Feria quartapaſce
vi. ſuꝑ illo v̓bo pater inqͥt. In hoc dat̉ fiducia qͥd negabit filijs. qꝛ qͥcqͥd iā dedit patereſt. Exēplū d̓ filio ꝓdigo. luce. xv. vbi filiꝰcrimioſus ad patre rediēſ cū āplexibꝰ ⁊ oſculis. ꝯuiuijs ⁊ melodijs a patre recipit̉. ro. v.Gloriat̉ in ſpe gl̓ie filioꝝ de i. Debꝫ etiā mouere ad cōfidētiā veritas ꝓmiſſiōis. Ip̄e eīdn̄s noſter verax ē 2 nō mētit̉ qd̓ ꝑ ſacrā nobis ſcripturā ꝓmiſit ſoluet. pͣs. Memor eſtoverbitui ſeruo tuo ī quo mihi ſpeꝫ dediſti.Tertio debꝫ mouere poteſtas redditōis. nōei īp̄otēs ē ad ꝯplēdū ꝓmiſſa. et ideo nullꝰqͥ ſperat ī eo cōfundi pōt. pͣs. Inte dn̄e ſꝑaui nō cōfudar īeternū. Tertio de bemꝰ xp̄oadherere ī eū firmiter credēdo. ij. ꝑalipo. xxCredue ī dn̄o ⁊ ſecuri eritis. credite ꝓph̓iseius et cuncta veniēt ꝓſpera. Nam ſicut arbor q̄ ꝓfundā 2 ſanā habet radicē ſtabilioret fructuoſior ē cōtra impctu vētoꝝ. Sic oīaoꝑa nr̄a ī fide radicata: firma ſunt ⁊ fructuoſa. Un̄ augu. et hētur .i. q. i. cn̄ paulꝰ. ¶ kFides q̄ ꝑ dilectōeꝫ oꝑat̉ ē fundamētū oīmviuiū. et radix iocius pualis edificij. et noianter dicit q̄ ꝑ dilectōeꝫ oꝑat̉: alias ſi fideſnō ē formata caritate ſꝫ īformis nihil ꝓficitqꝛ etiā demones ⁊ exiſtētes ī mortali peccato hāc fidē habēt: ſed nō ē fructuoſa. qꝛ necē virius nec fundamētū v̓tutū. nec habēteteā ꝑ eā ſoluātur. nec diuīatores. nec carmīatrices ⁊ bm̄oi mali heretici. fide qͣ cōiurantdemōes. herbas bn̄dicut: fide eoꝝ ſaluāturīmo grauiꝰ paganis peccādo hm̄ōi exercenda dānabūtur. nec factue vetule q̄ īſtigantedyabolo eſtimāt ſe nocturnis tēporibꝰ ſuꝑbeſtias cqͥtare et crct̄as poſſe ī meliꝰ vel ī deteriꝰ cōmutare vel ī alia ſpem vel ſimilē trāſformaie: fide eaꝝ ſaluāt̉. Quia vt hēt̉. xxvi.q. v. c. cp̄i. qͥcūqꝫ talia ꝑtinaciter credit velaſſerit ꝓculdubio infidelis ē 2 pagano deterior. Et ẜm canones ſunt excōicādi. et ẜmleges cremari debēt. et bona eoꝝ publicari:C. de maleficijs. l. nullꝰ. l. nemo. et. l. culpa. Sed q̄ris quo tales poſſunt hoīes egrotos curare ⁊º ſanare. et ſanis facere egritudines. Reſpōdet augꝰ de doctrīa xp̄iana li. ij.ꝙ hoc fit ꝑmiſſu dei: vt illi qͥ hoc audiūt etvidēt ꝓbent̉ ī qͣli fide ſint erga deū. Nā qn̄hō a principio ī iſtis obſeruatōibꝰ aliqͥd ven exꝑius eſt: caſu accidit. ſed poſtꝙͣ incipitpm̄ōi obſeruātijs aīm implicare ⁊ firmitercredere eueniui mulia ꝑ decepiōes d̓monū
vt ī his obſeruatōibꝰ implicatus curioſiorfiat ⁊ ſe magis inſerat ml̓tiplicibꝰ laq̄is pnitioſi erroris. L ¶Sicut legit̉ de qͣdā vetula diuīatrice. ad quā mulier q̄dam babēsvirū iracūdū ⁊ furioſuꝫ acceſſit. q̄rēdo remediū ne plagis ab eo depoſt poſſet cedi. et diuinatrix. optimū tibi dabo remediū. tn em̄habes ī domo tua canapū ſpiſſuꝫ. vade inqͥt tribꝰ cōtinuis noctibꝰ ī crepuſculo ſcrouno ad canapū tun. ⁊de meliori lardo accipete cū in prima nocte librā vel qͣntū potes adcanapu. Tertia ergo nocte du mulier hec rediret. vetula oī uocte lardū accepit in canapo. ꝙ poſt ea virū māſuetu reꝑit credēs hocex diuīatōe here qd̓ deceptōe īuētū fuit: ſicetiam multis adhuc contingit.Tertia pars in quanotatur diſcipuloꝝ ſciencia rationalis: ibi.Sciētes qꝛ dn̄s ē. Un̄ petrus cognoſcēs qꝛdn̄s ē. tūica ſuc. ⁊cͣ. Moraliter ẜm ſcn̄. d̓ moribus. Spes p̄mij ſolatiū p̄ſtat laboris. qͥlibet em̄ eo ſeruētior ē ad laborādū. quāto liberaliore dn̄m heat ⁊ copioſiꝰ expectat p̄mium labor em̄ nō debet eſſe ſine fructu. qꝛ cūqͥs laborē ſuū ſine fructu eſſe cōſiderat ī locō alio ad laborē cū fructū migrat. Cū īgitih̓s ſit dn̄s liberaliſſimꝰ qͥ ẜm ambro. nō reuocat bn̄fitia ſua. īmo cumulo liberalitatisamplificat: debemꝰ expoliare cū pctro vetereꝫ hoīeꝫ cū actibꝰ ſuis ⁊ mittere ī amaritudinē laboris virtutū ⁊ deo fideliter ſeruire.Iuxͣ illud deutro. vi. dn̄m deū tuū adorabet illi ſoli ſeruies. M ¶ In qͥbꝰ vbis trianotant̉ ꝓpter que dn̄o deo noſtro libeter ſeruire debemus. quia alio dn̄o eſtConditōis liberaliorris. ibi. dn̄mDilectōis vbcrioris. ibi. tuum.Prelationis maioris. ibi. deum.Eſt em̄ illo duo volūtarie ſeruiēdū. qꝛ liberalioris cōditōis ē qꝛ dn̄s. Ad dn̄m em̄ reqͥrūtur tria. ſcꝫ vt ſit libir. nō ſeruꝰ cōditōe. diues ī pecunijs 2º poſſeſſiōe. potes virtute 2oꝑatōe: Sꝫ ecce nullꝰ īuenit̉ ī hͦ mūdo adcoliber vt a pctō ſibi cauere valeat. nec ado fortis ⁊ potes vt mortē euadat. ſolꝰ aut ih̓uspōt liberare hoīeꝫ. ſolꝰ ih̓s deſiderio ſufficere 2 ip̄m īplere. ſolꝰ ih̓s pōt a morte criꝑe gͦſolꝰ ip̄e ē dn̄s. qͣre canitur in ymno āgelicoTu ſolꝰ dn̄s. tū ſolꝰ altiſſimꝰ ih̓u xp̄e. Un̄narratur ꝙ nuncij cuiuſdam regis ad ph̓m