Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio

.XXIII.

qͣꝫ placiti ſuiᵇ annotatōe ꝓmittatvt fidē catholicā ſincera cordis deuotōe cuſtodiens. iuſte ⁊ pie viueredebeat ⁊ in nullis oꝑibus ſuis canonicis regulis cōtradicat: atqꝫ vt debituꝫ ꝑ omnia honorē atqꝫ obſequijreuerentiā p̄eminenti ſibi vnuſqͥſqꝫdependat. Iuxta id pa. leonis edictum. Qui ſe ſcit aliquibus eſſe prepoſitum non moleſte ferat aliquemſibi eſſe prelatum. ſed obedientiamꝙͣ exigit ipſe etiam dependat. Penatamen iuxta eccleſiaſtice conſuetudinis morem etiam placitis talium eſtin ferēda. ⁊ ab hijs quiª tranſgreſſores fuerint perſoluenda De hīcdiſponitur qualiter eccleſiaſtica officia ordinentur. Qualiter ordīet̉ ep̄sPiſcopus cuꝫ ordinatur duoep̄i ponant ⁊ teneant euangeliorum codicem ſuper caput ⁊ceruicem eius ⁊ vno ſuper eo fundēte benedictionem reliqui omēs epiſcopi qui adſunt māibus ſuis caputeius tangant̉. Qualiter p̄ſbit̓ ordīeſReſbiter cuꝫ ordinatur epiſcopo eū benedicente ⁊ manū ſuꝑcaput eius tenente etiā omnesp̄ſbiteri qui preſentes ſunt manꝰ ſuas iuxta manꝰ epiſcopi ſuper caputillius teneant. Sicut autē in dieordinatōnis ſue ſacerdos orario vtroqꝫ humero ambitur. ita tēꝑe conſecratōis eodem orario inſtanter vtidebet. Unde in bracharenſi legitur ꝯcil̓. Quod quiſqꝫ accepit teꝑeꝗſeciclerſaftica infiſcht̓ee pritpmouimus. vt omnis ſacerdoscum ordinatur forario vtroqͣꝫ humero ambiatur. ſcilicet vt quiimꝑturbatus p̄cipitur conſiſtere inter proſpera ⁊ aduerſa. virtutum ſēper ornamento vtroqꝫ circūſeptusappareat humero. Qua ergo ratōnetempore ſacrificij non aſſumit qd̓ ſein ſacramento accepiſſe nō dubitat.Proinde modis omnibus cōuenit.vt quod quiſqꝫ ꝑceperit in conſecratione honoris hoc retineat ⁊ in oblatione vel perceptōne ſue ſalutis. ſcilicet vt cum ſacerdos ad ſolēnia miſſarum accedit aut per ſe deo ſacrificium oblaturꝰ aut ſacramentū corporis ⁊ ſanguinis domini noſtri hie

ſu criſti ſumpturus. non aliter ꝙͣ orario vtroqꝫ humero circumſeptus. ſicut ⁊ tempore ordinatōnis ſue dinoſcitur. conſecratus ita vt de vno eodemqꝫ orarioʰ ceruicem pariter etvtrūqꝫ humerum p̄mens ſignum inſuo pectore preparet crucis. Si quiſautem aliter egerit debite excommunicatōni ſubiacebit. Dalmaticꝭaūt nec ep̄is nec diacōnibus abſqꝫ apoſtolica licentia vti ꝑmittitur Un̄ grego. egregio ep̄o francoꝝ.Abſqꝫ ln̄ia apl̓ici nec ep̄is nec dyaconibus vti licet dalmaticisOmmunisⁱ filius dyaconuspetrus nobis innotuit. ꝙ frat̓nitas tua tꝑe quo hic fuit popoſcerit vt ſibi ⁊ archidyacono ſuovtendi dalmaticis licentiam preberemus. Sed quia hominūᵏ ſuoruminfirmitate compulſus feſtināter abſceſſit. vt nec ip̄e meror incumbensdiutius vt dignum erat ⁊ res d̓ſiderata poſcebat ſineret manere. ⁊ nosin multis implicatos vt eccleſiaſticerōnis eſt ꝯſideratōˡ nouum hic incōſulte et ſubito nō ꝑmitteret indulgere. Idcirco poſtulate rei ꝓlongatus eſt effectus. Nunc vero caritatꝭtue bona reuocātes ad animū huiuſauctoritatis noſtre ſerie rem petitāconcedimus. atqꝫ te ⁊ archidiaconūtuum dalmaticarum vſu decorādoſeſſe ꝯceſſimus. eaſdeꝫqꝫ dalmaticasdilectiſſimo filio noſtro ciriaco abbate deferente tranſmiſimusQualiter ordinetur dyaconus7 Iaconus cū ordineturᵐ ſolus ep̄s qui eum bn̄dicit manus imponat ſuꝑ caput illiꝰquiā non ad ſacerdotiū ſed ad miniſterium conſecrat̉: Querit̉ auteꝫ anpoſt benedictōem manus ꝑbr̄orum⁊ diaconoꝝ criſmatis liqͦre debeantpungi. Qe hijs ita ſcribit nicolalaus papͣ radolpho bituricēſi archiep̄o. Nec pbris nec dyaconibꝰ in cōſecratōne criſmate manus perungātur.Reterea ſciſcitaris vtrum ſol̓3preſbiteris an ⁊ diaconibusdebeant cū ordinatur manuscriſmatis liqͦre pungi qd̓ in ſancta romana eccl̓a cui aucͣtore deo deẜuimus de neutris agitur. ſꝫ hͦ qꝛ fit

