Diſtinctio

.IX.

multiplici auctoritate probatur.¶ Ait enim aug. ad bonifacium.Leges principum naturali iuri prenalere non debent.peratores quando ꝓ falſitate contra veritatem conſtituūtmalas leges ꝓbantur bene credentes et coronantur ꝑſeuerantes.Quando autem pro veritate cōtrafalſitatem conſtituunt bonas legesterrentur ſeuientes et corrigunturintelligentes. ¶ De eodem.TUicunqꝫª ergo legibus imperatorum que pro dei veritateᶠ feruntur obtemperarenon vult grande acquirit ſuppliciuꝫQuicunqꝫ ergo legibus imperatorum que contra dei voluntatem feruntur obtemperare nō vult acquit grande premium.Am et temporibus ꝓphetaꝝomnes reges qui in populodei non prohibuerunt nec euerterunt. que contra preceptū deifuerūt inſtituta culpantur Et quiprohibuerunt ⁊ euerterunt ſuper aliorum merita laudantur. Et rex nabuchodonoſor cuꝫ ſeruus eſſet ydolorum conſtituit ſacrilegam legem.vt ſimulacrum adoraretur. ſed eiusimpie conſtitutioni qui ei obedirenoluerunt pie fideliterqꝫ fecerunt.Idem tamen rex diuino correctusmiraculo. piam et laudabilem legēpro veritate conſtituit vt quicunqꝫdiceret blaſphemiā in deū ſidrachmiſach. et abdenago. cuꝫ domo ſuapenitus interiret.¶ Item ex verbis yſo¶ Uſtum eſt principem legibꝰ obtemperare ſuis tunc em̄ iura ſuaab oībus cuſtodienda extimet.quando et ipſe illis reuerentiā prebet. Principes legibus teneri ſuisnec in ſe poſſe damnare iura que inſubiectis ꝯſtituunt. iuſta eſt em̄ vocis eoruꝫ auctoritas ſi que populisprohibent ſibi licere non patiantur¶ Item in prologo li. iij. de trini.Scripturis canonicis tractatorumlittere deſeruiunt.Oli meis litteris quaſiᵉ canonicis ſcripturis inſeruire. ſꝫ

in illis et quod non credebas cuminueneris incunctanter crede. Iniſtis autem quod certum habebasniſi certum intellexeris noli firmetenere. ¶ Ideꝫ ad vincentium victorem libro. ij.In opuſculis tractatorum multacorrigenda inueniuntur.Egare non poſſum nec debeo ſicut in ipſis maioribꝰIꝑ ita multa eſſe in tam multiſIopuſculis meis que poſſunt iuſtoᵉiudicio et nulla temeritate culpari.¶ Idem ad iheronimum epl̓a. ix.In ſcripturis canonicis mendacianon admittunturGoſolis eisᶠ ſcriptorum quiCiam canonici appellant̉ didici hunc timorem tremorem.honoremqꝫ referre. vt nullum eorūſcribendoᵉ erraſſe audeam credereaūt ſi aliquid in eis inuenero quodvideatur contrarium veritati nihilaliud exiſtimo qͣꝫ vel mendoſum eēcodicem. vel non eſſe aſſecutum interpretem quod dictum eſt. vel meminime intellexiſſe non ambigam.Alios autem ita legoᵐ vt quantalibꝫ ſanctitate quātaue doctrina polleant. non ideo verum putem quiaipſi ita ſenſerunt. Sed quia mihi ꝑalios auctores. vel per canonicasvel ꝓbabiles rationes que a vero n̄ab horreant perſuadere potuerunt.¶ Item. Libris veterum hebreavolumina nouis greca auctoritateꝫn̄penduntT veterum librorum fides d̓hebreis voluminibus examināͣda eſt. ita nouoruꝫᵏ greciˡ ſermonis normaꝫ deſideret. ¶ Idem inepiſtola prima ad iheronimum.Nichil auctoritatis ſcripturꝭ ſacrisremanebit ſi ad eas mendacia fuerint admiſſa.I ad ſcripturas ſanctas admiſſa fueriūt vel officio mēdacia. quidᵖⁿ ī eis remanebitauctoritatis. que tandem d̓ ſcripturis illis ſententia proferetur cuiuspondere contentioſe falſitatis obteretur improbitas. ¶ Item de vnico baptiſmo libro ſecundo.

