Cauſa
ꝯuenerit is q̄ eccleſiaſticā poſſeſſionē ⁊ ceteroꝝ reddituū vſufructū hn̄di gr̄a pacto īterueniēte ſuſceꝑat nōminus qͣꝫ alteriꝰ tante ꝙͣtitatis qͣnteacceꝑat redditꝰ cū ip̄oꝝ p̄dioꝝ dn̄io⁊ rebus īmobilibꝰ eorūqꝫ colonis ⁊mācipijs eccīe derelinqͣt niſi enī hacꝯditione pacta inita fuerint ea qͦꝫ d̓cernimꝰ nō valere. ¶ Nā hec vſusp̄ſtatio locū hꝫ in oī domo religioſaquo finito res vtraqꝫ pleno iure ꝑueniat in domū iam dictā nec tributisq̇dem grauata ſit maioribus ea reſq̄dat̉ ad inuicē qͥbuſcūqꝫ modis alijsꝑmittit̉ interdicit̉ tn̄ certis ꝑſonis rēeiuſmodi acciꝑe ⁊ yconomoeiuſqꝫcognatis. ¶ Itē excō. mediomatricis.Eccleſiaſticaꝝ rerum qualiterp̄carie fieri debeant.Recarie a nemine de rebꝰ eccleſiaſticis fieri p̄ſumant̉ niſitm̄ quantū de qͣlitate ꝯuenienti dat̉ex ꝓprio duplū accipiāt ex rebus eccleſie in ſuo tm̄ qui dederunt noīe ſires ꝓprias ⁊ eccl̓iaſticas fructuariovſu tenere voluerīt. ſi aūt res ꝓpriasad pn̄s dimiſerīt tūc ex rebus eccl̓iaſticis triplum fructuario vſu in ſuotm̄ quiſqꝫ noīe ſumat. qꝛ ſi eos quēqꝫ tractare vt reꝝ alienaꝝ diſpenſatorē ꝯuenit nō vt ꝓpriaꝝ largitoreꝫDecreuit etiaꝫ ſancta ſinodus ⁊ impialis aucͣtas denūtiat. vt a nulla poreſtate quis cogat̉ facere p̄cariam derebus deo ⁊ ſanctis eius dicatis. cūrō ⁊ vſus obtineat neminem cui nonvult ꝯtra vtilitatē ⁊ rōnemᵉ cogi deꝓprio facere bn̄ficiūʰ nec cōmutationes reꝝ vel mancipioꝝ eccl̓iaſticoꝝquelibet perſona ſine licētia ⁊ regionſu facere p̄ſumat. ¶ Item ex cōcilio beluacenſi.Recaria de qͥnquēnio in qͥnquenniū ẜm antiquā ꝯſuetudinē renouent̉. ¶ Itē ex ꝯcil̓. cartha.Ep̄carijs que a rectoribꝰ eccleſiaꝝ irronabilit̓ fiebant ⁊ſe ſuoſqꝫ ſucceſſores pēa graui obligabant vt facta ipſoꝝ ne quiſſent diſſoluere p̄cipimus vt nēo ſucceſſor in an̄ceſſoris ſui pena ſit obligatus ſꝫ ſue ꝓuidentie ſit ꝯceſſuꝫ. vtſi an̄ceſſor eiꝰ res eccīe irrōnabilit̓ diſtribuit ab eo ad ius eccl̓ie eiuſdē reuocent̉. ¶ Itē ex ꝯci. martini pape.Res eccleſie diſpenſandi poteſtateꝫhabet epiſcopus.Piſcopus hēat ptātem in reAbus eccl̓ie vt diſpenſet neceſſitatē hn̄tibus cū oī reuerentia ⁊ tīore dei. ꝑticipare eum etiam oportetque neceſſaria ſunt. ſi tn̄ ip̄e aut cumeo ſint fratres indiguerint aliqͦ vtncc̄itatē nullo mō patiant̉ ẜm apl̓mdicentēᵉ victu tm̄ ⁊ tegumento hijsꝯtenti ſumus. ſi aūt res eccl̓iaſticasep̄us in ſuas ꝓprias volūtates vſurpare volueritª aut fratribꝰ vel filijsvel quibuſcūqꝫ ꝓpinquis ſuis dederit ptātem vt ꝑeos latent̓ ledant̉ res
