Cauiā

ſuis et in ſedibus. Item ꝯſtantinusepiſcopꝰ cipri. dixit Non oportetnoſ qui epiſcopi ſumus indigere doctrina ſed aliorū doctores eſſe Itētharaſius epiſcopus dixit. maloruꝫdoctorum mala doctrina eſt. Eccleſia de malis doctoribus ſacerdotes.nō recipit. Item iohannes apocriſarius orientalium ſediū dixit hereſis ſeparat omnem hominem ab eccleſia. Iteꝫ tharaſius epiſcopus dixit. Ecce ml̓ti canonici libri ⁊ ſinodici et paterni lecti ſūt ab hereſi reuertentes docuer̄t nos recipereᶜ ſi aliaaliqua cauſa non eſt in eis. Iteꝫ petrus apocriſariꝰ pape dixit. Romeexultatꝰ ēº macharius hereticusa ſancta ſexta ſinodo ⁊ quadragintadierū inducias dedit illi pat̓ noſterbn̄dictus papa et quotidieᵇ mittebat ad eum bonifacium conſiliariūſuum ⁊ inſtruebat eum ꝯmonitorijſverbis ex diuina ſcriptura ⁊ nullatenus voluit emēdaxi. hoc autem fiebat vt eum reciperet in ſuo ordine.Itē tharaſiuſ pr̄iarcha dixit Quiddicitis de anatholio nōne etiam inquarta ſinodo factus ēª princeps.⁊ ecce ab imꝑio dioſcoro ordinatuseſt. Et nos igitur recipiamꝰ eos quiab hereticis ordinati ſūt ſicut ⁊ anatholius receptus eſt Itē vere voxdei eſt quoniam nō moriuntur filijpro patribus ſed vnuſquiſqꝫ peccato ſuo morit̉ quoniaꝫ ex deo eſtⁱ ordinatio. Itē tharaſius patriarchadixit. audiuimus paterna mandataQuid igitur oportꝫ recipere ab hereticis ordinatos. ſancta ſinodꝰ dixit. Audiuimus domine et oportetnos recipere Tharaſius patriarchadixit. Plures eorum qui in ſexta ſynodo conuenerūt a ſergio pirro petro pauloᵐ ordinati ſunt qͣ fueruntprincipes hereſeos monoſcelitarūquoniam iſti ꝯtinuatim in conſtantinopolitana ſede ſederunt ab vltimo eorum petro .ſ. vſqꝫ ad ſextamſinodū nō fuerant plus qͣꝫ. xij. anniThomas vero et iohānes et conſtātinꝰ ab hereticis illis archiepiſcopifacti ſunt ⁊ tamen ꝓpter hͦ non ſuntreprobati. Sancta ſinodꝰ dixit hocmanifeſtum eſt. Conſtantinꝰ ep̄uscipri dixit. ſufficienter oſtenſum eſtꝙ ab hereticis veniētes recipiendiſunt. Si vero quis ſponte ad hereticum vadit ⁊ accipit ordinatōeꝫᵘ nōrecipiatur. Item tharaſius patriarcha dixit. Et ego refuto eos qui obhuiuſmodi cauſam ad fidei ſubuerſionē ordinati ſunt et maxime cumpreſentes eſſent orthodoxi epiſcopia quibꝰ poterāt ordinari ſic ⁊ paternus intellectus. Si vero ſinodaliscōſonantia fuerit et vnitas eccleſiarum de orthodoxis qui preſumpſerint ab immūdis hereticis ordinaridepoſitioni ſubiaceāt. Sancta ſinodus dixit. hoc eſt iuſtum iudicium.

