Incipit cauſa. VII
Uidam longa inualitudine grauatus ep̄ſ aliūſibi ſubſtitui rogauitUcuius p̄cibꝰſummus pōtifex annuitaquod rogauerat ei cōceſſit. poſteavero ꝯualuit idem epūs ⁊ quod priꝰfecerat cupit reſcindi. hic aduerſuseū qui ſibi acceſſerat queſtionem mouet ſuamqꝫ cathedram tanꝙͣ ſibi debitam repoſcit ¶ Hic primū queritur. vtꝝ viuēte ep̄o alius poſſit ī eadem eccleſia ordinari. ¶ Secundoan iſte valeat repoſcere cathedramquam ſua interceſſione alter accepit¶ Aod autem: viuente epiſcopo aliꝰ ſuꝑponi aūt ſuꝑordinari nō poſſit ex ꝯcilio apudaluerniā celebrato diffinituꝫ ē ī quoſic legitur ut nullꝰ viuēte ep̄o aliꝰ ſuperponat̉ aut ſuꝑordinetur ep̄s. niſi forſitan in eius locum queꝫ capitalis culpadeiecerit. ¶ Item ex regiſtro gregorij pape ad anatholiuꝫ cōſtantinopolitanum dyaconem.Pro moleſtia corporis ſuo honoreHlpſitinihr Sriacai hha mereuerendiſſimo fratri meo iohanni prime iuſtiniane ſedis epiſcopo ꝓ egritudine capitiſquaꝫ patiat̉epiſcopuꝫ p̄cipere ſuccedere. ne fortaſſe dum ep̄i iura eadem ciuitas nōhabeat quod abſit ab hoſte d̓pereatet qd̓ nuſꝙͣ canones p̄cipiunt vt proegritudine ep̄i epiſcopꝰ ſuccedatᶜ ⁊ideo iniuſtuꝫ eſt vt ſi moleſtia corꝑiſirruat honore ſuo priuetur egrotusſed ſuggerendum eſt vt ſiquis in regimine egrotatq diſpenſator illi taliſrequiratur qui poſſit eius curā omnem agere et locum illius in regimine eccleſie ipſo non depoſito conſer
uare. vt neqꝫ deus omnipotēs offendatur neqꝫ ciuitaſ neglecta eſſe inueniatur. ¶ Idem in epiſtola ad candiduꝫ Flagellatis a domino afflictō6Idi non debet.Um ꝑcuſſio corꝑalis imminet vtrū ꝓᶠ purgatiōe an̄ ꝓvīdicta ꝯtingat dei iudiciū in hoc ignorat̉ et ideo nō debet a nobis addiIflagellatiſꝰ afflictio. ne noſ cl̓pe qd̓abſit offenſa reſpiciat. ¶ Item gre.clementino epiſcopo primati vizanceno. Infirmitatis cauſa loco ſuoFri nō debe¶ Reſentiūʳ latoris adeo datiquerelā. qui ſe ꝑbr̄atus ſui loco incongrue dicit expulſum licꝫ ſubdite tibi textus petitōis explanet tn̄paulo iudicauimꝰ aꝑtiꝰ retexendamaſſerit nāqꝫ a quintiano fratre et coep̄o nr̄o in loco ſuo quibuſdā ſe ſuisordinādis negocijs relaxatū egritudiniſqꝫ cāᵏ ꝑ duoꝝ mēſiū ſpaciū ſueſe eccīe defuiſſe. cuiꝰ rei occaſionē captantē p̄dictū frēm noſtrum aliū loco eius illic p̄ſbiterum ordinaſſe. horta mur itaqꝫ fraternitatem tuam. vtcauſam eius ſollicite diſtricteqꝫ perquiras. ⁊ ſi manifeſte egritudinis ſicut dicitur cauſa eccleſie ſue defuiſſeeuꝫ repereris nullū ei ex ordinatiōealteriꝰ p̄ſbiteri ꝑmittas p̄iudiciū generari. ſed in loco ſuo ſine aliqua eūfac dubietate reſtitui. et infra. Illd̓autem caritatem tuaꝫ ſpecialiter ammonemus. vt ſi vera fuerit huiuſmodi ſuggeſtio atqꝫ in ſuo ordine fueritreſtitutus de p̄ſbitero qui in loco eiꝰordinatꝰ eſt ſubtiliter diſtricteqꝫ debeas eſſe ſollicitus. et ſi quidem ſinedatione aliqua ad eundem ordinemperuenerit vt in ſimoniacaꝫ hereſimnō potuiſſet incidereˡ in aliam quācunqꝫ vacantem eccleſiam eū volumus ordinari. Sinantē in eum quippiam quod auertat dominus talefuerit repertū. ipſo etiamp̄ſbiteratꝰhonore velordine priuetur. quem n̄cauſa replēde neceſſitatis eccleſie ſꝫſola comprobatur ambitione ſuſcepiſſe. ¶ Iteꝫ nicolaus papa aluinoiouanenſi archiepiſcopo. Pro infirmitate corporis ſeu egritudine pontifices nō ſunt abiciendi nec in eorūlocum alij ſunt ſubſtituendi.