Q¶ Legibus. no. ar. a contrarijs. vt. xv. q. iij. de crimine. ⁊. xxVicunqꝫ hic incipit capl̓m. ⁊ habet̉ ideꝫ. xxiiij. q. nij. nō inueuit̉iiij. q. i. quodcunqꝫ ligaueris. ⁊. e. c. q. ij. ſane. xxv. di. qualis. et fortiſſinum eſt ar. a contrarijs. vt. ff. de offi. eius cui māͣ. eſt iux. l. i.li canonicis. quia de canonicis ſcripturis nō poſſumus diſputare an iuſte ſint vel non vt. jͣ. e. quis neſciat.d¶ In iſtiſ. loquitur hicẜm illa tēꝑa cum adhucſcripta auguſtini ⁊ aliorum ſanctorum patrumnon erant autentica. ſedhodie iubētur omnia teneri vſqꝫ ad vltimum iota. vt. jͣ. xv. di. c. vlti. velhoc ideo dicit vt oſtendat ꝙ maior ſit auctoritas vereris teſtamentiꝙͣ ſanctoꝝ patruꝫ. vt. jͣ.di. xix. in canonicis.Egare iuſto iudicio. vnde aug. ml̓rapoſtea retractauit. vtxxiij. q. vi. vides. xij. q. i.certe. xxvi. q. nij. quodāV loco.¶P Go ſoliſ. ſcriptorum .i. ſcriptoribus.¶ Exraſſe. nephas ē dicere ꝙ ſcriptura mentiatur. vt. xxiij. q. v. quidergo. immo quod in eisdicitur defendere debemus vſqꝫ ad effuſionemſanguīs vt. xxv. q. i. ſuntuidam.b ¶ Vt quātalibet. ar. ꝙnon eſt conſiderandumquis dicat ſꝫ quid dicatvt. xix. di. ſcd̓m et eſt ar.pro dictis aliquorum teteſtium ꝙ non eſt magiscredendum honorabiliori ꝑſone ꝙͣ alij. quia veritas a quocunqꝫ ꝓlataſemꝑ eſt preferenda. vtij. q. vij. querit̉ ⁊ jͣ. e. neqꝫ. et. ff. de ſuppel. lega..l. labeo. eis em̄ magiscreditur qui rei aptiordicunt vt. iiij. q. iij. Itēin criminali. ꝟ. ſi teſtesnec ſanctitas ꝑſone prodeſt vt citius credatur..l. di. ſi quis prepoſtera⁊ ar. ad idē .i. q. i. teneamus. vi. q. ij. placuit. etiij. q. ix. c. vl. ar. ꝯtra. xi.q. i. quicunqꝫ. xcvij. diſnobiliſſimus. et. viij. q.iij. c. i. et. xl. di. c. i. xi. qͥiij. abſit.l ¶ Vel probabiles. ar. ꝙratio equiualet canonvt. s. di. i. ꝯſi: etudo. jͣ. eſana.Cveterum. id ēk ¶ Greci. ihero. in ſcd̓o ꝓlogo bibliotece ꝯͣ ait dicens ꝙ emendatioraveteris teſtamentiſunt exemplaria latina qͣꝫ greca. ⁊ greca ꝙͣ hebrea. ſed auguſti. ad primitiuam ecc̄iam reſpicit quando exemplaria greca ⁊ hebrea non erātcorrupta ſed ꝓcedente temꝑe cum populus xp̄ianus multū eſſet aucͣtus. ⁊ hereſes multe eſſent facte inter grecos et ob inuidiam xp̄ianoꝝiudei ⁊ greci exemplaria ſua corruperunt. ⁊ ſic factū eſt ꝙ exemplariaeorum magis corrupta ſunt ꝙ latinoꝝ. ad quod tempus reſpicit ihero

