Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Cauſa

Queſtio prima.FEprimaª q̄ſtione adrianus p̄pa ſcribit dicēſinalterius famnam proFlagellatur qui ſcriptabare neglexerit.Ui in alterius famam. publice ſcripturā aut verba ꝯtumelioſa cōfinxerit et reꝑtusſcpͥta n̄ ꝓhauerit flagelletur et q̄eam priuſ inuenerit rūpat ſi nō vultauctoris facti famāᵉ incurrere. AItem gregorius. De eodem.Uidamᵉ maligni ſpiritꝰ cōſilio repletus ꝯtra caſtoriuꝫnotarium ac reſponſaleꝫ noſtrum nocturno ſilentio in ciuitatisloco ꝯteſtationem poſuit in eius crimine loquentē mihiqꝫ aſſerebat eundem d̓ facienda pace callide ꝯtradicentem qui ſi nō exierit neqꝫᵍ publice cōfeſſus fuerit qͦſquis ille ſit q̄ hͦagere p̄ſumpſerit vel ꝯſenſū tāte iniquitatis cōſilio p̄buerit ex dei et domini noſtri iheſu xp̄i ſpū diffinimꝰvt ſancti eiꝰ corpris ꝑticipatōne acſaguinis priuatꝰ ſit. ſi vero quia latet et quoniā neſcit̉ teneri ad diſciplinam nō valet ſi tanti mali cōſciꝰet ꝓhibitus corpus et ſanguineꝫ domini ꝑciꝑe p̄ſumat. anathematis vltione ꝑcutiatur vt fallax ac peſtiferſaſācte eccleſie corpore ſit diuiſuſ. Siaūt in eadem ciuitate in greſſus publiceᵐ potuerit docere q̄ dixerit velforte ſciēs ſe nō poſſe q̄ ſcripſit oſtēdereᵏ errorem ſuū fuerit aꝑte ꝯfeſſedominici corꝑis ⁊ ſanguīs ꝑticipatione nō ſit priuatꝰ neqꝫ a ſancte eccleſie corꝑe exiſtat alienus. Iteꝫex concilio elibertano. Anatpemat̉:zentur qui famoſos libellos in eccleſia ponunt.ij qui inuēti fuerint libellos fa moſos in eccleſia ponere anathematizentur. Codice libro. ix. titulo d̓ famoſis libellis imꝑator. valētinꝰ et valentinianꝰ. Si qͥs famoſūlibellū ſiue domi ſiue in publico ſiuequocūqꝫ loco ignarꝰ reperit aut cor

rumpat priuſꝙͣ alt̓ inueniat aut nll̓ifateatur inuentum. Si vero nō ſtatīeaſdeꝫ cartulas vel corruperit vel igne cōſumpſerit ſed vim earuꝫ doloſe maīfeſtauerit ſciat ſe quaſi auctorem huiꝰ modi delictiˡ capitali ſnīeſubiugādū hmōi auteꝫ libellus alterius opinionem nō ledat.Queſtio ſecunda.Ocatio auteꝫ eius quiimpetitur non ſemel etbis ⁊ tercio ꝑ ꝯgruumſpaciuꝫ rationabilibuſ¶riptis fieri debet. OUnde damaſus p̄pa ſcribit dicensUocatio adſinodum eius qui imptitur et in ſcriptis et per ſpacium fiet congruum.Ocatio ad ſinodum iuxta paAtrum decreta canonica eiꝰ qͥimpetitur rōnabilibꝰ ſcriptis debꝫfieri ꝑ ſpacium ꝯgruuꝫ atqꝫ canonicum quia niſi canonice vocatus fuerit ſuo tꝑe et canonica ordinationelicet venerit ad cōuentum quacūqꝫneceſſitate niſi ſponte voluerit nullatenus ſuis reſpōdebit niſidiatoribꝰItem ſilueſter papa. Quibꝰus vocetur ad caꝫReſentiº decreto cenſemusvt in pͥmis paternaliter vo¶centur ⁊ ꝑ ſeptem dies expectentur nullius