eccleſie hūc oportet obnoxiū eſſe ꝯcilio. ſin aliter ip̄us vel q̄ cū eo ſuntp̄ſbiteri aut dyaconi accuſent̉ qui eaq̄ vel ex redditu vl̓ ex quolibet actueccleſie venerūt in ſuos vſus colligūt⁊ pauꝑes fraudāt ⁊ fame conficiunthos enī corripi oportet ẜm qd̓ ordinatū fuerit a ſancto ꝯcilio Si vero ꝯͣhanc ꝓhibitionē aliqua de rebus eccleſie ep̄m vendere ꝯtigerit ⁊ res ip̄aeccleſie reſtauranda ⁊ ipſe gradu ſuodeijciendus decernit̉. ¶ Un̄ in eod̓ꝯcilio martini pape legitur.De epiſcopo qͥ nulla neceſſitate reseccleſie vendit.I quis ep̄us nulla eccleſiaſtice rōnis neceſſitate cōpulſusī clero ſuo aut forte vbi p̄ſbiter nōē de rebꝰ eccīaſticis p̄ſumpſerit aliqd̓ vendere ⁊ res ipſas eccl̓ie ꝓpriereſtaurari cogat̉ ⁊ iudicio ep̄oꝝ deiciat̉. auditus ⁊ ꝯuictus ⁊ tanꝙͣ furtiaut latrocinij reus ſuo priuet̉ʳ honore.Queſtio tercia.Uid veroᵗ noīe cathedratici ep̄us exigere debeat in. ij. ꝯcilio. bracarenſi legitur. PreterCAlhonorem cathedraticinihil ep̄us per dyoceſes agat.Cacuit vt nullus ep̄oꝝ ꝑ ſuādyoceſim ambulans p̄ter honorē cathedratici. id eſt duosſolidos aūt aliud aliquid per eccleſias tollat. neqꝫ terciā ꝑtem ex qͣcunqꝫ oblatiōe populi in eccl̓ijs prochialibus facta ſibi vſurꝑet ſed eccl̓ie reꝑationi ẜuet̉ ⁊ ſingulis annis ep̄o rōfiat. nā ſi terciā ꝑtem illā ep̄s tollitlumen ⁊ ſartatecta abſtulit eccīe ſil̓r⁊ ꝑrochiales clerici ſeruili more in aliquibus operibusⁱ ep̄o ſeruire noncogant̉ qꝛ ſcriptū eſt. neqꝫ vt dn̄antes in clero. ¶ Itē ex ꝯci. apud merech. Banreꝑationi ꝓficiatterciā quā ep̄us accipere ꝯſueuerat.Riſcis quidē canonibus eratdecretū vt ęp̄us de prochianis eccl̓ijs terciā cōſequeret̉cui ſua pleniſſime ſufficere non pn̄tplacuit huic ſancto cōcilio vt nullusꝓuincie luſitanie ep̄us a qualibet ꝑrochiana eccleſia terciā auferre p̄ſumat. ſꝫ que exinde ꝯſequi poterat reparationi baſilicaꝝ ꝓficiāt. ¶ Iteꝫex ꝯci. toletano. Non accipiant ep̄iſcōpi tercia niſi dirutas eccleſias reparare voluerint.Nio nr̄e ꝯgregationis decreuit atꝫ inſtituit vt tercias qͣsantiqui canōēs de prochijs ſuis habere ep̄os cenſuerūt ſi eas exigendaſcrediderint ab ip̄is ep̄is dixute eccleſie reꝑarentur. ſi vero eas maluerintcedere eccleſie ab earūdē cultoribuſſub cura ⁊ ſollicitudine ſui pontificiſreꝑatio eiſdem eſt adhibenda baſilicis ꝙ ſi om̄s eccleſie aut incolumēsfuerint aut que dirute erant reparare extiterint ẜm antiquorum canonū
xij. q. ij. dyaconi. ⁊. c. ſiquis ⁊. c. quicqͥd. C. deei ven. ſi mancipium.¶ Alium contra. xij.q. ij. dyaconi. vbi ſuffic̄ꝙ tātundē deſtituat̉. ſꝫibi loquit̉ de alienatorehic de eo cui eſt alienatum.b¶ Sed melius. hͦ appoſuit guarnerius de lege que eſt. C. de ſa. ſan.ec. ſanctimꝰ. nemini. ſedcorrigit̉ in aut̓. coll̓. ij.de nō alienā. §. qꝛ veroleonis. ⁊ ꝑ canonē. xij.q. ij. vulterane. vn̄ ſiuebona fide ſiue mala accepit hꝫ regreſſū ad auctorē ſuū. vt exͣ de rebuſec. nō alie. ad audientiālicet ſit ar. contra. C. īeuic. ſi fundū. vbi dicit̉ꝙ male fidei