Queſtiocenūciatione. qua queritur an ep̄o viuente alius ſubſtituendus ſit. ⁊de mutatōe ſedis. vt hec ⁊ alia ꝯpetētiꝰ facit ꝓpōit thema exquo duVodautem viuente. dicendum eſt ꝙ nō. niſi lit depotitusieſtionesas elicitvt. l. diſ. poſtꝙͣ. vel niſi renūciauerit de licentiaꝓpe. vt. jͣ. e. mutatio.s. vel niſi ꝑ ābitōnēſe trāſtulerit ad aliā qͦcaſu carebit ⁊ hīta etta. jͣ. e. ſi quis epūſad inſtar īuaſoris quittit rem īuaſam ⁊aliud tātūdeꝫ. vt. C.vn̄ vi. ſi quis in tātaꝫIn egrotāte aūt diſtīquidā. ſi egritudo ē īcurabilis vt tūcalter ſubſtituat̉ l̓ etiaꝫnis ſenex ē ad iniudicꝭ. ff. de iudi.of. p̄fec.c nōtto niſi ījoſolitate remouet̉idalum extraro. tua. hͦ etiꝙ epilētici ⁊urno morbonō ꝓmodi.iūiter.ele. cum interqrū moit vt hic. ⁊. jͣ. c. ij.datur ei coadiutor.t. jͣ. c. i. ſed ex diſpēſatōe magna qn̄qꝫ viuēte ep̄o alter adgiturvt. jͣ. e. nō autē. ⁊ idede qͦlibet clerico ītellijs. ſꝫ abbates factiīutiles remouent̉ penitꝰ vt. xviij. q. ij. fi quisabbas. ſic̄ etiā fit ī iudice. C. de of. p̄fe. oriſi quos. cū etiā ex modicis cauẜ remoueant̉vt extra de ſimo. ꝑ tuas. vbi aūt electꝰ ꝯfirmatꝰ an̄ ordinatōnemfit īabilis remouēduſeſt vt vid̓r extra d̓ eta.⁊ qua. p̄fi. c. i. vite tn̄eſſaria recipiet. jͣ. eCribit prime .i.Iſalonitane. qꝛ iunianus ibi primo reedit. alij dicunt rauēin ⁊ non ſalonitanāeē primo iuſtiniani ſec ¶ Et ideo iniuſtum. p̄ſſe em̄ intelligit̉ licetinfirmus ſicut ẜuuire ītelligiturſit infirmꝰ. ff. de ſta. liin hereDiſpenſator. ſi.ff. de tuto. ſolet etiā. vbi dr̄ ꝙ ſi tutor ꝓpter lōgā egritudinē non pōtadeſſe dat̉ curator qui potius dicitur ad miniſtratorOmnem. id eſt res eius adminiſtrare ſed que ſpectāt ad pontifiale officium vicini ep̄i ſupplebūt. jͣ. e. pontifices. ⁊ eſt hic ar. ꝙ coaditor ⁊ viſitatores debeant hr̄e liberā ⁊ generalem āminiſtrarōnemvt. jͣ. e. ꝙͣuis. ⁊ extra de ele. cum nobis olim. in fi. ⁊. xxi. q. i. relatō. ſꝫ