eccleſiaſtice rei īterdicta licentia. Huic vero expectationi iterum addantur dies ſeptem int̓dicta licētia eccleſiā intrandi et omnia diuina officia audiendi. poſt veroʳ adiciant̉ duo dies quibus a paceª ⁊ cōmuniōe ſācte ſint eccleſie ſuſpenſi. deinde vero iteruꝫ alijs duobus diebus ſub eadem expectatōneexpectentur quibꝰ vna die ſuꝑaddita omni expectatione veluti iam deſperata reus mox anathematis gladio feriatur. Item damaſus papa. Nullius accuſatio per ſcripta ſuſcipiatur.Elatumª ē ad ſedem apoſtoliElicaꝫ vos accuſationes fratrūtātū ꝑ ſcripta ſuſcipere abſqꝫ legitīo

Eprima. hic querit̉ qͣ pena puniturui famoſum libelluꝫ ꝯpoſuit occulte. et nō vult ꝓbare quodC.ſcripſit et diſtinguitur. aut certuꝫ eſt quis ꝯpoſuit aut n̄ ſi certum eſt aut ē ꝯuictus aut ſponte ꝯfeſſus. ſi eſt ꝯuictus ẜm leges. decapitat̉. jͣ. e. l. ſi quis. et fit inteſtabilis .s. ꝓxima: q. iij. ob carmen. ẜm canones vero ſubicitur verberibus. vt. jͣ. c. i. ſi vero ſpōte cōfitetur. cū n̄poteſt probare mitiuscuꝫ eo agitur. vt. jͣ. e. c.ij. in fi. ſi nō eſt certumdebet admoneri vt prodeat in publicū et ꝓbetꝙ ſcripſit quia ſi n̄ fecerit pͥmo pͥuabitur ſacramentis poſtea excōicat̉et hoc eſt cum innocesaliqͥs īfamatur ſecus tn̄dicūt ſi nocēs aliqͥs īfamat̉ quia expedit pcc̄anocentiū nota eſſe. ff. d̓ininr̄. eū qui. in pͥn. IoVi alterius publice. id ī eſtpublic Flagelletur. ẜm. l.co lococapite punit̉. jͣ. e. ſi quisnota penas corꝑales infligi ẜm canones. vt. s.xl. di. cum beatus.d Et qui. ſi. C. d̓ fur.ciuile.e Incurrere. poteſttn̄ ꝓbare crimen ſi vultff. de in iurͣ. eum qui ioVidam maligni. qui ſi non exierit. nonne āmonitio debuit precedere excōicationem. vt. xij. q. ij. indigne. ſed forte hic p̄ceſſitet quia tꝑus hͦ nō adicitur vſqꝫ ad quod tꝑusteneatur exire ſtatim tenetur exire qd̓ ſi nō fecerit ex quo eſt ī mora ſtatim incidit in ex cōicationem. ar. ij. q. vij. qua ꝓpter. i. q. i. cōſtat. ff. demanumiſ teſta. libertaſed videtur ꝙ ꝙͣdiu p̄texire ꝙ nō ſit excōicatꝰff. de. ꝟ. obli. ita ſtipl̓atꝰ. §. i. petrꝰ hiſpanꝰ dixit expectandū vſqꝫ adxl. dies. extra d̓ pur. ca.c. vlt. hec tn̄ veritas eſtꝙ conditio affirmatiuaaliter exponit̉ ꝙͣ negatiua. eū enim dicitur ſi intraueriſ capitoliū exponitur ſic .i. ſi cum pͥmuꝫpotes intrare intres. vtff. de ꝯdi. et demon. hecꝯditio ſed condicio negatiua ſic exponit̉ ſi nōintrauerrs .i. cum pͥmuꝫdeſinis poſſe intrare. vt. ff. de ꝟbo obli. ita ſtipulatus. §. i. niſi in caſuhic poſito et in caſu libertatis. vt. ff. de manumiſ. teſta. libertas.Sublice. ꝯtra. jͣ. de pe. di. i. §. hijs aucͣtibus. vbi penitenti diciturnō tibi dico vt te ꝓdas ſed iſtud eſt ꝓ deteſtatione criminis. vel ibi loir de occulto crimine. ſed hic de manifeſto licet ꝑſona ſit ignota.Ad diſciplinam. id eſt correctionem.otuerit. ſed nōne reus hunc accuſatoreꝫ poſſit remouere qꝛ eumno p̄monuit vel qd̓ veriꝰ eſt quia ei ſuſpectus eſt. vi. q. i. qui crimen .ſforte de innocentia ſui ꝯfidebat. ſed certe licet iſte ſit infamis ip̄o fēo

