Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

niſi qd̓ ad ſuā ſolūmō ꝓpriaꝫ ꝑtinetꝑrochiā ſine ꝯſilio ⁊ voluntate oīmcōprouincialiū ep̄oꝝ extra agere aliquid tēptauerit. gradꝰ ſui ꝑiculo ſubiacebit ⁊ qd̓ egeritˡ irritū erit ⁊ vacuū. ſꝫ quicqͥd d̓ cōprouincialiū ep̄orū cauſis eorūqꝫ eccl̓iaꝝ ⁊ clericorūatꝫ ſeculariū neceſſitatibꝰ agere autdiſponere neceſſe fuerit hoc cōi conſenſu cōprouincialiū agat̉ pontificūnec aliquo dn̄ationis faſtū. ſed hūilima atqꝫ cōcordi admīſtratione ſicutdn̄s ait. nō venit miniſtrari ſed mīſtrare. ⁊ alibi qui maior eſt vr̄m eritminiſter veſter. ſil̓r ⁊ ipſi cōprouīciales ep̄i cūcta cū eius cōſilio niſi qͣꝫtūad ꝑrochias ꝑtinet ꝓprias agant. iuxta ſanctoꝝ ꝯſtituta patrū vt vno aīovno ore ꝯcorditer ſancta gl̓ificet̉ trinitas in ſecula. Item nicolaus papa radulpho bīturicenſi archiep̄o.In ſuffraganei ꝑrochia nil ſine eiusconſenſu metropolitanus agaOnq̄ſtus eſt apl̓atui nr̄o frater noſter ſigegodusᵏ archiAep̄us narbonen̄. ꝙ clericos ſuos eo inuito ad iudiciū tuū venire cōpellas. ⁊ de rebus ad eccleſiā ſuā ꝑtinentibus eo incōſulto qͣſi iure patriarchatus tui diſponas. cū hoc nec antiqͥtus tui pr̄es ſanxerūt reuerentiaꝫhēat. ⁊ aucͣtoritas ſanctoꝝ canonumpenitus interdicat. niſi forte ꝓ cāisq̄ apud ſe termīari nō pn̄t ad te quaſi ad patriarchā ſuūˡ ꝓuocauerint ꝑappellationes. vel ſi ep̄s ſuus deceſſerit ⁊ res eccleſie ſue iudicioᵐ tuo diſpenſare voluerit primates enim velpr̄iarchas nihil priuilegij habere p̄ceteris ep̄is niſi ꝙͣtū ſacriª canonēsꝯcedūt ⁊ priſcaº ꝯſuetudo illis antiq̇tus ꝯtulit diffinimus ita vt ẜm nicenas regulas ſua pͥuilegia ẜuent̉ eccleſijs. p̄terqͣꝫ ſi apl̓ica ſedes aliquāeccīam vel ipſius rectorē qͦlibꝫʸ ſpāli priuilegio decreuit hō norare.Item beda ſuꝑ apocalip ſimq ⁊ an̄gelo eccīe epheſi ſcribe. De eodem.

