Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio.

LLX. IX.

maxīe eſt vtile noſſe ita eſſe p̄ponendas ꝟbis ſnīas. vt p̄ponit̉ aīmuscorꝑi ex quo fit vt ita malle debeantveriores ꝙͣ diſcretiores audire ẜmones. ſic̄ malle debēt prudentōres ꝙͣformoſiores hr̄e amicos. Nouerītetiā nō eſſe vocē ad aures dei niſi animi affectū Ita em̄ nō irridebūt ſi aliquos antiſtites ⁊ mīſtros eccl̓e forteaīaduerterint. vel cū barbariſmis etſoleociſmis deū inuocare. vel eademꝟba q̄ ꝓnunciāt nō intelligere ꝑturbateqꝫ diſtinguere. nō qꝛ iſta mīmecorrigenda ſint vt ppl̓us ad id quodplane intelligit dicat amen ſed qꝛpie toleranda ſunt ab eis qui didicerint vt ſono in foro ſic voto in eccl̓iabn̄dici. Itaqꝫ forēſis illa nōnūꝙͣ bona forte dictō nūqͣ tam̄ bn̄dictō dicipōt. Item ad alexandrinū epūm De eodem Ndignuꝫ vehement̓ exiſtimo vtverba celeſtis oraculi reſtringamſub regulis donati. Idem devera religioneOcutō diuinaꝝ ſcripturaꝝ ẜmcuiuſcūqꝫ līgue ꝓprietatē accipienda eſt. Hꝫ em̄ oīs līgua q̄daꝫ ꝓpria locutōnuꝫ genera. q̄ cuꝫ inalia trāſferunt̉ vident̉ abſurda.Itē iero ad pāmachū. I De eod̓.Ccleſiaſtica interp̄tatō etiaꝫ ſihꝫ eloquētie venuſtatem diſſiAmulare eam debetis ⁊ fugere.vt nō nocioſis ph̓oꝝ ſcolis pauciſqꝫdiſcipul̓. ſꝫ vniuerſa loqͣnt̉ ho Itē clemēs. Propt̓ ob ꝓbriumulis vel minimis nonſenectutis aerubeſcat diſcerę epūsUllus ep̄s ꝓpt̓ ob ꝓbriū ſenectutis vel nobilitatē generꝭa ꝑuul̓ vel mīmis eruditis ſi qͥd forteeſt vtilitatis aut ſalutiſ inq̄rere negligat. Qui em̄ rebelliter viuit ⁊ diſcēre aut agere bona recuſat magꝭ dyaboli qͣꝫ xp̄i mēbrū eē oſtendit̉. ⁊ potius infidelis qͣꝫ fidel̓ eſſe monſtraturTiſtinctō. xxxix.Cce plenarie mōſtratūeſt ꝙ ſacerdotes oꝑtꝫ literaꝝ tā ſacraꝝ ꝙͣ ſeculariū eē ꝑitos. Nūc q̄rit̉ an ſeculariū negocioꝝ oꝑteat. eos

hr̄e noticiā vel ꝑitiā. Hāc p̨̄latis eſſeneceſſariā multis rōnibus probat̉.Un̄t p̄lati ſubditis non ſolū ſpūaliaſed etiā carnalia ſubſidia mīſtrare exemplo xp̄i. qui turbas ſequētes nonſolū verbo docebat. ſꝫ etiā ꝟtute ſanabat corꝑalibꝰ alimētiſqꝫ r̄ficiebatUt aūt p̄lati hec omīa plene ꝑficerepoſſint ſeculariū negocioꝝ oꝑtet eoshr̄e ſolertiā vt eoꝝ cautela ⁊ eccleſieẜuentur indemnes ⁊ cuiqꝫ neceſſariaſua ꝓ modo ſuo ſubmīſtrent̉. Und̓quidaꝫ in ep̄m electꝰ a bt̄o gre. ꝓ ſuaſimplicitate repellit̉ ne eius occaſiōeres eccl̓e dilapidarent̉. Und̓ idiſcribit nobilibꝰ ciuibus neapoli.Secularū negocioꝝ imꝑiti non ſuntin ep̄os ordinandi.Etrus diaconꝰ quē ab oībuselectū aſſeritis oīno vt diciturſimplex ē. ⁊ noſtis qꝛ hͦ tꝑe tal̓ inregimīs arce dꝫ ꝯſtītui qui nō ſolumde ſalute aīaꝝ veꝝ etiā deᵐ extrinſeca vtilitate ⁊ cautela ſciat eē ſollicitꝰPortꝫ qͦꝫ ep̄m Si. rleē ornatū hoſpitalem. ornamēta ep̄alia virtutes d̓ AAM bent intelligi q̄ a dn̄o eisreꝓmittunt̉. duꝫ d̓r. ſacerdotes eiꝰ induaꝫ ſalutari. Un̄ ⁊ ī veteri teſtamēto varijs veſtibꝰ ex precepto dn̄i ſacerdotes legunt̉ ornati. qꝛmultimodis ꝟtutibꝰ dꝫ ſplēdere vita pōtificis vt gradui ꝯferat decorēquē ab eo nō accepit Nō em̄ loca ſedvita ⁊ mores ſanctū faciūt ſacerdotēUn̄ ex officō ſuſcepto nō lnīaꝫ peccādi ſed neceſſitatē bn̄ viuendi ſe nouerint aſſecutos. Unde ſymachuspapa ait. Officium ſacerdotij nō confert ſed adimit lnīam delinquendiOn nos beatum petrum ſic̄Tdicitis a domino cum ſedis pͥui legio vel ſucceſſoris eiꝰ peccandi licentiā iudicamus ſuſcepiſſe.ille phennē dotē meritoꝝ cū hereditate innocētie trāſmiſit ad poſteros ꝙ illi ꝯceſſuꝫ eſtᵐ ꝑ actuū lucemad illos ꝑtinetᵐ quos par ꝯuerſatōnis ſplēdor illūiat. Quis eī ſcm̄dubitet eē quē apex tāte dignitatꝭ attollit. in qͦ ſi deſunt bona acquiſita ꝑmeritum ſufficiūt q̄ a loci predeceſ-

