Non debꝫ epūs aliquid a monaſterio exigere p̄ter ꝯdicōes qͣs dedicatōnis tꝑe ꝯſtituitLeutherius frater ⁊ coep̄s noſter querit̉ ꝙ mater eiꝰ in caſaq̄ caſtellū dicit̉. oratorium cōſtruxerit ac dedicauerit et in eodē lco mōachos ꝯſtituerit ex quibꝰ vnꝰeſt p̄ſbiter. hoc aūt tꝑe dedicatōnisinter ep̄m cardellū cuius ip̄a dioceẜꝰeſt ⁊ matrem ſuam aſſerit ꝯueniſſevt quicqͥd dedicationis vel natalismartirū die quoꝝ in eodem mōaſterio reliquie ſunt ꝑ fidelium oblationes intrauerit medietateꝫ qͥdeꝫ ip̄mmonaſteriū habeat. medietas autemep̄o offerat̉. Contra quam conuentōnem marius p̄ſbiter ſiue ſciente ſiueneſciente ep̄o monachis ip̄is vl̓ preſbitero qui ex eis eſt vim dicitur intuliſſe ⁊ frequenter moleſtias generare. ita vt memoratū p̄ſbiteruꝫ ꝓpececiderit ⁊ miſſas eum facere nullomodo ꝑmittat dicens vt quaſi. pēſionis noīe aliquid ſtatuere debeathec igit̉ omīa diligent̓ te examinareiubemus. ⁊ ſi apud te euidenti rarōeꝯſtiterit. quia tꝑe quo dedicatuꝫ eſtip̄m monaſteriū ꝯditōes ſuperiꝰ poſite conuenerint ſeruari eaſ ex noſtraauctoritate p̄cipimꝰ. ne aliqͥd amplius exinde ab aliquo exigatur. Si vero nil tale conſtiterit mediante te qͥdip̄i ep̄o nomīe eulogie offerri debeat inter ip̄os monachos ⁊ preſbiterum volumus diffiniri. ſaluo tam̄eo vt preſbiter gaudentius qͥ etiammōachus eſt miſſas in mōſterio ſuo/ſicut ꝯſueuit facere a nullo vlteriusdebeat ꝓhiberi. ¶ Itē vrbanꝰ paīcia eꝑis mona¶ Eruicium qd̓ monaſteria auteoꝝ eccleſie a temꝑeſ gregorijvij. vſqꝫ ad hͦ tꝑus fecerūt etnos ꝯcedimus. ¶ Canonica ꝟo iura quibꝰ monaſteria ſubiecta n̄ ſuntſinodales exactōnes intelligunt̉ Nōem̄ cogēdus eſt abbas ſicut in turonico concilio ſtatuitur ad ſinodū ireniſi aliqua cauſa ratōnabilis exiſtatSunt etiam q̄dam ſeruitutis officiavt angarie operū crebre receptōnesannue exactōnes mulctatōes peccātium a quibus omnibus monaſterialibera ſunt

AUo clericiad monaſteriū tranſirevolunt vterqꝫ licentiaꝫab ep̄o ſuopetijt vnusrelicta ꝓpriTddLIla eccleſia eoinuito. alterdimiſſa regulari canonia cenobio ſecontulit. ¶ Primo queritur ſi ep̄sdebeat ꝑmittere vt relicta ꝓpria eccleſia clericus monaſteriū ingrediat̉¶ Secūdo queritur ſi epūs dare licentiam noluerit an eo inuito monaIſterium poſſit adire. ¶ Tercō ſi cōtigerit ip̄os regulares canōicos fuiſſe vtrum ꝯcedendum eſſet eis monaAſterij ingreſſuseſtioUodᶜ epiſcopꝰ licentiā clericis adeundi monaſteriumdare debeat in toletano concilio precipit̉ in quo ita ſtatutum legiturNon debꝫ negari ingreſſus clericisqui monachoꝝ ꝓpoſitum appetunLerici qui monachoꝝ ꝓpoſitūappetunt quiᵍ meliorē vitamſe qͥ cupiūt liberos eis ab ep̄oin mōaſterijs largiri oportꝫ ingreſſꝰ.Queſtio ſcd̓aNuito vero ep̄o clericum eius aAnullo eſſe ſuſcipiendū leo epiſcopus teſtatur ſcribens ruſtico nabonenſi ep̄o.Inuito ep̄o nullusclericum eius ſuſcipiat7 Lienumª clericuꝫ inuito ep̄oip̄ius nemo ſuſcipiat. ¶ Sedſubaudiendum eſt niſi ad ꝓpoſitum melioris vite trāſire voluerit.tunc em̄ liberum eſt illi etiam ep̄o cōtradicente monaſterium ingredi.