Romanoꝝ..iiij.

guebat. ꝙ ymagines contra preceptum ſuuꝫ ſpoliauit. At ille. Dominelicitum ē michi reſpondere?. Qui aitMichi bene placet. Quando tēpluꝫintraui? prima ymago manū ad meextendit habenſqꝫ in digito anulumac ſi diceret iſtū ānulum accipe. Tn̄ad extenſioneꝫ manus nolui veciperequouſqꝫ in digito ſuperſcripcōem legi .ſ. ego ſū generoſꝰ. ecce anulꝰ. ſtatim intellexi ſuꝑſcriptionem ꝙ volūtas eius eſſꝫ vt ānulū acriperē et ideoaccepi. deinde ad ſecundā ymaginemacceſſi ⁊ cū eam barbā aureā habentom vidiſſem in corde meo cogitaui ⁊dixi. Pater iſtius nūꝙͣ talem barbāhabebat. quia ſepius eū vidi ⁊ ꝙ ſitaltior ꝙͣ pater racio non dictat. bonūeſt ⁊ vtile barba eius aureā auferreVerūtamen hͦ non obſtāte barbamnolui extrahere quouſqꝫ ſupraſcriptionē legi. Ego ſū barbatꝰ quia ſi qͥscaluus fuerit ad me veniāt et de pil̓meis accipiat. ſi videtis caluus ſumEt ideo barbā auream ꝓpter duo abſtuli Vnū eſt vt patri ſuo eſſet ſimilis ⁊ de barba aurea nō nimis ſuperbiret. Secundo vt ꝑ pilos eius capitimeo caluo ſubuenirē Deinde ad terciam ymagineꝫ acceſſi que clamidemauream habebat Clamidem abſtulieo ꝙ in hyeme auruꝫ eſt frigidum ⁊ymago eſt lapideā naturaliter lapiseſt frigidus. ideo ſi haberet clamideꝫaureā eſſet addere frigiditatē frigidoqd̓ eſſꝫ graue ymagini. Itē ſi ī eſtate clamidē haberet eſſꝫ nimis ponderoſum Adhuc ei ꝓpter iſta nō abſtuliſſem donec ſuꝑſcriptionē frontis legiſſem. Ego ſū qui neminē timeo Cūvero tantā ſuꝑbiā in eo vidiſſem vthumiliaretur abſtuli clamidem. Aitimꝑator Rariſſime quādo lex erat data vt nullus ymagines ſpoliae̓t nāerat in lege promulgatum ꝙ nulluspropter aliquaꝫ cauſam ymaginesſpoliaret. Et ideo qꝛ te intromiſiſti deeis que ad te non ꝑtinebant: do proiudicio ut hodie ī patibulo ſis ſuſpē

ſus. Et ſic factum eſt.orab̓zatio.Ariſſimi iſte imperator eſt dn̄snoſter iheſus criſtus. Tres ymagines ſunt tria genera hominum iniſto mundo in quibꝰ deus delectatur.Iuxta illud. Delicie mee ſunt eſſe cūfilijs hominum. ſi ſācte ⁊ iuſte viuamus deus nobiſcum ꝑmanebit. Perprima in ymaginē que habet manūextenſam debemus intelligere paupeves ac mūdi ſimplices: qui fi deberetin curia principū ac domīoꝝ aliquidexpedire oportet ut manū extenſamhabeant ad dandum iudici muneraVnde munera oculos iudicum excecant. Si vero dicatur iudici vel ſuisminiſtris quare a paupere accepiſtiſtatim veſpōdet. Nonne potero cumbona conſciētia recipere: quod michigratis offerturꝰ Curialis erat in offerendo. ſi munius ſuum non accepiſſēmichi ꝓ ruſticitate eſſet imputādūet ideo ne talia de me dicerentur: munu̓s eius accepi. Per ſecundam imaginem intelligere debemus mundi diuites qui per gratiaꝫ dei ad diuitiasſunt exaltati Vnde psͣ. De ſtercore erigens paupereꝫ: ſtatim ab emulis iudicatur. Ecce iſte miſer habet barbāauream .i. plures diuitias ꝙͣ habuitp aber eius opprimamus eum. ſiue ꝑphas ſiue per nephas iuſtum talemopprimūt ⁊ ſpoliant dicentes. Nosſumus calui .. diuitijs pͥuati. bonuꝫeſt ut ruſticus iſte diuēs nobis diuitias ſuas participet ymmo ſepius illum iugilant ut bona ſua auferant.Ad thi. Cupiditas eſt radix omniuꝫmalorum. Per terciam ymaginemcum clamide auveo: debemus intelligere homines in dignitate ꝯſtitutosſicut ſunt prelati eccleſie ⁊ iudices terveni qui habent legem cuſtodire virtutes inſerere. ⁊ vitia extirpare. Vn̄malefactōe̓s qui noluerunt ſubici diſcipline contra prelatos ſuos ⁊ ſeniores ſe erigunt ac cōſpirant dicētes.Nolumus hunc regnare ſuper nos