Feria ſextapoſt Reminiſcere
qui fuerunt duo germani. quoꝝ vnꝰ caſtorpetiuit a patre īmortalitatē et recepit qꝛ fuitfilius iouis. ſꝫ pollux ī neceſſitate moriēdiꝑmāſit. Cui frater gratioſe cōpatiens cogitauit qͣliter īmortalitatē ſuaꝫ coīcare poſſetfratri ſuo. vn̄ ip̄e ſpōte amaraꝫ mortē ſubijtad tempus ꝓ germano. vt eiꝰ diuītatis ꝑtiꝰceps eſſet 2º īmortalis fieret. atqꝫ eis vnꝰ ortus occaſuſqꝫ ꝑpetuꝰ vtriuſqꝫ eſſet. et hoc fecit ꝓpter dilectōem quā ad fratrē habuit. ꝓpter qd̓ vt dicūt greci. ambo ſunt ī celū traſlati. et in ſignū circuli zodiaci ſunt poſiti 2gemī ſunt appellati. Moraliter ad ꝓpoſituꝫIſti duo germani ſunt dei filiꝰ ⁊ hō. qꝛ eūdem patre celeſtē hēmus. et filiꝰ dei īmortalitē a patre reciptēs hoīeꝫ ī morte ꝑmanēteCui frater cōpaties. ꝓ eo amariſſima mortemortuꝰ ē et ſibi īmortalitatē apud patrē obtinuit. Simplici em̄ morte mortuꝰ ē. vt noſtrā q̄ duplex fuit morte curaret. ſicut pulcredeclarat Augu. iiij. de tri. c. iiij. Un̄. i. petriij. Peccata noſtra ip̄e ꝑtulit ī corꝑe ſuo. vtpeccatis mortui iuſtitie viuamꝰ cuiꝰ liuoreſanati ſumꝰ. Hāc iuſticiā pēſare debemꝰ: etnūctū hūc īſpirātē deuote ſuſciꝑe. Cuiꝰ tn̄ml̓ti oppoſitū ꝑuerſi faciūt. qui malis ſuiscōceptibꝰ ⁊ affectōibꝰ: īſpiratōes hmōi opprimūt ⁊ occidūt. E Secūdo dico ꝙcorꝑalis caſtigatō ſiue tribulatio nobiſmittitur. vt nos admoneat 2 cohercea: bene facere. Nā ſicut equꝰ vel aſinꝰ dā exͣ viā ē. vl̓ſi īcedit lente a dn̄o ſuo pūgit̉ vt ad viaꝫ redeat. vl̓ velociꝰ īcedat. Sicut legitur balaāfeciſſe aſine ſue dū ambularet exͣ viā nume.xxij. Sic 2 deꝰ peccatoreꝫ pugit. quādo eitribulatōcꝫ vel aliquā aduerſitatē corꝑale̓mittit. vt ſi exͣ viā carutatis ambulat ī peccatis peccata deſeret. et ī gratia 2 vtutibꝰ ꝓficiat: et ꝓcedat. vn̄ gre. Mala q̄ nos hic premūt ad deū ire cōpellūt. Cuiꝰ figurā hēmꝰGen̄. xvi. in agar ancilla: q̄ dn̄am ſuā deſpexit: et recedēs ab ea. fugieſqꝫ in locū deẜtūCui angelꝰ apparēs dixit ei. Reuertere addn̄aꝫ tuā: et huilia te ſub maībꝰ ip̄iꝰ. Quāqͥdem figurā. b. augu. ſuꝑ Ioh̓. ꝑtractansvt etiā habet̉. xxiij. q. iiij. c. qn̄ vult. ſic īqͥt.ad hͦ gͦ agar ācilla affligit̉ vt reuertat̉ atꝫ vtinā reuertat̉ qꝛ ꝓles eiꝰ. ſic̄ ꝓles iacob cū fr̄ibꝰ heredirate tenehit ſuppie ī patria .i. ī regno celoꝝ apud deū. ꝓpter qd̓ dn̄s ꝑ oſeamde talibꝰ ſic iqͦt. In tribulaiōe ſua mane cō
ſurgent ad me. Sic anthiochus cū eſſet ſanuſ crudeliſſimꝰ fuit: et ſuꝑbꝰ nimis volēſhieroſolimā facere cogerie ſepulcri iudeoꝝiuſſit agitari currū: et ſine ītermiſſiōe agesiter celeſti eū pungente iudicio. plaga iſanabili a deo p̄cuſtus ē. ita ꝙ fetore ꝓ̄prie infirmitatis ferre nō poſſet. et tūc verba narrauit ad ꝓpoſitū: dicēs. Iuſtū eſt ſubditū eſſedeo: et mortalē nō parem deo ſentire. .ij. macab̓. ix. F Un̄. b. augu. ſuꝑ pſalteriumſic ad ꝓpoſutū inqͥt. Flagellū īteriꝰ vel exterius. gl̓ificat creatore. cōpellit nolente. erudit ignorātem̄. cuſtodit virtutē. expellit īfirmitatē. excitat torpētē. hūiliat ſuꝑbiētē. purgat penitētē. cruciat īnocēte. iniciat ad mortem ſuꝑneniētē. hec ille. Hūc nūciū etiā ꝙͣplures ꝑ impatiētiā verbis blaſphemujs lapidant ⁊ occidūt. Tertiꝰ nūctꝰ qͥ peccatoribꝰ mittit̉ ad tollēdū fructu 2 admonendū. et aduocādū eſt filiꝰ dei: vt qͥ priores nūcios. ꝑ mala oꝑa occiderūt. ſalte vereātur filiū dei. qͥ eſt verus heres regni celeſtis. Hicvenit ꝑſonaliter vberaliter vocare. et ore ꝓprio dep̄care di. illud pͣs. Uenite filij audite me timorē dn̄i docebo vos. Facit em̄ criſtꝰ filiꝰ d̓i īſtar falcarij volētis euolatu reuocare falconē qͥ aſcēdēs arbore vel alterū locū apparētē. cū reclamatorio rubeo vocat 2reclamat. Sic filiꝰ dei miſſus a deo patre.volēs hoīem ꝑditū 2 euo latū de manibusſuis reuocare ī loco caluarie aſcēdit arboreſancte crucis. et totū corpꝰ vulneratu ꝓpteriniqͥtates noſtras oſtēdit. et voce magna 2clamore valido reuocauit. ſupplicādo propctōribꝰ di. Pater dimitte illis: qꝛ neſciuntqͥd faciūt. Sed heu peccatores illā vocē lamētabilē nō audiūt. īmo xp̄m quotidie pemaliciā crucifigūt et occrdūt. Quare coqueritur de eis dicēs illud Iob. Seruū meumvocaui et nō reſpōdit mihi ore ꝓprio dep̄cabar eū. Iſti īgrati pe ccatores 2º īterfectoresxp̄i. figurant̉ ī fratribꝰ iōſeph qͥ fratre ſuuꝫioſeph quē pater ītime dilexit et tunica polimita veſtiuit. ī ciſternā miſerūt ⁊ piecerūtet triginta denarijs vendiderunt. vt hetur.gen .xxxvij. et in epl̓a hodierna. Nam deuspater filio ſuo. vt eſſet caro ⁊ frater noſter fecit tunicā hūanā: qͥ vniēs de ſede ⁊ domopatris celeſtis īduta tuni ca hūanitatis. niceſſat frequēter viſitare nos. aut ꝑ iſpirationes. aut ꝑ caſtigatōeſ. aut v̓bales vocatoei