Feria ſextapoſt Iudica

ſcrui cunctis diebus. Qui dereliquit cōſilium ſenu et adhibuit adoleſcētes qui nut̓riti fuerāt cum eo. dixitqꝫ ad eos. qd̓ mihi datis ꝯſiliū vt rn̄deam ppl̓o huic. qui dixerūtSic loq̄re ppl̓o. Minimꝰ diguꝰ meꝰ groſſior ē dorſo patris mei. et nūc pater meus poſuit ſuper vos iugū gͣue. ego aūt addā ſuꝑiugū veſtꝝ. Pr̄ meꝰ cecidit vos flagell̓. egeaūt cedā vos ſcorpiōibꝰ. Acquicuit aut rohoam cōſilio adoleſcētū. et derelicto conſilio ſenum. dura ppl̓o illi rn̄dit. et ergo ppl̓sab eo receſſit. et aliū regē iſrl̓ ſuꝑ ſe cōſtituitSic etiā mō pluribus contingit. qui reliciocōſilio ſcnū adoleſcētū cōſilijs acqͥeſcūt. quiab honoribꝰ et diuicijs cōfuſibiliter reijciūiur. E ¶ Debēt gͦ ſenes in ciuitatibꝰ adcōſiliū vocari et ex omnibꝰ eligi. Eccl̓i. vi.Cōſiliarius ſit tibi vnus de mille. Un̄l egit̉in hyſtorijs romanoꝝ. ꝙ rōmulus ꝯdita vrbe. quā ex nomīe ſuo romā vocauit. c. ex ſenibus elegit. quoꝝ cōſilio oīa egeret. quosſenatores ꝓpter ſenectuteꝫ. et patres ob cureſimiliiūdinem nominauit. Et iō tullius inpollic. li. v. c. viij. dicit. Quid nobilius cetu ſenu: qui empti a vulgaribus officijs. adcōſilij et regiminis officiū trāſcūt. et in marcido coercerūt mētis vires. eo ſapīe magisapti negocijs quo ī exercitijs corꝑis minꝰpoſſunt. eoꝝ vtiqꝫ tātus honor extitit apudgrecos. vt duces reipublice nūꝙͣ ꝓcederēt.nec egregiū ageretur. qd̓ ſenes inſtituti noninduceret aut approbarēt. et qd̓ magis ē abinitio vrbis cōdite noīa eoꝝ aureis lr̄is ſcripia ſunt. ipſi quoqꝫ patres cōſcripti ab omnibus appellati ſunt. qͥ alios ſapīa et etateet affectu paterno p̄cedebāt. penes iſtos cōſilioꝝ erat auctoritas et oīm publice gerēdorū. hec ille. F ¶ Tertō debēt hr̄e ſtabilitatē animi et ſoliditatē. vt nō moueātur ſimore vel cupiditate in dādis cōſilijs. Ecc̄i. xxxvij. An̄ omnē actū conſiliū ſtabile. et maxīereqͥritur ꝙ ſint ſtabl̓es in iuſtitia diuina. abea nullo mō declinātes. Narrat̉ de cōſtantinō pr̄e ꝯſtātini li. i. hyſto. triꝑtite. c. vij. Terraꝝ orbe cōceſſit xp̄ianis licenter in ſua region cōſiſtere. his ꝓbare volēs quoſdam inpalatio ſuo xp̄ianos. ſi eſſent ſolidi precepitꝙ ſi qui cōuenirent ad ſacrificandū dijs ſuis. hi eſtent circa cuꝫ in palatio ſuo. Si quiaūt nollēt ſacrificare: de palatio exirent. Etcū eſſent aliqui p̄ponētes religione xp̄ianā

promiſſis regis. alij vero eſſent prompti adſacrificandū dijs ſuis ſperātes amicitiā regis deliberauit rex vti cōſiliarijs. qui in melioribꝰ fideles et ꝯſtātes eēt. alios aut effeminatos expulit? credēs nūqͣ circa prīcipeꝫeē deuotos. qͥ fuer̄t ſic dei ſui ꝑitiſſimi ꝓditores. Illi em̄ ſunt ſtabiles cōſiliarij homīnis qui ſunt veri amatores veritatis. ¶ pͣEcci .xxxvij. A malo cōſiliario ẜua aīam tuam. Qd̓ dupl̓r pōt intelligi. Uno mō ille d̓rmalus cōſiliariꝰ qͥ cōmodū tꝑale p̄ponit vnlitati cōmuni. vel factu homīs facto dei. talis ſemꝑ inſtabil̓ ē in cōſilijs dandis. ẜm evariātur cōmoda q̄ intēdit ab illis nō eſt requirēdū cōſiliū. Alio mō d̓r malus cōſiliarius .ſ. emulus et inimicus. a quo nō ē rerēdū ꝯſiliū. Ecci.xxxvij. A zelātibꝰ te abſcode ꝯſiliū. ne credas ſi amicabil̓r ad tēpus ſeon̄dāt. qꝛ dū poterāt ad vindictā ꝓperāt. Sicut vlixes. De quo ouidius lib̓. iij. metha.narrat ꝙ erat inter grecos ſapiētiſſimꝰ et fortis. hic cū quodā die p̄lio magno inſtāte cōtra troyāos ire nollet. īmo ſtultū ſe eē ſumularet. et in argumentum ſtultitie ſeminaret.Palamides qͥdē filiū dicti vlixis an̄ bouesponi fecit. a quo cū pater aratꝝ diuerterꝫ. cōgnitꝰ ē ꝙ inſanꝰ nō eēt. qͣre cū alijs ductusfuit ad troyanū p̄liū ꝑ violētiā. Pro quo gͦꝙ ip̄m vlixē ſic dep̄hendat palamides. ſꝑ eivlixes exoſus fuit. Et iō volēs ſe vindicare auꝝ multū ſub lecto eiꝰ abſcōdit. et tādēfalſas qͣſdā lr̄as ſcripſit: vbi ex ꝑte regis priami. palamidi mādauit ꝙ vl̓ grecos ꝑderetvl̓ auꝝ qd̓ erat ſub lecto ſuo reſtitueret. et dictas lr̄as interfecto troyano ſuppoſuit. q̄ inuente ad prīcipes deferūtur. et palamides qͥſi ꝓditor accuſat̉. qͥ cū ab vlixe cōſiliū pereret: ꝯſuluit ſibi ꝙ fortiter negarꝫ. et ꝙ mortiſe obligarꝫ: ſi illud auꝝ ſub lecto eiꝰ nūꝙͣ reꝑtu eēt. Quo facto auꝝ q̄rit̉ et ſub lecto palamidis inuēit̉. qͥ ſtati a ꝓceribꝰ cōdēnat̉. etſic ꝑ vlixē ꝓditorie morti dat̉. h ¶ Ad ꝓpoſitū. Fatuū eſt ꝙ hō illi cui nocuit ſe cōmittat et ꝙ ab eo cōſiliū petat. Sicut etiā infabula ẜpetis d̓r. quem cū ruſticꝰ ꝑcuſſiſſetet ille locutꝰ miẜicordiaꝫ petijſſꝫ: iuſticꝰ abeo petijt ſi bonū erat ei ſemīare. Rn̄dit ꝙ ſicUeruin inqͥt cui male feceris n̄ credas. Semīauit gͦ ruſticus et ꝓſꝑe ſucceſſit. qͥ propterẜpētē duxit ad domū et lacte cū pauit. Alioaūt āno et aliꝰ ruſticꝰ a ſerpēte idē petebat.