ ſunt exempla ſanctoꝝ qͥmortui ſūt. Quia ſicut calciamentain pedibus animaliū defendēt pedes:ita exempla ſanctoꝝ animas Vitulꝰ

ſaginatus eſt criſtus ꝓ nobis ymolatus in ara crucis. qꝛ ſaginatus id ēſpūſſancti vepletus grā. ⁊ tunc poteris ꝑ ciuitatē cordis tui oſtendere vexillum boni militis xp̄i .ſ. vbi erit ſcpͥtū. Omnia p̄teriūt p̄ter amare deum. omnia pctā mea mala ꝑ pm̄aꝫ ſūtdeleta ⁊ iam dei timorē ⁊ gratiā eiusmecū porto ꝑ quā vitam eternaꝫ obtinebo. Ad quam nos p⁊cͣt.De deſponſatione fidelis animeCapitulum.X.Eſpaſianus regͣuit qui diu̓ remanſit ſine prole. tandē ꝑ ꝯſiliū ſapientū quandā pulchrāpuellā de longinquis partibus mundi in vxorem duxit ⁊ cum ea in pat̓aextranea diu remanſit. prolem ex eagenuit. poſt hec ad imꝑiū ſuuꝫ accedere volebat. ſed nullā licentiā ab eapoterat obtinere. ſed ſemꝑ dicebat.ſi a me recedis meipſam occidere voloImꝑator cū hoc audiſſꝫ fecit fieri duos ānulos optimos et ſculpſit ymagines in gēmis huiꝰ efficacie vt vnaeſſꝫ imago memorie ⁊ aſtera ymagoobliuionis. Cūqꝫ paribꝰ ānulis easinſeruiſſꝫ vnū ānulū .ſ. obliuioīs probuit vxori alteꝝ ipſe tulit vt ſicut pari amore ſic paribus ānulis .ſ. īſignirētur. Vxor cū ānulum accepiſſꝫ ſtatim cepit obliuiſci amoris viri. Imperator hec videns: ad imperiuꝫ cumgaudio ſe trāſtulit nec vlterius ē advxorem reuerſus. Et ſic in pace vitāſuam finiuit.¶ Aoralizatio.Ariſſimi: per iſtum imperatorēdebemus intelligere animaꝫ humanta in quā oportet aſſumi ad propriam patriam hoc eſt ad regnuꝫ celeſte ad hoc vt ſalutē finalem conſequatur Ideo ait psͣ. Saluum me facdeus ⁊cͣ. Vxor eſt noſtra caro que retinet aīaꝫ in multꝭ delectatōibus perquas nō poterit ad vitā eternaꝫ trāſire vbi aīe cōuerſatio ē et imperiuꝫeius ⁊ totū deſideriū. ⁊ qͣre n̄ ꝑmittiteam? Quia caro ꝯcupiſcit aduerſus