.IIL.

ſex menſes cuſtodiri iuſticia eſt. Intranſmarina autem dilatōne nouemmenſeſ ꝯputari oportebit. Iudicātes aūt hac rōe nō ſibi cōceſſuꝫ intelligant dāde dilatōis arbitriū. ſꝫ eandem dilatōem ſi reū vrgentiſſima ratio flagitauerit et neceſſitas deſiderate inſtructiōisᶻ exegerit, nō facile āplius qͣꝫ ſemel nec vlla trahēdi arte ſciāt eſſe tribuēdā Ei aūt dilatōeſt penitusᵈ denegāda qͦ reſcriptūad extra ordinariū iudicē reportauerit. Illi vero qui in iudiciū vocatur dāda eſt dilatio ad ꝓbāda p̄cuꝫmendacia vel ꝓferēda aliqͣ inſtrum̄ta vel teſtes quoniā iuſtructus eſſenō poruit qui p̄ter ſꝑem ad alienumiudiciuꝫ trahitur. ¶ Cum vero adappellationem ſiue conſultationema principe reſcriptum fuerit. ſiue ſitprimo iudicio petita dilatio nec tributa. ſiue nec petita quidē eā darecuiꝙͣ nō licebit. eadem rōne qͣ necin iudicijs cognitionum imperialium dilatio tribui ſolet. a iudice 4cedente dilationem poſtulari nō cōuenit etiam ſi vtraqꝫ parte pn̄te tribuatur. cum non alias niſi cognita

cā indulgeri queat. et cognitio cāenon interpellatōe plenaria ſꝫ ꝯfidēte magis iudice legitime colligat̉. utſi forte dilatiōis petitio improbatafuerit ſuſcepta queſtio ꝑ ſententiamiudicis dirimatur. ¶ Conſtitut iovij. in collatione octaua.Ibellumº vero nō alias diricatactaꝝ niſi prius et in ip̄mquem dicit obnoxiū et in negocij executorē exponat cautionē ſe vel intra duos mēſes litem cōteſtaturū vl̓omne damnū ei qui cōuenitur cōtins r̄ſtitutuꝝ. ¶ In collatōe quītaFferatur ei qui vocatur in iudicium libellus ⁊ exinde p̄bitis ſportulis dato fideiuſſore. xx. dierū gaudeat inducijs in qͣbus deliberet an cedat an cōtendatatqꝫ aliū iudici petat ſociari vl̓ recuſet eū niſi ſit ille quē et ip̄e iā aliorecuſatoⁱ petijt. Deniqꝫ pn̄s interrogetur. an hoc tēpus trāſierit qd̓ n̄modo ip̄ius reſpōſionē ſed etiā libelli manifeſtet̉ ſubſcriptione quam ininitio facere debet. Litis gͦ ꝯteſtō ꝯͣhoc indultum habitaᵐ ꝓ nihilo eſt.¶ Cōſtitutio. vi. in collatōe ſeptīa.