¶ Un̄ vrbanus papa in capitl̓o ſācti rufi. Qui monachoꝝ ꝓpoſitū apetit etiam inuito epiſcopo eſt recipiendusUe ſunt inquit leges vna publica alteraᵇ priuata. Publica lex eſt q̄ a ſanctis patribꝰſcriptis eſt cōfirmata. vt eſt lex canonum que qͣdeꝫ ꝓpter trāſgreſſioneseſt tradita. verbi gr̄a. Decretum eſtin canonibus clericū non debere deſuo epiſcoꝑatū ad aliū trāſireᶜ ſinecōmendaticijs litteris ſui epiſcopi:quod ꝓpter criminoſos ꝯſtitutū ēne videlicet infames ab aliquo ep̄oſuſcipiantur ꝑſone. ſolebant em̄ officia ſua cum non poterātᵉ in ſuo epiſcoꝑatu in alio celebrare quod iure

Leutherius. cōueniſſe. ar. ꝙ pactō pōt interuenire in ſpūalibꝰXx. q. iij. c. pe. ⁊. i. q. iij. queſitū. vt. no. viij. q. iij. in ſumma. ⁊ huic capitulo obſtat .i. q. ij. c. i. ⁊. i. q. i. ſtatuimus. ⁊. q. niij. eccl̓a. ⁊. jͣ. de cōſe. di. i. ſi quis baſilicā. ſed dicas ꝙ hic nō vere dicit̉ pactū quia ⁊ ſinepacto tenetur eccleſia dare aliquid ep̄o in ſignū ſubiectōis vt hic dicitur in fi. Itē auctoritate ep̄i pōt aliquid ꝯſtitui patrono. vt exͣ de iurepa. p̄terea.b ¶ Penſionis: vltraid qd̓ conuenit.c ¶ Eulogie. id ē in ſignum p̄dicatōis quā fecit tꝑe ꝯſecratōisd ¶ Debeat. ꝯſiderataꝯſuetudine alioꝝ monaſterioꝝ. vt exͣ de cen. ſuꝑeo. ⁊. x. q. iij. nec numerꝰin fi. ax. hoc capitl̓o ptꝫꝙ monaſteria non ſuntpenitus exempta a legedioceſana. tenent̉ enimad eulogias ſic̄ hic dicitur. Item tenent̉ ad ꝓcuratōꝫ que debet̉ rōneviſitatōnis. vt extra dep̄ſcrip. cū ex officij. Itēſi aliquid ex ꝯſuetudīedebēt. vt. jͣ. c. ꝓxi.Eruicium vſqꝫad hoc tꝑs. ⁊ tamēvix fuerūt. xxv. anni a tꝑe grego. vſqꝫ adtꝑs vrbani. ergo ꝯſuetudo inducit annuas p̨̄ſtationes naͣm ⁊ dat iuriſdictōꝫ. dat etiam priuilegiū. vt. no. ix. q. iij.cōqueſtus. in fi. et datius eligendi. extͣ de ꝯſuetu. cū dilectus. in fi. ⁊ īducit ẜuitutem. ff. d̓ aqͣplu. ar. l. i. §. vlt. ⁊. l. ij.§. i. ⁊. ff. cōmu. p̄dio. vēditor. ⁊ ꝯſuetudē obliligat ſicut ius ſcriptumxi. di. eccleſiaſticaꝝ. etꝙ aliqd̓ ex ꝑte p̄ſumat̉debitū ſunt. ar. ml̓ta. ff.de vſurͣ. cum de in rem.⁊. l. qui ſemiſſes. ⁊. l. cūquidam. §. i. ⁊. C. de fidei cōmiſ. liber. l. i. arg.cōtra iſta. exͣ de cōſue.c. i. ⁊ extra de cen. ſcientes. ⁊. c. ꝑuenit. ⁊ .i. q. i.nullus. ⁊. x. q. iij. qꝛ cognouimuſ. ⁊. ff. de ope.liber. l. operis. ⁊. C. depact̉. l. ſi certis. ⁊ exͣ decauſa poſ. cum eccleſia.Item quia ex curſu tēporis nulla oritur obligatio cum nec tollaturtempore. vt. ff. de acti.⁊ obli. obligatōnum. ſꝫvarij varijs modis dehac materia dixerunt.ſed omiſſis illis dico ꝙnunꝙͣ ex conſuetudineſola licet eſſe preſcriptaaliquod ius ſit queſituꝫniſi forte eſſet tanta cuius memoria non eſſet.vt. ff. de aqua cottidia.

