Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

Oſcriptura diuina in libris reguꝫ. vbia tribu iuda ⁊ beniamin decē tribuſſciſſe ſunt. ⁊ relicto rege. ſuo alteruꝫſibi foris cōſtituerūt Et indignatuseſt inquit dominus omī ſemini iſrahel et demoliuit eos et dedit eos indireptioneꝫ donec abiceret eos a facie ſua. quia diſſipatꝰ eſt iſrahel a domo dauid et conſtituerūt ſibi regemiheroboam filiuꝫ nabath indignatūeſſe dixit dominū et eos in ꝑditionēdediſſe. quia ab vnitate diſſipati alterum ſibi regem ꝯſtituiſſent. et tanta indignatio domini extitit aduerſꝰillos qui ſciſma fecerunt vt etiam cūhomo dei ab iheroboam miſſus eſſꝫqui ei peccata ſua exprobrarꝫ atquevltionem futuram p̄diceret. panemapud illos edere et aquaꝫ bibere vetaretur. qd̓ cum nō cuſtodiſſet et contra p̄ceptum domini prādiſſet. ſtatīdiuina cenſura ꝑcuſſus eſt. vt ind̓ regrediens impetu ac morſu leonis inītinere necaretur. Sed adhuc in euāgelio ſuo dominus maiorē intelligētie ſue luceꝫ manifeſtat? ꝙ ijdeꝫ quitunc ſe a tribu iuda ⁊ beniamin ſcid̓rant et iheroſolimis relictis in ſamariā ſeceſſerant inter p̄ſeudo ꝓphetaset gentiles ꝯputarentur. nam cū primuꝫ diſcipulos in miniſteriū ſalutismitteret mandauit et dixit in viā gentium ne abieritis et in ciuitatē ſamaritanoruꝫ ne intraueritis. ad iudeosprius mittens gentiles adhuc p̄terire iubet. Addendo aūt et ciuitatemſamaritanorum debere obmitti vbierant ſciſmatici. oſtendit ſciſmaticoſgentilibꝰª adequari. Et poſt paucaQd̓ vero eundeꝫ quē nos deū pr̄eꝫeundem filiū eundeꝫ ſpiritū ſanctuꝫnoſſe dicūtur. nec hoc adiuuare tl̓espoteſt. nam etiā chore dathan et abiron cū ſacerdote aaron et moyſe eūdem deū nouerant pari lege et religion viuentes. vnū et verum deum qͥcolendus atqꝫ inuocādus fuerat inuocabant. tamē quia loci ſui miniſterium tranſgreſſi et cōtra aaron ſaceldotē qui ſacerdotiū legittimū dignatione dei atqꝫ ordinatione ꝑfeceratſacrificādi ſibi licentiā vendicauer̄tdiuinitus ꝑcuſſi penas ſtatim ꝓ illicitis conatibus penderunt nec potuerunt rata eſſe et ꝓficere ſacrificia irreligioſe et illicite et contra ius diuinediſpoſitionis vel diſpenſationis oblata. Thuribula quoqꝫ ip̄a in quibꝰincenſum illicite fuerat oblatum ne īvſum de cetero eſſent ſacerdotibus.ſed potius indignationis et vltioīsdiuine memoriaꝫ corrigendis poſteris exhiberent iuſſu domini conflataatqꝫ in igne purgata in laminas ductiles ꝓducunt̉ et affigūtur altari ẜmquod loquit̉ ſcriptura diuina Uemoriale inquit filijſ iſrahel. vt nō accedat quiſqͣꝫ alienigena qui nō eſt exſemine aaron imponere incenſum an̄deum vt non ſit ſicut chore. et tn̄ illi

