BeſtaSecūdū

noſter ſcilicet deus Quia nō ē aliꝰqͥ pugnat ꝓ nobis niſi tu deus nr̄ſtatī ꝯͣ ducē diabolū pugnaᵗ ⁊ victoria obtinuit ⁊ aīaꝫ ad palaciciuꝫregni celeſtis adduxit. Sapiēs mediator ea̓t chriſtꝰ dicente apoſtolopͥmo thimo. ij. Vnꝰ deus mediatordei et hominū homo iheſus chriſtꝰFilius regꝭ eſt xp̄s. Vn̄ pſalmiſtaFilius meꝰ es tu ⁊ct. Frater noſterchriſtꝰ gen̄. xxxvij. Frater noſtereſt. Spoſus noſter eſt chriſtꝰ iuxͣillud Oſee. ij. Spōſabo te mͥ in fideEt iteꝝ ſpōſus ſanguinū tu mͥ erisper ipſū vecōſiliati ſumꝰ celeſti pr̄i⁊ ad pacē voti. Ipſe em̄ ē pax nrāqͥ vtraqꝫ fecit vnū ad eph̓. Ab ip̄op̄dicta donai̓a recepimiꝰ pͥº tunicātalarē ſcilicꝫ cutē ſuā digniſſima ⁊certe polimitā. qꝛ flagellatiōe cruore liuore ⁊ alijs varijs liuoribꝫ intextā. Cuius textura nihil aliud nͥdimiſi tibi. qꝛ r̓demi te ne adicijasvltrͣ malū agere. vade inqͥt noli āplius peccare. Hec ē tunica ioſephtincta in ſāguine hedi. gen̄. xxxvijIſte chriſtus vex noſter dedit nob̓corona glorioſiſſimā ſcꝫ dū ꝓ nob̓voluit coronai̓ ⁊ vore ibi īuenimꝰ.Ex me tuā digͥtas. De iſta coronaioh̓. xix. Exiuit ih̓s portās coronāſpineā. Xp̄s etiā ē ꝓpugnator nr̄ qͥdedit nobis vnū anulū ſcꝫ foramēdextre manꝰ ⁊ vere ibi poſſumꝰ p̄cipere. ſicut ſcriptū eſt. dilexi de diſcediligere. Apoc̓. pͥº. Dilexit nos ⁊ lauit nos a peccatꝭ noſtris in ſāguine ſuo Chriſtꝰ medīator noſter dedit nob̓ aliū anulū ſcilicet foramēſiniſtre manꝰ. vbi videre poſſumꝰſcriptū. Quid feci. quantū. quareAd feciᵗ. Aeipſū exinaniui formāſerui accipiens. Quātū deū feci homine. q̄reͦ. vt homine perditū redimerē. De hijs tribus Zach̓. xiij. qſūt iſte plage in medio manuū tuarū?. Et veſpōdet dicens. hn̄s plagatus ſū ī domo illorū qui me dilexerunt Chriſtꝰ frater noſter eſt et fi

lius regis eterni. dedit nob̓ terciuꝫanulū .ſ. foramē dextri pedis Et qͥdibi niſi Nobil̓ es nobilitatē tuā neꝯtēnas. Simliter chriſtus ē germanꝰ noſter. Et dedit nob̓ quactūanulū .ſ. foramē ſiniſtri pedis in qͦſcriptū ē. Accede. ne timeas. fratertuus ſū Xp̄s eſt noſter ſponſus dedit nobis figillū qͦ ſpōſi hereditasꝯfirmabatur collata id eſt vulnuslateris ſui cū lancea perforatū ꝓpt̓nimiū amorē quō te dilexit et qͥdibi ni ſi iā coniuncta es mihi ꝑ miſericordiā noli āplius peccave Studeamꝰ ergo kariſſimi dona ſic mūda cuſtodire ꝙ poſſimꝰ dicere illudMath̓. Domine quīqꝫ talenta trͣdidiſti mͥ. et ſic ſine dubio poterimus regnae̓ in celeſti grenio. qd̓nobis preſtare dignetur ⁊cͣt.¶ De miſericordia. ¶ Ca. ij.Itus regnauit qͥ ſtatuit ꝓlege ſub penia mortꝭ ꝙ filijparētes ſuos alerēt Accidᵗcaſus. ꝙͣ erāt duo frēs ex vno patre vnus filiū habebat et vidᵗ auūculū ſuū egentē ſtatī ſcd̓m legē eūaluit ꝯtra volūtatē pr̄is ⁊ ideo pator eius a ſocietate ſua eū expulitVerū tn̄ hͦ n̄ obſtāte n̄ dimīſit quīauūculū ſuū egētē aleret ⁊ ncc̄ariaei in omnibꝫ dedit Poſt hͨ auūculꝰeius diuēs factꝰ ē et pater eiꝰ cepitgere. filiꝰ v̓o hͦ videns: patrē aluitꝓhibēte auūculo ⁊ ideo a ſocietatoauuculi ē expulſus dicenſqꝫ ei Rariſſime tibi ꝯſtat ꝙ aliquādo egenus erā ⁊ ꝯtra volūtatē pr̄is tui mͥncc̄aria in oībꝫ mīſtrͣſti. Et iō iā teī filiū meū ⁊ he̓dē accepi Ingͣtꝰ filius he̓ditatē n̄ ſeqͥ̉ ſꝫ filiꝰ adopͣtꝰ ſic̄tu ingͣtꝰ fuiſti qꝛ ꝯͣ p̄cepᵐⁿ meū pr̄eꝫtuū aluiſti iō heditatē mea n̄ obtineb̓ Filiꝰ rn̄t auūcl̓o Nullꝰ dēt puni ꝓ eo qd̓ lex ſtatuᵗ ⁊ ꝯpellᵗ. ſꝫ lexna̓l̓ ⁊ ſcpͥta ꝯpelltfiliū ꝑntibꝫ ſb̓uenire ī ncc̄itate. maxīe qꝫ eos hōrae̓io expelli ab he̓ditate de iue̓ nō dēo