mala eſt illi cui dat occaſionē peccādi. ſic̄ ade fuit malū pomū ꝑadiſi.vt. xi. q. iij. qͥd gͦ. ⁊ iude buccella .i. q̄onit̉. ꝟ. nec miꝝ. de cō. di. ij.C tia qͣꝫ verba. vt. i. q i. inEduloāda eſt ſentē et ſancta.entētias. nōtumane. de cō. di. nij. retulerunt. ⁊ ſi nō ſanctificiꝫ eſt ꝯſideranda qͣꝫ verba.vt. xxiij. q. i. ꝑatuſ. ar. ꝯtra. exo. ſo. non eſt a verbisrecedendū. niſi ex ꝟbispͣuus generet̉ intellect⁊ tunc ꝟba ſunt interp̄tandā. di. i. omīs. b.b Formoſiores. vn̄ſeneca. Infirmus nonq̄rit medicū eloquenteꝫſed curare ſcientenc Non intelligere. ar.ꝙ non eſt deponendusaliquis ꝓpter imꝑitiaꝫvt. x. q. i. placuitd Dicat. ar. ꝯͣ exͣ de fi.p̄ſ. ꝓpoſuit. vij. q. i. illudlꝫ nec hic ppl̓s reſpōdetamē officiādo eccl̓aꝫ velmiſſaꝫ. ⁊ ita videtur ꝙnec ſine miniſtro poſſitphr̄ miſſaꝫ dicere. lꝫ. b.dixerit ꝙ bn̄ poſſit cumpl̓o tm̄ eccīaꝫ officiare Amē. vid̓r gͦ ſufficere ꝙ ſi ppl̓s rn̄dit ſacerdoti in miſſa. ⁊ ſic ē arꝯͣ vij. q. i. illud. ſꝫ dic ꝙppl̓s nō rn̄dit officiādoecclVllus. ob ꝓbriuꝫ⁊ dicit augu. ego ſenex a puero nōduꝫannicl̓o ꝑatus ſum edoceri. vt. xxiiij. q iij. ſi h.bes. etiam ſtultus ē quibona q̄ videt diſcere cōtemit vt. xxij. di. de cōſtātinopolitāe. et ſi vnūpedem haberē in ſepulcro aliū exͣ adhuc vellēdiſcere. vt. ff. de fid̓icō.l. i. apud iulianum. vnd̓ſeneca. nulla etas ſera ēad diſcendūDi. xxxix.Ece ꝓbatur. ītribꝰ ſupͣdictisdi. monſtratuꝫeſt epūm debere eē prudentem in lr̄is tam diuinis ꝙ ſecularibꝰ. Nuncvero in hac di. oſtendity oportꝫ ep̄m eſſe pruentem in negocijsᶠ ſecūlaribus. vt ſua cautelareddant̉ eccl̓e indemne⁊ cuiqꝫ neceſſaria ꝓ ſuomodulo mīſtrent̉. ⁊ hocexemplo dn̄i qui turbaſſequētes nō ſoluꝫ ꝟbisſpūalibꝰ ſꝫ etiā corꝑalibus alimētis r̄ficiebātquā ꝑitiaꝫ qꝛ petrꝰ dyaconꝰ nō habuit eſt a dignitate repulſus ad qͣmfuerat electus. vt ꝓbatur ſequēti ca. qd̓ ꝑ ſe patetb Pro ſuo modo. qꝛ plus eſt qn̄qꝫ ꝯferendum vni ꝙͣ alteri. vt .i. q. ij.clerici. xij. q. ij. vulterane. extra de p̄ben. de multaEtrus. ſimplex. q̄daꝫ ē ſimplicitas q̄ eſt ꝯͣria dolo. ⁊ illa eſt bonavt. xvi. q. i. ſi cupis. ſed hic vocat ſimplicitatem negligentiam ſiueſtulticiam. xxxvi. diſtī. in prin. Ille enim impedit promouendum. vt