poſſeſſorū alit̓ hꝫ regreſſum adſuū auctoreꝫ niſi ſit ſibicautū de euictiōe dicūttn̄ q̄dā ꝙ ſi ē male fideipoſſeſſor ille qͥ recipittūc nec aduerſus eccleſiā nec aduerſus alienātē hꝫ actionē. vt. xvi. qiij. vniuerſas. ſi eſt bōefidei poſſeſſor hꝫ actionē aduerſus eū tm̄ qͥ alienauit. vt. xij. q. ij. vulterane. meliꝰ ē vt dicasſiue bōa fide ſiue malafide ꝯtrax erit ſꝑ hꝫ actinē aduerſus alienātē.c ¶ Si yconomus. p̄ſtet̉. ex de hijs q̄ fi. a p̄.ſine. ꝯ. c. cū apl̓ica. ⁊. c.ſe. ibi ꝑpetua firmitated ¶ Cognatis. ⁊ ſic dānoſum eſt alicui officiūſuū. vt. vij. q. i. ꝯſtitutūRecarie. p̄carie.hic dicunt̉ quedamp̄ſtationes vſufructusin re cōpenſatione eiusprietatꝭ q̄ datur eccleſie. Itē p̄caria eſt qͥd āꝯtractus affinis ēphiteoſi ſꝫ in hͦ differūt qꝛde qͦnquēnio in qͥnquenniū renouat̉ vt in paleaſequenti exͣ de p̄carij. c.i. qn̄qꝫ eſt p̄cariū qd̓ p̄cibus ad vtēdū alicui datur ⁊ illud reuocari pōtqn̄cūqꝫ nō obſtāte aliqͦpacto. vt ff. de p̄ca. cuꝫp̄cario. ⁊ exͣ. e. c. vl.¶ Duplum. videt̉ ꝯtͣdicere illi .s. e. ſi yconomus. vbi dr̄ ꝙ tm̄dē dari dꝫ ſed lex illa benignior eſt canone vel canonloquit̉ in eo caſu cuꝫ ſenex ē ve debilis qui recipit rem eccleſie.g¶ Cogi. fallit. vt. vij. qi. omnis. ⁊ vbi quis alijꝓdeſt ⁊ ſibi nō nocet. vtvt. ff. de aqͣ plu. arcen.
in ſūma. §. Itē varijs⁊. lxxxvi. di. paſ¶ Nec cōmutatōihoc intelligas in relcollatis eccleſie ab inꝑatore in pͥn. v.ẜm tꝑa ſua.Siſcopus. inEdigueriliter exponit̉ hͦ verīdiguerit. vt arceat̉ tm̄ad victū ⁊ ad veſtitumar. ꝯtra extra de p̄lde monachis¶ Victu. qui tn̄vel peior dis eſt ẜqͣlitatē ꝑſonaꝝ. vt. xli.di. nō cogant̉. ⁊ noīebarioꝝ non inveſtimenta. ſed nmentoꝝ intelligūtiſtes ⁊ habitatio. vt. ff.d̓ adi. le. l. vl. ⁊. l. an̄¶ Aut fratribusſumit̉ enī ꝙ hoc carnli amore faciat. vt. lxxx.ix. di. docent̉. ſic s. e. hvſus. ſic exͣ d̓ apoſtremo. ſic ecōuerſouitas qn̄tionē. vt exͣī⁊ mū a nobm ¶ Preſbiteriiunt̉ illi qꝛſcꝫ officiati ſivt. C. de ap. qm̄. ⁊vij. quapropterIquis. nō eſtqꝛ forte mortueſt qꝛ ſede vacātenon pōt alienari res eccleſiaſtica. xij. q. ij. ſde rebus. ⁊ melius. exine ſe. va. nouit. tn̄. h. dcit ꝙ ſede ſacerdotalivacate auctoritate ep̄ip̄t fieri alienatio. vt. lxxi. di. fraternitatē. ⁊ s.e. q. i. decretū. ⁊ ar. p.ep̄o. C. qͥ admit. ad bo.poſ. bonoꝝ. ſꝫ eccleſiap̄ali vacate niloſſūt clerici alienItem ptꝫ hic ꝙ ep̄ushil p̄t alienareſenſu ſacerdotꝭ. xij.lacuit. ⁊. c. alo ¶ Honore. penaalienatoris indebitedepoſitō. xirane. ⁊. c. abc. apl̓icos. ⁊ xvij.nullus.QuenUid vero.nomine.os ſolidoslibet ecclia p̄iagqus petere nōe puſtdratici p̄terꝙͣ a mon¶ſterio. vt. jͣ. e.Ien īnccitate a encēlectā petere. et deceapl̓s. qppellar̄ etiāoſinodaticū. vt exͣdit̓ in ſinoolī. qm̄ fre
b
d̓l ¶