Piſcopoʳ ſcribit de cuiꝰ manū peccata ppl̓i reqͥrit ne ſineeius ꝯſilio ſubditos iudicaredēat. Sola enī romana eccīa ſuaaucͣte valet iudicare de oībus de eavero nulli iudicare ꝑmittit̉. Undenico. papa. Apoſtolice ſedis iudiciūI.Atat̓: pfecto fedſis apſite cuius aucͣte maius nō eſt iudiciūa nemīe fore retractandū neqͣꝫ cuiꝙͣde eius liceatⁱ iudicare iudicio. iuxta qd̓ⁿ innocentius papa rufo ⁊ ceteris ep̄is ꝑ ceſaream ꝯſtitutis ſcribēsait nemo vnqͣꝫ apl̓ico culmini de cuius iudicio nō licet retractari. manꝰobuias audacterˣ intulit nemo ī hocrebellis extitit niſi qͥ de ſe voluit iudicari. ⁊ beatus papa gelaſius nec d̓eius. id eſt romane eccleſie canonesvnꝙͣ p̄ceperūt iudicari iudicio ſnīaꝫqꝫ illius ꝯſtituerūt non oportere diſſolui cuius potius ſequenda decretamandauerūt. Iteꝫ anaſtaſius pr̄iarcha pape felici. Ab alijs damnatos ⁊ excōmunicatos a poſtolica ſolUit ſemꝑ apoſtolice ſedis veictoritasſtre licentiaʸ iniuſte dānatosvel excōicatos poteſtatiue ſua aucͣtereſtituere ⁊ ſua omnia eius reddere⁊ illos qͥ eos damnauerunt aut excōicauerunt apoſtolico punire priuilegio ſicut etiam noſtris ⁊ anterioribꝰnouimus factū temporibus. ItēDe eodem.Ntiquis regulis ſancitum eſtvt quicqͥd qͣꝫuis in remotis ꝑtibus aut in longinquo poſitis ꝓuincijs ſuꝑ eoꝝ q̄ relis aut accuſationibꝰageret̉ nō prius tractandū vl̓ accipiendū eſſet ꝙͣ ad noticiam alme ſedisveſtre eſſꝫ deductū vt huius aucͣte iuxta qd̓ fuiſſet ꝓnūciatum infirmaret̉aut firmaret̉. Itē innocētius p̄p̄Prima ſedes nullius iudiciomo ⁊iudicabit primā ſedem

s iuferioꝝ ſic inferiores ſuꝑiorum ſupplent defectum. vt extͣp̄ben̄. ⁊.ulla. ⁊. lxxxix. di. volumus.c ſuppleuit negligentiā apolinisſatur.ſtari ne fiat eiū vt. jͣ. e. §. vlti.Alueliciū. ſic. xōtifices. ff. quibus mo. pig.ſol̓. ſi. d̓iſtantianotaycū cā ē inter clericū ⁊p̄m ꝙ metropolitanuſin ſinodoinciali tratabit cām. xi. q i. ſi clericꝰ. niſi velis dicere ꝙhodie ſolus metropolitanus obtinet vicē ſinodiqͣꝫtū ad illd̓. xviij. di.c. i. ⁊. x. q. iij. qꝛ de hͦ diRcbiepnjs. ho.iſtiIc. exeri a ſuſic. s. e. ſaluo. ī fi.j. di. ſalonhercere. Rn̄. rep̄hendere pn̄t ex caritate. ij. q.ij p̄ſumūt. ⁊. c. ſecuti.Ille aūt qui defert q̄relam ad metropolitanūſine appellatione patiatur diſpendium litis. inaut̓. coll̓. iij. de defen. ciuita. circa mediū. §. nōhn̄te in fi. hͦ ideo qꝛ traxit aduerſariū ſuum adalienū iudicē. xi. q. i. inAo.llus primaslem. licꝫ nōecclepōt tn̄o te.tem fallit. fipo. ing. cladius. ⁊ libertusſerti mei nō eſt meuꝫlibertus. ff. de ꝟbo. ſig.quid ve. gͦ necabſoluere p̄t excōicatūaneo ſuo. ep̄sōt abſoluere excōicatū ab archid yaconoqꝛ archidiaconꝰ ē vicaep̄i. vt exͣ de offi. ar.c. i. ſed ep̄s nō eſt archiep̄i vicarius. qͥd de hoc iuris ſit dixi .xxv.Irritum .i. irritandū. ſi dicas ꝙ hꝫ iuriſdictionē ordi­ di. ꝑlectisncie ſꝫ ſi ſtet ꝓprie tūc erit hoc ar. ꝙ metropolitanus nō hꝫctionē ordinariā totius ꝓuincie. qͥd iuris de hͦ no. s. c. ij.ueſtus eſt. archiep̄us. hic patet ꝙ archiep̄i ſubſunt pririarchis. vt. xxi. di. c. i. ⁊ lxv. di. de ꝑſona xvij. di. ml̓.lerint. hic patet ꝙ ne archiep̄us nec primas pōt (tis.bditoꝝ ep̄oꝝ niſi per appellationē deuoluāturit. ⁊ exͣ de offi. le. cū nō ignoretis. 1 Idem dicovi. c. iihos caſus eſt alter. xij. di. d̓vult parere ep̄o. extra de