quid ſi iſte nolit habere coadiutorem. dico eum ꝑ ſuꝑiorem cogēdūextra de cenſi. romana. ꝟ. ſi vero. multa enim bona preſtantur īuitisvt. xlv. di. et qui emendatEPOm ꝑcuſſio purgatione .i. ꝓbatōne. jͣ. e. aduerſitaſg ¶ Flagellatis. ſufficient̓ ſed nō ſufficient̉afflictis addi pōt. vtxxi. q. v. ſi qͥſ cuiuſlibꝫ⁊ ē ar. ꝙ pꝰ pnīam nopōt quis de crimīe accuſari ſil̓r nec duplicidamno puniri dꝫ quiſff. de iur̄. do. iur̄. ⁊. ff.de ꝯdi. ob. ca. ſi pecuniā. §. vl. ſil̓r pena nōdꝫ verti in culpam. vts. di. v. baptiſari. ⁊. c.ad eius.h ¶ Afflictō. s. iij. q. ixiudicas. extra d̓ iudi.at ſi clerici. s. di. v. c. iReſentium. ꝑduorum. idem forte ſi per vnum vt. jͣ. e.ſi quis in clerok ¶ Per duoruꝫ. ar. hicſumit. M. ꝙ ſi ep̄s indeterminate licentiauit clericuꝫ non videt̉eū licēciaſſe vltra duos mēſes. ſꝫ tn̄ hoc eſtreferēduꝫ ad arbitriūboni viri ꝯſiderato negocio. ar. ff. de ꝟ. ob.ꝯtinuꝰ. ad hͦ. c. bn̄ fac̄ff. de re mili. quiꝯmeatus. naꝫ ibi dr̄ ꝙ ſi aliquis abeſt vltra ſtatutū tꝑs ꝓ deſertore hr̄ſimile bonuꝫ. xxi. q. ij.placuit. pōt tn̄ per mōdicū tꝑs purgare moram. lxxxviij. di. perlatū. nō enim feſtinabitiudex ad ſnīam vbi iuſta cauſa quis abfuit.vt. ff. d̓ dam. infe. ſi finita. §. ſi forte. lꝫ etiāad p̄fixū terminū reusnō veniat ſed habebit̉rō viaꝝ tꝑis ⁊ egritudinis ⁊ alteriꝰ impedimenti. vt. ff. de vaca.mu. tp̄ſ. ff. ex qui. ca.ma. ſi cui. §. i. pōt eniꝫabſens habere iuſtamexcuſatōꝫ vt extra vtli. nō ꝯte. qm̄. lex dicitꝙ ſi quiſ ꝑ lnīaꝫ abeſtſi vſqꝫ ad quinquēniūnō reuertitur pūitur.vt. C. de aduo. di. iudi. l. vl. Io.l ¶ In aliā. ar. ꝙ ſi ꝯcedo alicui eccīam qͥ abeo euincitur teneor eialiā ꝯcedere. vt extrade p̄bē. īter cetera. qꝛiuuari nos non decipibn̄ficijs oꝑtet. ff. ꝯmoda. in ꝯmodato. §. penul̓. jͣ. e. oīs. ⁊. c. paſtoraliſ. ⁊ eſt ꝯtra illd̓ quodlex dicit ꝙ donator nō tenet de euictōe. vt. ff. de edi. edi. ad res donatas. ſed hic non dr̄ ep̄s donare. qꝛ neceſſe habet ꝯcedere eccīam et inneceſſitatibus nemo liberalis exiſtit. ff. de adi. le. rem legatam. tn̄ dedolo poſſum agere cōtra donatorē ſi mihi ſcienter det re alienam utff. de dona. ariſto. §. vl. Item ſi aliquis ꝑ violētiā expellitur ab eccīa