Sſciſma nō fecerāt nec foras egreſſi ꝯͣtra deū ſacerdoteſ impudenter atqꝫhoſtiliter rebellauerant qd̓ nunchijeccleſiam ſcindentes et contra pacēatqꝫ vnitateꝫ xp̄i rebelleſ. cathedrāſibi ꝯſtituere et primatū aſſumere etbaptizandi atqꝫ offerendi licentiamvendicare conatur. Item leo. iiijnononi duci britanie. Nō eſt defendenduocum viuentis inuaditOn furem nec latronē qualem giſſardum eſſe ſentimꝰ innanetica ſede qui viuentis qd̓non licuit locū nō timuit vſurpare ꝓcuiuſcūqꝫ muneris doniſ vltra deberes defenſare. Iteꝫ euariſtus papa omnibus epiſcopis. Non licetepiſcodiſlre vxorem ſuam. ita nec epiſIcut vir nō debetᵉ adulteracopus eccleſiam ſuam. id eſtvt illam dimittat ad qͣꝫ conſecratuseſt abſqꝫ ineuitabili neceſſitate autapoſtolica vel regulari mutatiōe vtalteri ſe ambitus cauſa cōiungat. etſicut vxori nō licet dimittere virū ſuum vt alteri ſe viuente eo matrimonio ſociet. aut euꝫʸ adulteret licꝫ fornicatus ſit vir eius. ſed iuxta apoſtolū aut viro ſuo debet recōciliari autmanere innupta. ita eccleſie nō licetdimittere ep̄m ſuū aut ſe ab eo ſegregare vt alterum viuente eo accipiat.ſed aut ip̄m habeat aut innupta maneat. id eſt alterum ep̄m ſuo viuentenō accipiat. ne aut fornicationis autadulterijjcimē īcurrat. Si vero s adulterata fuerit. id eſt ſi ſe alteri ꝯiunxerit aūt ſuꝑ ſe alteꝝ ep̄m adduxeritaut eſſe fecerit vel deſiderauerit peracerrima penitentiam aut ſuo recōciliet̉ epiſcopo aut innupta ꝑmaneat. Epiſcopū vero oportꝫ oportuneA importune atqꝫ ſine intermiſſioneecc̄iam ſuā docere eamqꝫ prudenterregere ⁊ amare vt a vicijs ſe abſtineat et ſalutē ꝯſequi poſſit eternam. etilla cū tanta reuerētia eiꝰ doctrinamſuſciꝑe debet eūqꝫ amare et diligerevt legatū dei et p̄coneꝫ veritatis.Ecce hijs aucͣtibꝰ patēter on̄dit̉ ꝙep̄o viuente alius ſupordinari nonp̄t nec etiā ꝓ eiꝰ egritudine. Sꝫ illd̓gregorij ītelligēdū eſt qn̄ ille qͥ egrotat aliū ſibi ſubſtitui n̄ rogat. Ceteꝝqn̄ aliquis vl̓ ſenectute vel infirmitate grauatꝰ ſuſceptū officiū admīſtrare nō valet. ſi aliū ſibi ſubſtitui petierit r̄onabilit̓ fieri p̄t. vnde in eodemcapl̓o ſequit̉ Si ꝟo idē iohāneſ fortaſſe pro moleſtia ſuaʸ petierit vt abep̄i honore dēat vacare. eo petitiōeꝫſcripto dāte ꝯcedēdū eſt alit̓id fa cere nō valemꝰ. Hinc ec̄ beatꝰ auguſtinꝰ ep̄o ſuo nondū de fūcto ſꝫ ſenectute grauato catedrā ep̄alē ſuſcepit Un̄ in epl̓a paulini ad romanū legitul̓. Auguſtinus nō tam ſucOn aūt hoc tantū ſcripſimus

iudex ordinariꝰ. vndepatet ꝙ legatus papeeſt iudex ordinariꝰ. vtꝓconſulj Ecce. ſed illud gregorij. s. e. c. ſcripſitk Si vero. hoc hēturoriginali vnde hoc extractum eſt Detierit. gͦ nulli infirmo dandus ē coadiutor niſi hoc petat. jͣ.e. qͣliter. ⁊. c. ꝙͣuis .s.e. ſcpͥſit. ar. ꝯͣ extra deec. edi. ad audientiaꝫ.On aūt nouo. ſꝫcontra in nulliꝰſona eſt obtinendū qͥſtatutis generalibꝰ cōtinetur. lxi. di. miramſed illud non fit ꝓptervtilitatem perſone ſꝫeccīen Vt non ſuccederetſic gͦ vterqꝫ in ſoliduꝫeſt ep̄s. ſi. xxi. q. i. relatio. ⁊ vt̓qꝫ pōt hoīemꝑ ſe ſoluere vel ligareff. de adminiſtra. tu. ſiplures. ff. de exercito.l. i. §. ſi plures. ⁊. ff. d̓off. ꝓeo. l. i. ſed nunqͦdque vnus ligat poteſtalter ſoluere. ⁊ vid̓r ꝙnō qꝛ pares ſunt. vnd̓videtur ꝙ ſnīa ꝓ reoteneat. ff. de iudi. īterpares. Item ſi ſimulferant ꝯtrarias ſnīascꝰ ſnīa tenebit. vid̓r ꝙmutuo ſe impediāt. ffde vſufruc. quotiens.⁊ hec forte vera ſuntvbi ſimul admīſtrantſꝫ hic forte valeriꝰ ceſſit admīſtratōni auguſtini. qꝛ faciliꝰ expedit̉admīſtratio ꝑ vnū qͣmꝑ plures. ff. de adminiſtra. tu. l. iij. §. vlt̓. veldic ꝙ licet vterqꝫ habeat dn̄ium ⁊ iuriſdictionem in ſolidū tamēvnꝰ ſine altero nō pōtiudicare ad inſtar pluriū iudicū. vt. ij. q. vi.§. diffinitīa. ꝟ. ſi pl̓esextra de of. del̓. c. cāmniſi aliter fuerit eis ꝯceſſuꝫ a papa ſic̄ qn̄qꝫfuit in duobꝰ legatꝭ alemanie. ſed tn̄ ex hocpoſſet oriri diſcordavt queꝫ vnꝰ ꝯdēnaretalter abſolueret. Itēnūquid eodem modopoſſent eſſe duo apl̓iciar. ꝙ non. s. e. factus.⁊ dominuſ tantū vnūꝯſtituit. xxiiij. q. i. loqͥtur. ⁊. c. quicūqꝫ. qͦdaꝫꝯtra. īmo vid̓r ꝙ nonpoteſt diſpenſari .xxvq. i. ſunt quidā. p̄tereaquia vna ē eccleſia ca-