hoc iure. §. ductus aque. ⁊. ff. de aqua plu. ar. l. i. §. vl. ſed ſolummodocōmodū ⁊ ius poſſeſſionis qͣſitum eſt ex ꝯſuetudine poſſeſſor em̄ nitenetur de iure ſuo ꝓbare. ſꝫ aduerſarius ꝓbabit eſſe indebitū. vn̄.diu eſt de hoc queſto an talispita ſꝑ erit poſſeſſor ī ꝑſione. vt. xvi. q. nij. nolumen. a memoria. ⁊. ff. d̓cōti. l. penul. ⁊ hoc verū eſt qtudinem ⁊ non cauſam. cāem̄ allegata ⁊ ꝯtne ꝓbata debitū p̄ſumitur adeo vt nō admittatur ꝓbatō in ꝯtrari⁊ ẜm hoc nulla eſt differentia int̓ ꝯſuetudp̄ſcriptam ⁊ p̄ſcriptōeꝫquidā tn̄ hanc aſidr̄am int̓ ꝯſuētip̄ſcriptam ⁊ p̄llꝫY ꝯtra p̄ſcrnittitur ꝓbſa p̄ſcriptōis appareatiniuſta. vt extra deſcrip. de quarta. ſed cōtra ꝯſuetudinem p̄ſcriptam bene. vt ſcꝫ ꝓbeiindebitū lꝫ alleget̉ d̓tum p̄ceſſiſſe vt. C. deagri. ⁊ cen. litibus. tutius credo p̄ſcriptōꝫ alligandam qͣꝫ ꝯſuetudinēp̄ſcriptam. qꝛ ad ꝓbandum ꝯſuetudinem multa requirunt̉. vt dixi. s.di. viij. fruſtra. ⁊ hec vera ſunt ꝙ ꝯſuetudo ſemper tuetur poſſeſſoremdonec ꝓbet̉ ꝯtrariū niſi vi vel clam vel p̄cariopoſſederit. tunc em̄ illequi dedit ſuā auctoritate pōt negare. x. q. iij. qꝛcognouimus. Io. quiquid dicat. Io. ego credo ꝙ ex ꝯſuetudine preſcripta ſpatō. xl. ānor⁊ bona fide ius ⁊ poſſeſſio acquirat̉ vt extrade ꝯſue. c. vl. in fi. ⁊. ff.de legi. diuturna. bQueſtiVod epiſcopus. dubitaxobatū xriumqueſtionum ab eodemfonte ꝓcedit. vnde vnaſolutione terminanturh. dicit ꝙ clericus ſecularis inuito ep̄o poſſettranſire ad monaſteriūvt. jͣ. e. c. i. ⁊. jͣ. e. q. ij. c.due. ſed nec monachusnec regularis canoniopoteſt inuito abbate tͣuſire ad locum alium. vtjͣ. e. q. iij. c. i. ⁊. c. ſtatuimus. ſed eiꝰ opinio corrigitur extra de regul̓. ⁊trāſe. ad relig. licꝫ: vbihabes ꝙ quilibꝫ poteſttranſire adartōrem religionem petita tamēlicentia licet non obtēta. ſed ad parem religionem nemo poteſt trarſice. vt extra de regu. ſa¶rem. prreſic¶ Lerici melio

bi