AlphabetumXXXIIII

abſolutione noſtraqꝫ liberatione creator dominuſqꝫ redēptor nr̄ ꝑtulerit: qͥbuſue contumelijs ſe afficiēdum tradiderit. vt nos a vīculo poteſtatis dyabolice liberaret. Un̄ igr̄vt qͥctius hec poſſimꝰ ꝯtemplari circa ea .ſ.eccleſie et ordīata tꝑa dedicationū et pr̄o cimoꝝ ſunt ad hoc īſtituta vt ppl̓s deuote cōuetat. et ad ea abūdātiꝰ d̓ine gr̄e et miẜicordic īfluentiā et largitatē acqͥrat. Un̄ greg. d̓ꝯſe. di. i. Solēnitates dedicationū et eccl̓iarum per ſingulos annos ſolēniter ſunt celeprāde. ipſo dn̄o exēplo dāte. qui ad feſtumpedicatōis templi. oībus illud faciēdi dāsformā. cū reliquis populis cādem feſtiuitaicꝫ celebraturus aduenit. ſicut ſcriptū eſt. facla ſunt cucenia. et hyems erat q̄ fuerū tyerbappoſita ⁊cͣ U¶ Querit̉ vtrū frigidusnō bus ignē caritatis. per meritū ſanctoꝝ etindulgentiā eccl̓aꝝ liberetur a peccatis. Etvidet̉ ꝙ ſic. per illud marē. xi. Quecūqꝫ orrespetitis: credite: qꝛ accipiētis. Cōtra Ioh̓ix. Scimꝰ qꝛ deꝰ pctōres nō exaudit Rn̄deturꝙ indulgētia d̓r remiſſio pene .ſ. quo adillud qd̓ remanꝫ poſt ſuſceptū pnīe ſacram:tū de p̄ctīs. et nō eſt culpa peccati: quā pn̄ialauat ſꝫ peccati pena. Ex quo ſequitur ꝙ indulgētia nō tollit actualē culpā. nec habitualē maculā. nec diuinā offenſam. q̄ oīa percōtritōem et cōfeſſiōem tollūtur. quare dator indulgētiaꝝ dicit ꝙ vere ꝯtritis et confeſſis indulgētia dat̉ .i. pena remittitur. quecorreſpōdet culpe. nec pena eterna per indulgētias remittitur: ſed temporalis. qꝛ per cōtritōem et cōfeſſiōem pena eterna prius permutata ē per diuinā clemētiā in tēporale penā et trāſitoriā. quā penā tēporalē viator ſiſic bene eſſet diſpoſitꝰ: totaliter poſſet euacuare. vt ſi in tali puncto d̓cederet: ſine omni purgatorio et pena ſtatī ad celū euolaret.In his debet homo accipere documentumꝙ prehabita cōtritōe et cōfeſſiōe eccl̓ias deuote frequētare debeat. vt magna dilectōeꝫad deū acqͥrat per exhortatōem verbi de i. etalioꝝ bonoꝝ operū. que pre ceteris diebusaccumulatius in feſtiuitatibꝰ fieri ſolent. vtci dicat̉ illud qd̓ magdalene ꝓpter dilectione fuerat dictū .ſ. dimiſſa ſunt eī pctā multaqm̄ dilexit ml̓tū. lu. vij. Un̄ bern̄. ſuꝑ can.Omnino ꝓpter manſuetudinē q̄ in te predicat̉ currimꝰ poſt te dn̄e ih̓u. vt nobis indulgeas audiētes ꝙ nō ſꝑnis pauꝑes. pͣctōreꝫ

nō abhorreas. non horruiſti confitentem latronem. non lacrimantem peccatricem. noncananeā ſupplicantem. nō deprehenſam inadulterio. nō ſedentē in theoloneo. nō ſupplicantem publicanū. nō negantē diſcipulūnō ꝑſecutorē diſcipuloꝝ. nō ip̄os crucifixores et dicas ad om̄s homīes. Eū qui venitad me nō eijciaꝫ foras. Ad auctoritatē dicēdū ꝙ loquit̉ de iuſtis exn̄tibus in gͣtia. queoīa petita ad ſalutē aīe ncc̄ia a deo accipiūtet nō pctōribꝰ nō penitētibꝰ. Sꝫ cur in veteri teſta: nō dabantur indulgētie in dedicatōibus tēploꝝ ſicut in nouo. Dicenduꝫ ẜmdoc. ꝙ ſacerdotibus vete. teſta. nō erat conceſſa poteſtas ligādi et ſoluēdi: ſicut be. petro claues eccl̓ie ſūt a xp̄o tradite. et eiꝰ ſucceſſoribꝰ. et in hͦ dignitas eccl̓ie excedit. ſic̄etiā in omnibꝰ alijs om̄s dignitates vete.teſta. Sꝫ cur nō dabātur indulgētie tēporeapl̓oruꝫ. Dicunt ꝙ ipſis apl̓is maiora erantcōceſſa. puta ſanare infirmos. ſuſcitare mortuos ⁊cͣ. Tum in primitiua eccl̓ia xp̄iani ꝑfecti erāt et indulgētijs nō indigebant. Tuctiā qꝛ credēdū ē ꝙ ante be. grego. indulgētie dabātur. lꝫ non ita frequēter. qꝛ an̄ tp̄usgrego. raro poterant fieri ita ſolennes. ſicut̉poſtea qn̄ eas primo inſtituit fieri ſolēnes.de his loqͥtur ſic bern̄. Inno. et hoſti; et cōiter om̄s doc. iuris. X ¶ Sꝫ q̄ritur vn̄ ꝓueniūt ille iudulgētie. Rn̄det̉ ꝙ ex theſauro ſancte matris eccl̓e recōdite ex ſuꝑabudatia meriti xp̄i paſſiōis. cuiꝰ mīma gutta ſanguis vel ſudoris ad expiatiōem oīm pctōrūq̄ vnꝙͣ fuerūt ꝑpetrata ſufficeret. qꝛ eius reꝰſpectu nihil ſunt. extra d̓ ſum. tri. c. firmiter.Itē ꝓuēit ex meritis ſanctiſſime dei genitricis ꝙ nec mortal̓r nec venialiter vnꝙ peccauit. et ln̄ multa meruit ſuis virtutibꝰ. et vitaactiua cū filio eiꝰ. et ſpecial̓r ī amara cōpaſſion. qn̄ gladiꝰ doloris in filij paſſiōe v̓gineum ip̄ius ꝑtrāſiuit cor. Quibꝰ omībꝰ nob̓meruit. et theſauꝝ eccl̓ie auxit. Itē ex abudātia meritoꝝ oīm ſanctoꝝ apl̓oꝝ martiꝝcōfeſſoꝝ virginū et oīm xp̄ianoꝝ deuotorum qui. vltra mēſurā delictoꝝ vel debitoꝝſuoꝝ ꝑ tribulatōes afflictiōes ſuꝑerogauerunt. etiam augmentādo eccl̓ie theſauꝝ nobis meruerūt. Itē ieiuniā orōnes elemoſyne et caſtigatōes qͥbꝰ deo ſeruierūt hec oīaꝑ d̓uinā clemētiā in ſcriuio ſancte eccl̓ie recōdita. ſancto petro et eiꝰ ſucceſſoribꝰ ſunt