ſed ita dicat ꝯſilio meo. ſi queratur ab eo hoc habeo de iure cōmuni.⁊ ſi hoc non eſſet habeo ex puilegio. extra de p̄ſcrip. auditis. ⁊. c. veniens. Iteꝫ nota ꝙ plus valet ſpālis cautō ꝙͣ general̓. vt hic. ⁊. ff. ſi qͥscautōibus. ſed ⁊ ſi. §. q̄ſitum. ⁊ plus ſpēalis ꝯfirmatō ꝙͣ general̓. extͣde confir. vti. vel inuti. bone. ⁊ ſpēalis appellatō ꝙͣ generalis. extrad̓ap. ſuꝑ eo. ⁊ ſpēalis delegatō ꝙͣ generalis. vt extra de ℟p̄. ad hoc. etſpeālis ſubſcriptō qͣꝫ generalis. ff. ad. l. cor. defal. diuus. i. ℟n. ⁊ ſpeciale mandatū exͣ de reſcrip. c. i. ⁊ melius. e. ti.paſtoralis. tn̄ plus valꝫgeneralis correctio qͣꝫſpeālis qn̄ multitudo ēin cā. vt. xxiij. q. nij. nonpōt. ⁊ general̓ petitio.vt. xiij. q. ij. non eſt imemus. ⁊ generalis q̄ſtio.vt. ff. de qōnibus. l. i. §.qui queſtionema Placiti .i. pacti.b Annotatōe. id eſtſcriptura. Fidem. Nota ꝙ q̄libet clericꝰ ſuo p̄lato p̄ſtabit obedientiā. vt. jͣ.de cō. di. v. in omībus.⁊ nota ꝙ p̄ſtat electꝰ iuramentū ſuo maiori defide ⁊ canonibꝰ ẜuādisvt hic ⁊ indēnitate reꝝeccl̓e ẜuanda. vt. xxviij.di. de ſyracuſane. d̓ immoderata exactōe nonfacienda. x. q. vl. c. i. infi. Itē de fidelitate exͣde iur̄ iur̄. ego em̄. Iteꝫobedientiā exͣ de noui.o. nun. cū ex iniūcto. exͣde elect. qͣlit̓. Item depenſionibꝰ ſoluēdis. exͣde iureiur̄. tua. Itemſuſpectus de inobediētia iuramentū p̄ſtat deobedientia ẜuanda. extͣde ma. ⁊ obe. cū ī eccleſijs. in fi. nec obſtat ꝯͣrium. extra d̓ ma. ⁊ obe.legebat̉. quia ibi loquitur de iam ꝓmoto ⁊ nōſuſpecto.d Tranſgreſſoreshic hēs ꝙ clericꝰ ſe pōobligare ſub pena ſpūali ⁊ pecuniaria. ad ſpūalem penam ſe pōt obligare. ſcꝫ ad penā depoſitōis vel anathematꝭ.vt .i. q. vij. quotiēs. deꝯſe. di. ij. ego berēgarius. extͣ de ele. cū dilectiin fi. ſil̓r ad pecuniariāpenā ſe pōt obligare. xx. q. v. ſi quis cuiuſlibꝫextra de arbi. dilecti. ſꝫnūquid pena ſoluta piagi ad obedientiā l̓ adid quod ꝓmiſſuꝫ eſt ſubpena vel an ſufficit tm̄pēa eſſe ꝯtentum. de hͦdic vt notaui. xxv. q. ij.quecunqꝫ.Diſcopus. cōdicem. ꝯſueuit q̄ri an quilibꝫ iſtorum ep̄orum ordinet ep̄m. ⁊ an̄ appoſitio libri ſit de ſubſtantia conſecrationis .ſ.. dico ꝙ nullus ſolus eum ordinat. ſedoe

