Queſtio

cum quibus habitabat. eſt ergo ꝑſecutō iuſtiª a leone in īpetu. vl̓ a dracone in inſidijs. vn̄ omnes clamantdeus in adiutoriū meū intende.Cum aūt a vicijs ſubditoꝝ p̄latus affligitur. aliqn̄ omniū eſt vna ⁊ inſanabilis obflinatio. aliqn̄ mali inueniunt̉ bonis admixti qn̄ boni ſimulcū malis habitant nō ſunt deſerendiboni ꝓpter malos. ne ꝑuerſe maloseuitandoᵘ vincamus quos fugimuſad gehennā. ſed potius mali tolerentur. ꝓpter bonos. vn̄ gre. abel eſſerenuit quem cain malicia nō exercet.ferrum quippe noſtre mentis ad acumen nō poteſt ꝑuenire veritatis niſihoc alterius eraſerit lima pͣuitatis.Hinc etiā auguſtinus tu bonꝰ tolera malum ⁊cͣ. infra de tolerādis malis in prima cauſa hereticoruꝫ. Hincidem ait. maius malum in ſeꝑationebonoꝝ cōmittimus qͣꝫ in ꝯiunctione maloꝝ fugiamus. tali nō imputatdeus ſua peccata. nō ſua quia non fecit. non aliena quia non approbauit.nō negligentiā quia nō tacuit. non ſuperbia quia in vnitate ꝑmāſit. Hincidem in pſalmo. liiij. qͥs dabit mihipēnas ſicut colūbe. non ait. ſicut coruo colūba vero a moleſtijs querit auolare. ſed dilectionem nō amittit ſꝫſemꝑ gemit. ſic bonus vult ſe ſeꝑarecorꝑe nō amore ab hijs quibus nonpoteſt ꝓdeſſe. ſed ſi aliqn̄ quis ligat̉nō fiſco cupiditatis ſꝫ cura ⁊ officiovt d̓ſerere nō poſſit tūc dicat cupiodiſſolui ⁊ eſſe cum xp̄o ſed manere incarne neceſſe eſt ꝓpter vos. ⁊ ſic ē meritum ex deſiderio. ecce elongaui fugiens ⁊cͣ. nō loco ne rūꝑatur caritasbonorū. ne ꝑdat exercicium malorūquos deus admiſcet vt iudam apoſtolis quē ꝙͣuis ſciret furem eſſe. tn̄ad p̄dicandum miſit ⁊ ei eucariſtiamdedit docens in eccleſia tolerari malos nec obeſſe bonis maloꝝ cōſorciaQuando vero omniū ſubditorū eſtobſtīata malicia nec ꝓdeſt eis p̄laterū p̄ſentia. tūc etiam corpore licet abeis recedere ne illoꝝ nequicia ſemꝑin deterius ꝓficiat. ⁊ iſti quidem fructum amittant quē de aliorū ꝓfectupoſſent inuenire. ſic beatus bn̄dictꝰdeſeruiſſe legitur quos in necē ſuamvnanimiter viderat conſpiraſſe. ¶Hinc etiam beatus greg. petro dyacono interrogāti an liceat p̄lato gregem ſemel ſuſceptum deſerere in. ij.li. dyalogorum reſpondit dicens.Quando liceat p̄latis ſubditos deſe¶ Si adunati equanimiter portanel non.¶ di-

no fructus de bonis deeſt fit aliquādo de malis labor ſuꝑuacuus maxīeſi ē vicino cauſe ſuppetāt que fructuꝫdeo valeant ferre meliorē. Sepe agitur in animo ꝑfectorum qd̓ ſilentiop̄tereūdum nō eſt. quia cumᵗ laborēſuum ſine fructu eſſe conſiderāt in loco alio ad laborem cū fructu migrāt.vnde quoqꝫ ille egregius p̄dicator qͦdiſſolui cupiebat ⁊ cum xp̄o eſſe. cuixp̄us eſt viuere ⁊ mori lucrū. qui certamina paſſionum nō ſoluꝫ ip̄e appetijt ſed ad toleranda hec etiam aliosaccendit. damaſci ꝑſecutionē paſſuſvt potuiſſet euadere murū funē ſportamqꝫ queſiuit ſeqꝫ latenter deponivoluit. nunquid paulum mortem timuiſſe dicimus qͣꝫ ſeip̄m pro amoreiheſu teſtatur appetere. ſed cū in eodem loco minorem ſibi fructum adeſſe conſpiceret ad grauem laboremſe. alibi cum fructu ſeruauit. fortisetenim p̄liator dei teneri inter clauſtra noluit ſed certaminis campū q̄ſiuit. ¶ ultoꝝ auctoritatibꝰ apparet qn̄ viuentibus epiſcopis alijpoſſint ſubſtitui ⁊ quando non.duōd aut fiſte valituecudine recepta ſuam poſſit repetere cathedram℟¶Hrulla auctoritate ratusAhabetur. celebrationēero ſacrificiorū ſi infirmitatis cauſa dimiſerit valitudine recuperata.exequi non ꝓhibetur. ¶ Unde alexander. ij. ſcribit gebonardo viuariēſi archiepiſcopo. De quodam p̄ſbiEq littetia tuis continebatur ſicorherabhic clericus ordinem habet p̄ſbiteri. ſꝫ qꝛ caduco morbo laboratipſi in p̄ſentiaruꝫ hoc agnouimusnon auſi fuimus concedere ſibi vt offerret vel miſſam celebraret. quia vero languor in culpa non eſt ſuꝑ hacre auctoritatis noſtre decreto conſulendo deliberauimus cōſulimus itaqꝫ vt s ſi frequenter hͦ morbo tangitur. ab oblatione ⁊ miſſarum celebratione omnibus modis prohibeaturindecens enim eſt ⁊ periculoſum vtin conſecratione eucariſtie morbovictus epilentico cadat. ſi vero deimiſericordia conualuerit. quando qͦdem non culpa ſed infirmitas eſt incauſa euꝫ ſacrificare iam nō interdicimus. Item gelaſius ruſtico ⁊fortunato epiſcopis. A regimineīſpendatur eēē qui in terrā frequenter eliditurUper foro ppl̓enſis eccleſieclerici vna cum ſabino ⁊ pela