IIIoffi. or. ad reprimendā. Atē cū eſt cā inter ep̄m ⁊ clericū. xi. q. i. ſi clericus. ⁊ s. vi. q. ij. c. i. ⁊ hoc cum ep̄us eſt reus. ſed ſi eſt actor nō videt̉ ꝙarchiep̄us ſit iudex rei. vt exͣ de offi. iudi. or. paſtoralis. Itē cū ep̄s novult abſoluere excōicatū. exͣ de ap. qͣ fronte. Item cū archiep̄s viſitatꝓuinciā. exͣ de p̄ſcrip. cū ex officij. ſed illud nō dico eſſe generale niſi vtdixi .s. e. q. ij. nullus pͥmas.em̄ cū euidens eſt ſnīam ep̄i iniuſtā eſſeexͣ de ap. ſollcitudinem.m Tuo. aliter enī nonpōt. xij. q. ij. non liceat.n Canonēs. ſic. xviij.q. ij. hoc tantūt Conſuetudo. ergorōe ꝯſuetudinis pōt aliquid peti. vt. xviij. q. ij.ẜuiciū. ff. de pub. ⁊ vec.licitatio. §. eaꝝ. ff. cōiap̄. venditor. ar. ꝯtra. x.q. iij. qꝛ. Item rōe diuturnitatis ꝓbat̉ negatiua que aliter non ꝓbat̉ff. de ꝓba. ſi arbit̓. Itēdiuturnitaſ ꝯſtituit iusff. de aqͣ cōti. ⁊ eſti. l. hͦiure. §. ductus aque. etexͣ de his q̄ fi. a p̄la. ſinecō. ca. ea noſcit̉. ⁊ ar. iijq. vi. hoc quippe. Itemꝯſuetudo dat iuriſdictionē. vt. C. de emāci. l. i.⁊ vl. ⁊ exͣ de ar. dilecti.Item ꝯſuetudo dat pͥnilegiū. vt hic. ⁊. lxiiij.di. qꝛ. ar. ꝯtra. xciij. di.illud. c. di. ꝯtra moremhͦ ꝓſecutus ſum. s. diſ.viij. fruſtra.p Speciali. ergo p̄pap̄t in totū auferre pͥuilegiū vni eccleſie ⁊ alij cōcedere. vt. xvi. q. i. frat̓noſter.q¶ Et angelo. hec ſuntverba iohānis in apocalipſi ⁊ deberet eſſe inicium capituli.Piſcopo. hec ſūtverba bede.Atet. ab hoc locovſꝙ in finē agitur d̓excellentia pape.t Iudicare. nam tal̓rimen ſacrilegij incurrit. vt. xvij. q. iiij. §. quiautem.v Annocentius. familiaris eſt hec ꝓbatioqꝛ vnus papa inducit aliū in teſtē. ſed hoc ideoqꝛ de ipſoꝝ teſtimonionō eſt dubitandū ſic dominus mala ſodomē ꝑangelos ꝓbauit. ij. q. i.deus.Intulit. qui manusꝰintulit p̄poſito vel qͥ cōtumax eſt erga ducē vel p̄ſidem capite punit̉. ff. de re mili. l. omne. §. i.⁊. ij. irreuerens miles ⁊ ꝯtumelia ꝑntis morte punit̉. lxxxvi. di. nōDit iniuſte. ⁊ iuſte. xxxv. q. ix. gregorius. ſatis. in fi.Ntiquis. vt quicquid .i. vt ſi appellet̉ romā vel a remotis vel avicinis ꝑtibus nil attemptaret̉ ante ſnīam pape. s. xvij. di ml̓tis.Emo. niſi ſe alicuius iudicio ſubmittat. vt. ij. q. vij. nos. ſi. ⁊ incauſa hereſis. xl. di. ſi. papa. ⁊ cum ſubmittit ſe ꝯfeſſori ſuo tenet̉ei parere ⁊ ligabit eū ſnīa illius. ar. tn̄ ꝯtrariū eſt quod dicit̉ de dedicatione eccleſiaꝝ. extra de pe. ⁊ re. quod aūt. Item cum papa peccat poteſt peccatū eius eccleſie denūciari ẜm āmonitionē euangelij. vt. sͣ. ij.q. i. ſi peccauerit. hoc determinaui. xl. di. ſi papa.