et ꝑ ſnīam tn̄ in odium ſui et in fauorem rei admittitur ad accuſationēvt ſic clareat de innocētia rei ⁊ vt actor non ꝓbans puniatur de cania et ſic eſt hic ſpeciale ꝙ aliquis criminoſus admittitur ad accuſationem licet non ꝓſequatur ſuam vel ſuoꝝ iniuriuamk Errorem .s. di. viij. ꝯſuetudo. s. ij. q. iij. §. notandum.l Si quis. capitali. ſi capitale fuit crimen cōſcriptum. alias nō. vt. gcauſa ꝓxi. q. iij. ob carmen.Ocato. ſi ter citatur quis licet nō dicatur peremptorie taiſufficit hoc vt peremitorie ſit citatus vt. C.quomodo et quandodex. l. ꝯſentaneū. ⁊. l. t.denūciationes. et. l. ceſſantē. illud tn̄ apponerdebet iudex ꝙ ꝑemptorie citet et debet ꝯminri ꝑti ſi non venerit ꝙ ꝓcedet. ff. d̓ iudi. ꝑemrio. et vel in prima veſcd̓a vel tercia citatiōpoteſt citare ꝑempivt extra de in inte. reſitū ex lr̄is. in fi. et. ff. diud̓. nōnunꝙͣ. dnō maturet̉ ꝑemptenimis vt extra de dilac̄dilecti.Ocatō veneritſi aliquis inuenitromē ꝓ ſua neceſſitatevel ex cauſa legationvel appellatiōistur ibidē rn̄dere ſed pōtdomū reuocare. vt. ff. d̓iudi. l. ij. §. ea quoqꝫ. ff.ex quibuſca. in poſ. ea.l. ad ꝯgnitionem. vt inaut̓. de ſan. ep̄i. §. ſi. ꝟoſecꝰ eſt ſi ſit ibi ex voluntate vt in aut̉. e. §. ſiqͥepūs aut clericꝰ. vt. C.de epiſ. ⁊ cle. l. omnes§. in hac. nam romamunis patria eſt. ff. admunici. roma. nam cumep̄i faciūt ꝯcilia bene tenetur qͥlibet ibi rn̄dereextra d̓ libel. ob. c. i. nāillic quilibet generalitationecitat̉. vt. di. xvj.ij. ꝑ totum. quare gͦ dic̄hͦ ꝙ nō teneant̉ rn̄derecoraꝫ ſinodo. dic ꝙ apellat hic ſinodū aliꝯuentū ep̄orū quialiquā neceſſitatē ſit notn̄ ſinodi cā ꝯueniūt. vl̓dic ꝙ ſpeāle ē in accuſatiōe vt accuſatꝰ nō teneatur rn̄dere coram ſinodo niſi habeat induciatſecꝰ in ciuilibus cauſisReſenti. pel inteligitur hoc e de raptoribus xexī ectlieſaſſtIcarum ꝓpter odium earū vel de clericis in eadem ciuitate ꝯſi tatis quibus minores dant̉ inducie ꝙͣ remotis. vt. jͣ. e. q. iij. ſi egroranvel ſunt pat̓nales adiectiōes vel. ꝑ quās qͥs expectatur etiaꝫ poſt ꝙ danonice et ꝑ tempꝰ legitimū citatus nō venit vel nō tenet ꝑ illua. j. xx ijiij. q. iij. de illicita.p Adiciantur. ſi. C. de iudi. aut̓. iubemꝰ. exͣ de do. et ꝯtu. cū olui.q¶ Communione. ſed nōne eſt hec eadem pena cum pͥma. nam cuiinterdicitur eccleſia interdicta ſunt ſacr̄a eccleſie. vt. xij. q. ij. de vtto