nimus. vel recipit latina exemplaria ab infidelibus interpretibꝰ trāſlata. in quibus ſi quid falſitatis videat̉ dicit eundum eſſe ad origīaliavel dic ꝙ magis in hoc credendum eſt iheronimo ꝙͣ auguſtino. quia inter iſtos tres aug. ihero. greg. et aug. magis credendū fuit in diſputationibus. ihero. in hyſtorijs et tranſlatōibus. greg. in moralibꝰ preponitur. quia non omnes in omnibus ſed certi ꝑ certā ⁊cͣ. C. de veteri iure enu. l. i. ꝟ. qꝛ non oēset eſt ar. ꝙ qͣꝫtumcunqꝫautenticum ſit aliquodinſtrumentum. ſi tamende ipſo aliquid in dubium reuocetur. ſemꝑ exhibendum ſit illud a quoorigineꝫ ducit vt. jͣ. lxxvidi. c. ieiunium. in princi.et. xxv. q. ij. ſanctimus.⁊ optime. extra de ſen. ⁊re iud̓. cum inter. et hoceſt contra dn̄m albertuꝫqui dicit. ꝙ ſi vna publica carta originem ducit ab alia publica. noneſt neceſſe exhibere originale ar. in autē. vt fratrum filij. §. quia ſecus.in priuata. in autent̓. vtſpon. lar. §. et hic inſuꝑ:et eſt ar. ꝓ ipſo. xix. diſ.ſi romanoꝝ. quid ſit iuxͣde hͦ dixi. jͣ.. c. diſ. ꝯͣ morem. exͣ de fi. inſtru. c. fi.l ¶ Sermonis. totū em̄nouum teſtamentū ſcriptum eſt grece preter euangelium mathei. et epiſtolaꝫ pauli ad romanos. que ē ſcripta latīe.Iad ſcripturas ofD ficioſa. officioſa dicuntur que continet pietatem. que nulli obſunt⁊ alicui proſunt ſicut inofficioſum dicitur teſtāmentum quod eſt cōtraofficium pietatꝭ. ff. de inoffi. teſta. l. iij. xxiij. q. nijc. ijn ¶ In eis. ar. ꝙ ſi īſtrumenta vel atteſtatōnesꝓ parte inueniunt̉ falſeꝙ in totum reprobāturvt. jͣ. xvi. di. c. canones.et. iij. q. ix. pura. et. jͣ. deconſe. di. iij. non liceat.ff. de edil̓. edic. cum eundum. ar. contra .xxxvij.di. qui de menſa. xij. q. ij.ſi quos. de conſe. di. iiij.ſi non ſanctificatur. xvij.q. iiij. queſti. et extra dearbi. cum tempore. ⁊ extra de prebend̓. c. dilectus et. C. de tranſact̓.ſi ex falẜ. Solutio ſi plura capitula ſibi connexaſunt vel vnum eſt acceſſorium alteri vno caſſato. connexa ⁊ acceſſoriacaſſantur. ſecus ſi diuerſa ⁊ ſeparata ſint. hec diſtinctio probatur. ff.de minoribus. l. etiam. ⁊. ff. de nego. g. eum actum. ⁊. jͣ. ij. q. vi. §. diffinitiua. ꝟ. quandoqꝫ. circa fi. Uel diſtingue vt diſiinguitur. extra de fide inſtru. ex litteris. ego dico ꝙ ſi aliquid falſitatꝭ reperiatur in inſtrumento ꝙ totum redditur ſuſpectum. vt. ff. de fide. inſtru. l. ij. ⁊ hoc etiam notaui in queſtionibus. b.