Communicatores. id eſt coepiſcopos.ducie. ergo tam reo ꝙͣ actori dande ſunt inducie. xv. q. vij.n autem. ff. de ferijs. l. vl. niſi in caſu. jͣ. e. §. ci autem.¶ Her ſurreptōem. ſic. xcviij. di. tranſmnarinosVt ſi ex ea. hic nō eſt princid ¶ Spacium. inuenitur in. l. i.ium legis. quia lex incipit quoniā plurimū.f ¶ Perſona .i. teſtis veladuocatus.¶ Ex continētibus.id eſt. que modico fretodiſtant. ut. ff. de ꝟ. ſig.h¶ Exegerit. vſqꝫ ad fiſem li ¶ Amplius. in cauſiscūiarijs nō detur amſemel niſipliꝰ dilatiatūemergatſed in criminals dāt̉actori due reo treſ. ut. ff.de ferijs. l. vl. ſed in crimine adulterila dat̉dilatio. ut. ff. dein crimine. licet ſit ar. ꝯͣxxxiij. q. ij. ſiue de coniuij federe.¶ Quam ſemel hic habes ꝙ tantū ſemel danda eſt dilatio. et ſic ē ꝯͣ.extra de teſti. in cauſis.et. c. ſignificauerūt. C.de iud̓. auten. iubemus.vbi habes ꝙ ad teſtes īducendos tres dilatōeſunt ꝯcedende. Solutōlicet plures ꝓductōnesnon pn̄t dari tn̄ ſub vna dilatōne pn̄t mille fieri ꝓductōes. alij intelligunt ꝙ de iure tres poſſunt dari dilatōes ad teſtes ꝓducēdos. et dicūthāc legem loqui de dilationibus que indulgentur a iudice. ſed autentica ⁊ decretales de dilatōibus q̄ ꝯcedunt̉ a iure ꝯūi dn̄s meus dn̄s hug. notauit ſuꝑ lege deꝙ in pecuniarijs cauſis vna dilatio danda eſt tantū. ſed ſi imſentū interueniat dabitur alia cum cauſe cognitōne. et ita ꝓptemulta impedimēta multe inducie dant̉. et aut̓. de teſti. §. qꝛ ꝟoº. nō ēꝯͣria. qꝛ vna dilatōe multe pn̄t fieri ꝓductōes. vel ſi dicas ꝓductōeml. dilatōeꝫ. dic ꝙ vltra primā nō habebit ſine cauſe cognitōe ẜam vl̓terciā. multi tn̄ dicūt ꝙ auten. corrigat legē vltimā de ferijs. 10. ſꝫ certe qd̓ dicit. hug. nō ſeruat̉ de facto. qꝛ pl̓es dilatōes dant̉. ⁊ plures qͣꝫtres ꝓductōes fiunt. b. l ¶ Trahendi. id eſt differendi.Ei autē. hoc eſt. C. de dilationibus ſi quando.¶ Oeneganda. niſi forte caſus inopinatus emergat. ff. de iudi. interdū. et de ferijs. orōne.b ¶ Deneganda. hic hēs ꝙ ſi actor petit inducias ad inducēdos teſtes ꝙ nō dabūtur ei. qͥdā hͦ volūt intelligere de inducijs deliberatorijs. ſed lr̄a eiſ ꝯͣdicit qꝛ loqͥt̉ de p̄paratorijs. in hͦ gͦ onerat̉ actor qui petit reſcriptū ad exͣordinariū iudicē. Itē et in alio onerat̉. ut. jͣ. e qd̓ fieri. tn̄ ſi reus excipiat ⁊ actor replicet bn̄ dicereꝫ tūc actori dādas inducias. qꝛ in tali replicatōe nō potuit eſſe inſtructus. Itē terciū ſpēaſe eſt hͦ in eo qͥ impetrat reſcriptū ad exͣordinariū iudicē ꝙ ſi ille iud̓inollet ꝓcedere tūc ordinarius vtet̉ ſua iuriſdictōe. ut exͣ. de of. ordi.nificauit. ſꝫ illud in ſpēali caſu ꝓpt̓ ꝑiculū aīe. vn̄ ꝯͣriū tene ī alijs.p ¶ Reporta uerit. hic adiūge ꝯſtitutōem illā qd̓ fieri non debet.q ¶ Non licebit. actori ſed reo. vt. s. l. ꝓx.In iudicijs .i. ſententijs. et hoc intellige cū primo plene fuit cognitu de cā corā imꝑatore ⁊ nō reſtabat niſi ferre ſententiā. alias iniqͥtate cōtineret lex iſta. nā iudex appellatōis bn̄ tenet̉ dare inducias.rocedente. in via. t ¶ Tribuatur .i. tribui petatur.t ¶ Cauſe .i. dande dilationis.¶ Confidente. ar. ꝙ eaque cauſe cognitionē reqͥrūt debent iudice ſedēte ꝓ tribunali fieri. utij. p̄uaricator. ⁊. q. vi. biduū. x Conſtitutio. hoc eſt. C. deIbellum. libellus porrigendus eſt iudici litis conteſtatōne.L prao ēt delegato. ut extra. de libel. obla. ignarus. et exͣ. vt li.