ſecrat. qꝛ ꝯſecrare eſt cum alio ſacrare. vt. xxiiij. q. i. pudenda. ſic̄ pl̓esferunt trabem ita ꝙ nullus ꝑ ſe. ff. ad. l. acqui. ita vulneratus. §. fi. nōaūt credo ꝙ liber ſit de ſubſtantia ꝯſecratōisl s Corporis. Notandū ꝙ ſi in egritudine ſumit ſacerdoſ euCcleſiaſtica. orario .i. ſtolacariſtiam circūdabit ſtola vtrūqꝫ humerum ſuumh Ceruicē. cū ſacerdos legit euangeliū nūquid vtetur ſtola. ſed ꝙdyaconꝰ. ar. ꝙ ſic. xciij.di. p̄cipimꝰ. jͣ. xeiij. di.c. i. ⁊. ij. potius credo ſequēdam ꝯſuetudinem.vt. xij. di. ſcit ſancta. xi.di. in hijs¶Mit ille dyaconus.Ommunis. fuk Suorū. Nota ꝙ ꝓpter infirmitatē ſuoruꝫaliquis pōt ſe excuſareſic ꝓpt̓ timoreꝫ ſuoꝝ. vtexͣ de ap. ex ꝑte. Itemnota ꝙ ꝓpt̓ intemꝑiemloci aliquis excuſat̉. vthic. ⁊. lxxiiij. di. qͦrūdaꝫar. ꝯtra extra de dolo.cū dilecti. Io.l Nouum. Nota ꝙea q̄ de nouo petūt̉ nonſine magnā deliberatōne ꝯcedunt̉. vt hic. ⁊ x.vi. q. i. ī parrochia. maxime a romana eccl̓omīa cū magna maturtate ſolꝫ tractare. vt. xxxv. q. ix. apoſtolice. qꝛ īrebus nouis ꝯſtituēdiseuidens dꝫ eſſe vtilitasvt. ff. de ꝯſti. pͥncipum.in rebus. hodie āt dyaconi omnes indiſtinctevtunt̉ dalmatica. vt. xiq. iij. ep̄s pbr̄. lxxvi. di.de ieiunioIaconus. cumordinatur ſoluſ. ſacerdoti autē imponunt manus oēs pbr̄iaſtātes. vt. s. e. pbr̄.Reterea. criſmatis. manꝰ ſacerdoipleo inungit̉. ſil̓r brachium ſiue humerus pͥncipis ſed manꝰ ⁊ caput epiſcopi inungit̉ criſmate ⁊ vt exͣ de ſacͣ vnctōne. cū veniſſꝫ. in fi. ꝯͣriūhic aſſignat̉. xvi. q. i. §.ecce. ſufficient̓ ibi d̓r ꝙmanꝰ ſacerdotis ſic̄ mnus ep̄i ꝯſecrant̉. Sedverum eſt ꝙ ꝯſecrāturoleo ſed nō criſmate. vtdixi. ſi aūt aliquis ē vnctus oleo ꝓcriſmate ul̓ecōuerſo nihilominꝰ oredinatus eſt. ſꝫ ſuppleridebet id qd̓ omiſſum ē.vt extra de ſacra. n̄ itepaſtoralis.o Fallat. non ergo papa habet omnia iura in pectore ſuo vn̄ etiā vtbanus dicit ꝙ non reꝑitur ꝓhibitū quin vir ⁊ vxor ſimul poſſint ſuſcipere puerum. vt. xxxi. q. iiij. qd̓ autem. ⁊ tam en an̄ceſſor eius leo illud