Feria tertiaPoſt palmarum.
Acrtius error ē in electōe. quādo quis. ſcꝫillud qd̓ meliꝰ ē cōtēnit. et illud qd̓ viliusappetit et eligit. de quo errore dicit̉ in Cande cōſe. di. v. nō mediocriter errāt qͥ magnobono p̄ferūt mediocre bonū. Sicut vident̉ceraſſe filij iſrl̓. pepones. porros. et allea. etꝯllas carniū affectātes elegerūt. et mannadulciſſimū abhorretes ꝯtepſerūt dicentes.Quis dabit nob̓ carnes ad veſcendū. recordamur piſciū quos comedebamꝰ in egyptogratis. in mēte nobis veniūt cū cumeres etpepones. porri. cepe. et allea. aīa noſtra arida ē. nihil aliud reſpiciūt oculi nr̄i niſi māhu Numeri. xi. Sic reuera ml̓ti fuerūt anteaduētū xp̄i. quoꝝ ples cōſimiles mō ſunt:qͥbꝰ ꝑ ſcripturas ⁊ ſanctos ꝓph̓as v̓tuteset dulcedo vite eterne ꝓponit̉. qͥ ꝑ ī credulilatē cōtēnētes ſcript̉e dulcedīē: et figure vitatē. potiꝰ delitias carnis ⁊ mūdi delitiasappetere ⁊ diligere ſolēt. ꝙ v̓tutes 2 delilias ꝑadiſi. ꝓuer. xxviij. Aīa ſaturata calcabit fauū. Aīa eſuriens 2º amaꝝ ꝓ dulci ſumet .i. hō mūdanis delitijs dequꝰ: et ſaturatus v̓iutes q dulces cibi ſuntate deſpicitEt qꝛ ſaturari nō pōtex eis ea q̄ amara ſuntgīc 2º danoſa: admittit pro ſalutiferis. NCōtra hūc errore xp̄s nos vocauit 2 aꝑuitrem figure dādo ſcip̄m ī cibū: et vt oēꝫ naucam figure tolleret quā antiqͥ habuerūt inmāna. corpꝰ ⁊ ſanguīeꝫ ꝓpriū tradidit v̓aciter ī eukariſtia. Qd̓ autē corpꝰ xp̄i ſit figuratuꝫ ꝑ māna. Patꝫ prīo ratōe noīs ī māhu.qd̓ īterp̄tat̉ qͥd ē hͦ. qꝛ. ſcꝫ ſic dicit̉ ī littera Numeri. xi. Hebrei vidētes māna de celo cadoe. dixerūt māhu .i. qͥd hoc ē. admiratiue loquēdo. Sic vere qͥcūqꝫ ꝯſiderat cibū iſtuꝫ.ſcꝫ xp̄m ī ſacramēto altaris. merito pōt mirari: et dicere māhū .i. qͥd hoc eſt. qͥa ibi ſuntloi miracula ꝙ merito pōt fieri q̄ſtio de eodeꝫ. vn̄ ī. pͣs. dicit̉. A dno factū ē iſtud: et ēmirabile ī oculis noſtris. Itē ꝑ māna intelligit̉ eukariſtia ratōe loci. qꝛ ſurſum de celocit a potētia diuīa n̄ hūana. ioh̓. vi. pr̄ meus aat vobis panē de celo verū. Iteꝫ ratōemodi: qꝛ tantū hēbat qͥ multū. ſicut qͥ parucolligebat: qꝛ. ſcꝫ in qͣlibꝫ ꝑticula ē totū corpus xp̄i. et ī oībꝰ nō ē: nui vnū. Eccl̓. xviijleqꝫ adiēctū ē neqꝫ minuit̉ qͥ em̄ plures hoſtias ꝯſecratas recipit. non magis habet dexp̄o ꝙ ille qͥ ſolūmo habꝫ vnā. Unꝰ em̄ recipit ſicut eētu. et ecōuerſo. et ideo de eo ea
nitur. Sū mit vnꝰ ſumūt mille: ꝙͣtū iſti tantum ille ⁊cͣ. Item ratione virtutis. qꝛ ſicutmāna oēm ſaporeꝫ hēbat. et qͥcquid volebat comedēs ſapiebat. Sic eukariſtia oēmhabꝫ v̓tute ad oīa q̄cūqꝫ voluerit hō pōt valere dū tamē hō ſciat ip̄m debitc 2º digne reciꝑe ⁊ tractare. Sap. i. Oēm habēs v̓tuteꝫomīa ꝓficiēs. vn̄ illud ē ſimila cū melle. i.caro cū diuinitate. vel panis ſpēs cū xp̄i corpore 2 hūanitate. Ezech̓. xvi. Similiam 2mel 2 oleū comediſti. Item ratōe finis. qꝛtantū durauit ꝙͣdiu fuerūt ī viā .i. in deſerto 2 defecit ī termio. Sic vere ſacramētū altaris ē īſtitutū ꝓ via huiꝰ vite: et ꝓ tranſitudeſerti huiꝰ mundi. qꝛ reuera qn̄ veniemusad terrā huiꝰ vie ad terrā ꝓmiſſiōis: et ad hītaculū ꝑadiſi tūc deficiet nob̓ nubes ⁊ māna .i. ignorātie obſcuritas. et ſacramēti huius velati vitas notificabit̉. qꝛ tunc guſtabimus ſuauitateꝫ glorie. et ſaciabimur ꝑ remquā mō videmꝰ ꝑ fidē. apl̓s. Nūc videmusꝑ ſpeculū ī enigmate: tunc aut facie ad faciēSed q̄rit̉. cur xp̄s reꝫ figuratā .i. corpꝰ ſuūnō apparēter oſtēdat. vt qͥlibꝫ qͥd credat certius cogͦſcat. Dico ꝙ ꝓpterar. no. xliij. ISecAnda pars inqua notatur magna xp̄i paſſio ad cōpatiendum. In hoc ꝙ acerbiſſ.imaꝫ mortē tampieet manſuete ſicut agnꝰ ſuſtinere volnit. vn̄yſa. liij. Sicut ouis ad occiſionē ducitur 2qͣſi agnꝰ coraꝫ tondēte ſe obmuteſcet. et nōaꝑiet os ſuū. Seqͥt̉ 2º ego nō agnoui malūſcꝫ aliqd̓ qd̓ ꝯtra alique feci. nullū leſi. nulli nocui .i. petri. ij. Non ē īuentꝰ dolꝰ in oreeius ⁊cͣ. Q Moraliter ph̓s dic̄ .i. poſterioꝝ. Qd̓ oīs noſtra cogītō ortū habꝫ a ſenſibꝰ. Qd̓ nō ſentimꝰ nat̉aliter nō cogͦſcimusCuꝫ igit̉ inſenſibilia ſint in cognita nobis.ne ceſtario ſigīs ſenſibilibꝰ vtimur? vt ducatnos ī cognitōeꝫ. Sicut videmª ꝙ quādoqꝫnomīa quādoqꝫ inſignia ſolēt rerū cognitones ⁊ ꝓprietates monſtrare. Sunt em̄ noīainueniā ad cognoſcendū. C. dr ingenuis 2manumiſſis. l. ad cognoſcendū. Ita etiaꝫ īſignia nobilia īuenta ſunt. vt cognoſcant̉ īdigītatibꝰ 2º in nobilitatibꝰ. ff. de reru diuiſione. l. ſanctuꝫ. Rex regū dei filius qui exſua dignitate ⁊ nobilitate ignotꝰ eſt. et horbus incognitus: volēs ſe notificare mūdoet cognitōem eius oſtendere. qualiter ꝓpier