u Morum. C. de ep̄is ſi quenꝙͣx Nobilitatē. ſic .i. q. i. viliſſimusOn loca. ordines tm̄. qꝛ ꝑ ordines bn̄ ꝯfert̉ gratia vt .i. q. i. qͥcqͥd.⁊ eſt ſi. xxxiij. q. nij. ſicut. ij.Omo xp̄ianus cadit .i. cadere iudicatur ab eccl̓aL s Dignitatis. ex hoc. c. dicunt quidam ꝙ circumſtantie loci

hic. ⁊. ar. lxxiiij. di. ep̄oꝝ. ſꝫ ꝓmotū nō deiecit ſꝫ dat̉ ei coadiutor. vt. vij. q. i. qꝛ frater. ⁊ .xij. q. ij. vobis. tn̄ ip̄e petrꝰ nō tm̄ ꝓpterⁱ ſimplicitatꝫfuit remotꝰ. ſꝫ ⁊ qꝛ ſolidos dedit ad vſurā. vt. xlvij. di. de petrok De̓ extrinſeca. dꝫ em̄ cautꝰ circa ſua negocia eſſe. vt. xxiij. di. qͦ ep̄s.⁊ eſt ſi. lxxvi. di fratrem. Io. Portēt. hic. ꝓſequit̉ qntuꝫ ca. apl̓ice regule. oꝑtet ep̄um eſſe orDi. x.natum. Eſt auiē duplexornatꝰ. exterior ⁊ interior. exterior ornatꝰ cōſiſtit ī grauitate ⁊ īceſſu⁊ in hītu ⁊ in tꝑantia cibi ⁊ potꝰ. de iſto ornatuagit. in ꝓx. ſe. di. Interior ornatꝰ eſt virtus. ⁊de hoc agit hic. ⁊ oſtendit ꝙ locꝰ nō dat virtutem nec dignitas ſꝫ vite meritum. Io.On nos. dotem.id ē apl̓ cā dignitatem ꝑ bona meritaqueſitam.n Hereditate .i. adhͦ trāſmiſit vt enent heredes bonitatis ſue.o Per actuū luce. id ēꝑ bonos actus.p Quos .i. qꝛ eos.Illuſtrat .i. dat eiſoccaſioneꝫ bn̄ viuendi.vt. lxxxi. di. valet. Quis em̄. ⁊c̄. ſꝫ nōne ꝯtrarium eſt. xix. di.anāſtaſius. xxi. di. nuncautē. ſed nōne d̓r hic ꝙſancti ſunt ſꝫ ꝙ ſcī preſumunt̉ donec ꝯͣriū conſtet. qꝛ hereditatē innōcētie recipiūt vt hic d̓rSed qͥd ſi ꝯſtet de ipſoꝙ adulteriū ꝯmiſit velhomicidiuꝫ dicit hu. ꝙlꝫ nō poſſit accuſari ind̓In peccat ⁊ ꝙ hic dr ſꝑbn̄facere ītelligit d̓ hijsq̄ pn̄t eqͣ retorqueri adbonū vel ad malū. quiaſꝑ in dubio ꝓ ip̄iꝰ factop̄ſumit̉. xvij. q. iiij. §. qͥaūt. in fi. Sꝫ certe hͦ id̓eſt in quolibꝫ ſacerdotevt. xi. q. iij. abſit. xli. di.c. i. ⁊. xvi. q. i. ſi clericatos. ℟n. hͦ veꝝ eſt ſꝫ tn̄magis p̄ſumit̉ ꝓpa. vtxciij. di. c. i. vnde ſacrilegij inſtar eſſet diſputare ꝓfacto ſuo vt .xvij. qnij. §. qui aūt. vel dic̄ ꝙfacta pa. excuſantur vthomicidiū ſampſoniſ ⁊furta hebreoꝝ ⁊ adulterium iacob. vt exͣ de diuor. gaudemusOs quiᶠ locorum.tm ne ſit ꝯͣ. lxxxi. divalet