nō conteſ. c. i. et etiā corā arbitro. qꝛ arbitria ſe habēt ad inſtar iudicōrū. ff. de arbi. l. i. licet ſit ar. ꝯtra. C. de ep̄i. et cle. auten. gnͣalit̓. in fi.libellus iſte tradendus eſt iudici. et iudex porriget eū reo. ut. C. quō ⁊qn̄ iudex. auten. qͥ ſemel. nec tenet̉ reus hūc libellū reciꝑe niſi actor p̄ſtiterit duplicē cautionē. vnā qͥdem ꝙ infra duos mēſes litē cōteſtabitux. vel dic̄ ꝙ reſtituat reo omnē dānū in duplū. vt hic dicit. Itē aliāp̄ſtabit ꝙ ꝑ ſe vel legitimū ꝓcuratorē cāꝫ agetvſqꝫ in finē. et ſi victusfuerit in uſte liteꝫ mouiſſe p̄ſtabit decimā partērei petite in libello. ſi autem cautōnem iſtā darenō pōt ſuꝑ hoc p̄ſtabitiuratoriā cautōnem. ethoc totū habes. C. d̓ epiſ. et cle. aut̓. gn̓aliter.io. iſta hodie de conſuetudine nō ſeruant̉. b.Et executorem .i.iudicem vel officialem.et expone et pro vel. ⁊habes hanc aucͣtem inaut̓. de executoribus. etde hijs qͥ cōueniūtur etrecōueniūtur. §. ſanctimus. colla. vij.b ¶ Reſtituturū. ī duplū. ita tamē ut cautionon excedat trigīta ſexaureos. ut ī auten. de exęcutoribus. in prin.Fferatur. ſportulis. ī iudicibꝰ delegatis exp̄ſſum ē deſportulis ſcꝫ ꝙ habebūtduos aureos in principio et duos in fine cauſein auten. colla. vi. de iudi. §. ne autem. in ordinarijs nō inuenimus niſi in clericis qui preſtātqͣtuor ſiliqͣs. C. de ep̄i.et cle. aut̓. ſꝫ hodie. dꝫ aūt vtraqꝫ ꝑs ſoluere officialibꝰ ꝓ labore. xiiijq. v. nō ſane. de hoc dic exͣ. de vi. et ho. cle. cum ab omni.d ¶ Fideiuſſore. iudicio ſiſti cum ſit poſſeſſor rerū immobiliū. ff. qͦ ſatiſdare co. ſciendū. nō aūt iudicatū ſolui. quā cautōeꝫ nemo p̄ſtabit ꝯuētus ſuo noīe. inſti. de ſatiſda. §. ſꝫ hͦ hodie. ſed nūqͥd ſufficit dare prgnora. nō videt̉. cū ſit p̄toria hec ſatiſdatio. ut. ff. de p̄to. ſtipu. p̄tore.ſꝫ nō ē verū. licꝫ enī nō tenet̉ dare pignora p̄t tn̄ ſi vult. ff. de colla. bo.l. i. §. iubet. ꝟ. an in pignoribus. īmo exp̄ſſe d̓r ibi de ſola fideiuſſionē īauten. de exhi. reis. §. ſcīmꝰ. coll̓. v. tn̄ cū hec aut̓. indiſtincte dicat dari debere fideiuſſore. credo ꝙ ſiue ſit poſſeſſor rei mobil̓ ſiue īmobilium ꝙ dabit fideiuſſorē. Io. dn̄s hu. et alij doctores legū dicūt ꝙ auten. nō corrigit legē. ſꝫ diſtinguit. b. Itē hic hēs ꝙ lꝫ qͥs dedit fideiuſſorē ſtādi iuri ꝙ adhuc pōt recuſare iudicē ſicut appellare p̄t licꝫ iurauerit ſtare iuri. ut exͣd̓ ap. ad hec. ij. et. jͣ. ſꝫ qͥd ē qd̓ dic̄ ꝙ vſqꝫ ad viginti dies debet index recuſari cū exceptio talis ſit dilatoria. et ſic vſqꝫad litē conteſt. pōt opponi. vt exͣ. de ſen. et re iud̓. int̓. So. quicqͥd abalijs cantet̉ ego credo ꝙ ꝓponēda eſt hec exceptio vſqꝫ ad viginti dieſtm̄. nec d̓r iō dilatoria ꝙ vſqꝫ ad lit̓. cōteſtationē p̄t obici. ſed ideo qꝛqꝛ ſemꝑ ante lit̓. cōteſtatōem eſt obiciēda. ſi enim poſſet qn̄cūqꝫ obicivſqꝫ ad litē ꝯteſtatā quare diceret lex ꝙ ſi iudex qͦ abſens ē. ē recuſandus dꝫ reus ꝓteſtari corā alijs ꝙ hꝫ iudicē ſuſpectū. ut. C. de iud̓. cuꝫſpēalis. vn̄ dico ꝙ ſi qͦſ omittit exceptōem de ſuſpecto iudice ⁊ ꝓpōatal̓s exceptōes ammō nō p̄t re u̓ti ad iſtā. ar. op. ff. d̓ iud̓. ſꝫ et ſi ſuſceꝑitItē cū multas forte teceꝑit ſnīas ꝓ ſe qualit̓ poſſꝫ ip̄mammō recuſare: ar. ad hͦ exͣ. de of. dele. inſinuāte. jͣ. e. q. vi. §. exceptio. Io. qꝛ ſi ꝓboaliquid corā iudice ſcꝫ aduerſariū meū eſſe excōicatū videor approbare iudicē. nec de cetero potero eū recuſare. et ita ſemel rn̄dit tanere.e Sociari. quando ordinarius recuſatur.in ſcolis. b.¶ Niſi ſit ille. ſi. xxxij. q. v. horrendus. ſi. ff. de neg. ge. pom. Io.¶ De tijt. ſi qͦs gͦ petijt iudicē aliquē illū nō p̄t ammō recuſare ut hͦ ⁊exͣ. de of. dele. ſuꝑ q̄onū. imo ſi ꝓcurator alicuius petijt iudices dn̄s n̄pōt eos recuſare. ut exͣ. de cā poſ. cū olim. tn̄ appellare p̄t ab eo ut no.¶ Pro nihilo. ꝙͣtum ad hoc quin adhuc s. ij. q. vi. a iudicibus.

p 5