im dolet de maloꝝ interitu qͣntum ſalutes eoꝝ diligit.¶ Triceſimo primo. An te dn̄e ſperaui quia tribulor cōturbatusa in ira oculus meus anima mea ⁊ venter meus qm̄ deficit. ⁊cͣ.Malearum .i. maloj ſunt ſine fructu.lit .ſle id quoio exreturus rationis ſi haberet illud odium vel dicthomines ſꝫ percata eoꝝ. xxxvi. di. odiod ¶ Oculus. id ē intelppenter .i. p̄lautePro interioribusſubditis¶ Sexageſimonono. ſcꝫ deꝰ in adiutorium meum intende¶ Contribulatorū.hic innuitur intrinſecā1iaon clamat. alteliſcendo defec̄ns ſuppl̓Quia deficit. qͣſiturbatꝰ ē oculꝰ meus qꝛ deficit in dolorevita mea ex magna iniuitate maloꝝ ⁊ quaret hoc occulte ſubdit videns nō poſſe ⁊cͣontributorū.idē illa vox deus in adriū meū ē vox maritirū in manifeſta ꝑſecutione ⁊ etiā vox iuſtoꝝi in occulta ⁊ intrinſecamm ¶ Sed de capite .i.chriſt.in ¶ Preſumentium.i ꝯfidentium.0 ¶ Cum illis. hic iunuitrinſeca ꝑſecutioy ¶ Cum illis. ſcꝫ mar¶ Vel a leone .i. a dyiꝑte ſeuiendo¶ Dracone. id eſt aculte ꝑſeq̄nel a falſis fratribꝰmes. id eſt tamextrinſecā qͣꝫ inſecam ꝑſecutioneꝫCum autem. hic. §itur de intrinſecatione.Uincamus. id eſtgis ſimꝰ digni iehēgimusAbel. id eſt ſpſeſtiā teſtis ēus nō eſt. vt.iij. hoc autem. et. c. tuima .i. ꝑſecutio:¶ Tu bonus. jͣ. xxiij.

IIa Bonorum. ar. ꝙ ſi ꝑ aliquē nō ſtat quominus faciat idē eſt acſi feciſſet. xliij. di. epheſijs.b Coniunctione. fugimus enim malū in hoc ꝙ ꝯiungimur malis qꝛſi eſſemus cū eis poſſemus corrumpi ab eis ſꝫtn̄ maius malum cōmittimus. ex hoc ꝙ ſeꝑam̄a bonis qꝛ ſeꝑando noſab eis cōmittimus ſciſmā qd̓ facere maximuꝫmalum eſt. vt. xxiiij. q.i. nō afferamus.c Non poſſit .i. nō debeat ꝓpter hos qͥbuſ p̄tꝓficere. Io.Si adunati. laborem. nota ꝙ labor non debet eſſe ſinemercede. vt. xij. q. ij. caritatem in aut̓. de iudi§. ne aūt. coll̓. vi. vbi dicitur ꝙ labor nō debeteſſe ſine fructu.¶ Alibi. idē fecit ciprianus. vt. xxiiij. q. i. aduocauit. §. multoꝝ.lepgpſaputamfaqͥs de licētia paperenūciauit ⁊ ad p̄ces eius alter eſt ſubſtitutus certū ē ꝙ ille nonpōt repetere eā licet cōualeſcat. vt. s. q. i. hocnequaqͣꝫ ⁊ ideo mgr̄ q̄ſtionē aliā tractat. vtꝫille qͥ abſtinuerit a miſſa ꝓ egritudine recuꝑata ſanitate poſſit celebrare. ⁊ certū ē ꝙ p̄t. jͣ.e. c. i. dūmodo certū ſiteū eſſe ſanatū. ſi aūt fuerit demoniacus vl̓ epilenticus dꝫ pͥus ꝑ annūeſſe liberatus. xxxiij. di.cōiter. lv. di. p̄cepta. ⁊ar. ff. d̓ redibi. act. ꝙ itain egritudīe ꝯſtituti miſſas celebrare pn̄t. s. e. qillud niſi ita debilesſint ꝙ ceptū officiū neq̄aut adimplere ⁊ nō habeant morbū caducū. xxxiij. di. cōiter. tn̄ cū diſtinctione an morbꝰ illeſit cū ſpūmā ⁊ clamorevt tunc non poſſint. velſine ſpūmā et clamoretunc poſſint vt ibi notaui ſꝫ qͥdā indiſtincte dicunt ꝙ non debent celebrare infirmi.N litteris. frequenter. ideo qͥdādicūt. ꝙ ſi raro acciditpōt celebrare dūmō hēat ſociū .s. q. i. c. illud vl̓ſupple maxīe. vel diſtingue. vt. xxxiij. di. cōiterhInterdicimus.ſic gͦ ꝓpt̓ infirmitatē nōrepellit̉ qͥs ab officō diuino vel a ꝑceptione ſacramentoꝝ. vt. s. di. v.ad eius vero ꝯcubitumVper foro. ⁊cͣ.