¶ Ex hac auctoritate datur intelligi ꝙ qui ab vnitate catholice fideiin hereticoꝝ ſocietatem trāſierit vtde manibus eorum eccleſiaſtice dignitatꝭ ſacramenta percipiat. vl̓ quicontemptis orthodoxis ab hereticꝭordinari deſiderauerit et ſi poſteaſue abrenuncians hereſi ad eccleſiaꝫrediexit officio tamē accepto funginō poterit. Auctoritate vero cipriani prohibentur ab adminiſtrationeeccleſiaſtica qui intra catholicaꝫ eccleſiam ordinati ad fidei impugnationē dilabuntur Porro ſimoniacinec ab hereticis ordinātur ad fideiſubuerſionem nec intra catholicameccleſiam ordinati aduerſus fidemarmant̉. Quāuis em̄ nōnullos perpecuniam ordinent n̄ tamen fidemimpugnant. nec gratiā ſpiritus ſancti venaleꝫ predicant. vnde premiſſis auctoritatibus cum hereſim ſuāveraci penitentia deteſtati ſunt nōprohibentur recipi in ſuis gradibꝰUerumtamē capitulo illo nicene ſinodi. ſi quis per pecuniam ⁊cͣ. ⁊ illoalio ſeptime ſinodi. Si quis omnētraditionē ⁊cͣ. et innocentij ⁊ aliorum multorum auctoritatibus irreparabiliter damnari iubentur.¶ Hinc etiam leo quartus ſcribitēpiſcopis britanie. In ordine male accepto ſimoniaci penitentiam aere non poſſunt.Equiritis de hijs qui turpiſIſimo lucro columbas in templo dn̄i vendere non pertimeſcūt⁊ ſua acta improba temeritate ſimonis hereſi ꝯiungunt. vtruꝫ poſſintin ordine penitentiā agere. an tantummodo extra ordinem ⁊ ſacerdotalem gradum. Quod nos quidemcōuictis et his qui tam deteſtabilenephas quod iam multis eſt dānatum ꝯcilijs peregiſſe noſcuntur nulla poſſumꝰ penitentia ſubuenite ⁊tot ſpiritualibus patribꝰ obuiareſꝫ in illorum patrum me ſententiaꝯuenire omnibus certū ſit. ¶ Niſirigor diſcipline quādoqꝫ relaxeturex diſpenſatōne miſericordie. Multorum enim crimina ſunt damnabilia quos tamen eccleſia tolerat protempore pro perſona intuitu pietatis vel nccͣtisᵉ ſiue vtilitatꝭ et ꝓ euētu rei. pro tempore ſicut gelaſius qͥcuꝫ neceſſitate temporis videret italicam eccleſiam ꝓpter belli famiſqꝫincurſionem fere omnium clericorūofficio deſtitutam adeoˡ vt pleriſqꝫpopulis ſubſidia regendarum deeſſent animarum. conceſſitª. de monachis vel de laicis clericos aſſumiita dicens. Pro temporis ne. eſſite ap. ſedis decreta temperant̉.Eceſſaria rerum diſpenſatione conſtringimur ⁊ apoſtolice ſedis moderamine conuenimur ſic canonum paternorū decreta liberare. vt ea que preſentium

poſſit. vnde loqui tur d̓emptoribus qui agerenon poſſunt penitentiin ordine empto niſi purgetur viciuꝫ rei fu rtiue.i. niſi dimiſſo qd̓ ſimoniace acquiſierunt. ſꝫ vēdentes poſſunt ſi viciuoccultū eſt. vel indifferēter de emptoribus ⁊ vēditoribus intelligatur.ꝙ non pn̄t agere pnīamremanendo in ſuis oronibus niſi ex diſpenſation. ſi crimē ſimonie ſitnotū loquitur enim de ꝯuictis et quorū criminaſunt publica. de talibusqͥdaꝫ interrogatꝰ eſt papa de talibꝰ reſpondet.z ¶ Vtrum poſſint. id eſtvtrū poſſint retinere odines poſt pnīam ⁊ hocnotat ſequēs lr̄a. an tantūmodo ⁊cͣ. exaudi deuictis. vt. jͣ. ſequitur.cū ſponte confeſſo mitieſt agendumv ¶ In ordine. hic collize ſubditū poſſe accuſare prelatum de ſimonianō p̄miſſa pͥuata aminitione ar. cōtra. e. q. jtet et hec eſt ratio qͦa īalijs crimībꝰ poteſt ꝙpenitere et eſſe in orbus. vt dixi. lxxxij. diſ. jſbiter. de ſimonia vepenitere non poteſt niſiprius dimittat ordinesar. s. e. q. i. ſi quis neqꝫx ¶ Subuenire. niſi ingradibus ſuis veltatibus taliter adeptipriꝰ admiſſis .s. e. ſi quiſ.s. q. i. ſi quis neqꝫ. jͣ. xx.vij. q. i. que criſto. et. c.nec aliqua.y ¶ Obuiare. xxv. q. i.ſunt quidem. et. c. cōtr.ſtatuta.z¶ Sed in illorum. vt .ſ.de iure deponant̉. vt. s..e. c. ſi quis oz ¶ Siue vtilitatis. ſic etiam ius ciuile q̄dam admittit ꝓpter vtilitatevt. ff. de pig. ſed animela. io.¶ Vt pleriſqꝫ. hiccipit tractare de diſtſatione. vnde videteſt quid ſit diſpenſatioquid diſpēſare quidſit diſpenſabile. quiſ poſſit diſpēſare. Diftio eſt iuris comrrelaxatio facta cū cauſecognitione ab eo qui habet ius diſpenſandi ar.xi. q. i. §. ex hijs. Diſpenſare eſt diuerſa penſarehec enim omnia de quibus mentō fit. in. §. iſtopenſare debet qui diſpeſare vult. ſcias ergo ꝙ

b