Feria ſextapoſt cinerum

deū. vel peccatum quod fecit homo cōtra teEt dicis recte reſpōdendo ꝙ maius eſt peccatū illud qd̓ feciſti cōtra deū. per hoc qd̓ ēinfinitū. cū offendiſti ꝑſonaꝫ infinitā ꝙ illud peccatū qd̓ in te fecit hō. per hoc qd̓ eſtfinitū cū offenderit perſonā finitā. vn̄ ibidēait. Si diceret aliqͥs tanta mala me inimicꝰcōpulit ſuſtinere vt eū nulla rōne poſſum diligere. Attēdis igr̄ quid tibi fecit hō. et nonaītēdis qͥd iu feciſti deo. ſi cōſciam tuā diligenter diſcutis et inqͥris: ſine vlla cōpenſatiōne maiora tu peccata cōmiſiſti in deo: ꝙin te cōmiſit hō. Et qua ſrōte vis. vt tibi deꝰdignetur dimittere multū. cū tu nō acqͥeſcisdimittere paꝝ. Tertia rn̄ſio eſt eiuſdē. qꝛ etiam querit a te hn̄te inimicū. qd̓ potiꝰ velisin illa vita hr̄e bonū vel malū proculdubiorn̄des ꝙ bonū. ſi ergo vis habere bonū. debes ꝑcere inimico. quia in odiendoº inimicum facis malū anime tue. ſed iudulgendofacis malū corpori tuo. Ubi em̄ corpꝰ tuuſtaret lete: anxiatur quando videt inimicū.et ſi anxiatur: dolet. cōtriſtatur. patitur. qꝛ qͥaliuꝫ in corꝑe ꝑſequitur: prius ip̄e in cordeꝑſecutōem ſuſtinere cognoſcit̉. Ex his cuilibet dicēti ꝙ non poſſit indulgere inimicoobuiatur. ꝙ contra rōnem loquitur. SSi diceret quis. videtur ꝙ nō debeā remitꝰtere nec indulgere inimico in me peccāti. niſi ſatiſfaciat mihi de iniuria illata. quia ẜmaugu. Nō dimittitur peccatū niſi ablatū reſtituatur. Dico ꝙ hō cui iniuriatur et qͥ iniuriam paſſus eſt: ſtatī tenet̉ petēti veniam diꝰmittere cordis rancore. Pro quo ſciendū ꝙex iniuria illata ſolent in homīe tria oriri .ſ.rancor in affectu. ſignū rācoris in effectu. etactio cōtra iniuriantē. Primū tenet̉ hō ſtatīdimittere petēti. et nūꝙͣ in corde ſuo tenere.mathe ī. xviij. Sic pater meus celeſtis facietvobis. ſi n̄ remiſeritis vnuſquiſqꝫ fratri ſuode cordibus veſtris. Secundum .ſ. ſignumrancoris in effectu tenetur etiā hō dimilferepetenti veniā. eī ſatiſfacere volēti inqͣntumpōt: nec eiiā oꝑtet. ꝙ qͥs ledenti tātam familiaritatem exhibeat. ſic an̄ fecit. ſꝫ ſufficit ſibi ſigna cōmunia q̄ directe ordinātur ad vitam eternā habēdam nō negare. Sic et dn̄sremittit pato ſatiſfacere. De hoc pōt intelligi illud qd̓ d̓r luce. xvij. Si reuerſus fueritad te aliquis dicēs: penitet me: dimiſte illi.Tertiū .ſ. aciōem cōtra iniuriātem non tene

tur dimittere: niſi ille reſtituat. vel ꝙͣtum adrei ablatōem vel fame quantū poteſt. qꝛ talis ſalua caritate pōt cōtra talē in iudicio agere. et qd̓ ſuū eſt repetere. Quantū nunc adcōtinuatōem et declaratōem euāgelij habitum ē in prioribꝰ de aliquibꝰ virtutibꝰ .ſ. ieiunio et huilitate. nūc ne fruſtremur meritoqͣliter fundari debēt in caritate videamꝰ. etſunt tres partes que notantur in euangelioIn prima ſancte affectionis caritas dilatanda. Ibi. Audiſtis quia dictuꝫ eſt antiquis.In ſecunda pure intentionis ſinceritas recitanda. Ibi. Attendite ne iuſtitiā veſtrā ⁊cͣ.In tertia pie ſubuentionis largitas ordināda. Ibi. Cum ergo facis elemoſinam ⁊cͣ.Quantum igitur.ad primam partem ad literam eſt ſciendumꝙ hoc qd̓ dicit odio habebis inimicū tuū.nō eſt verbū legis. qꝛ hoc in lege nō ſcribit̉.ſꝫ eſt interptatio iudaice expoſutōis. qui dicebāt ꝙ om̄e qd̓ nō erat in lege ꝓhibitum:crat eis cōceſſum. T Moraliter ē notādum ꝙ volēs meritorie laborare: necrio ſumdat ſua oꝑa ſuꝑ ſincera caritate. vt nemineꝫodio habeat: ſꝫ tam amicū ꝙ inimicū ꝓpterdeū diligat. Nā vt ph̓s dicit. viij. eth. ꝙ naturaliter vnūquodqꝫ diligit ſuū ſimile. Cuergo qͥlibet hō ſit eiuſde ſpei cū aliero et ſimilis in natura: dꝫ ex naturaˡ cōſimilem hominem diligēre. et nullum odire vel ledere.Ad qd̓ inducit nos natura. Legit̉ in naturalibꝰ de qͥdā aucͣ nomīe arpia q̄ eſt auis ferociſſima habes vultū ſimilē homīs: q̄ ſi ferocitate alique homīeꝫ interfecerit: vidēs ſehabere eius ſimilitudīeꝫ: maxie dolet. Multo magis hō rōne p̄ditus dolore dꝫ ſe leſiſſeverbo vel facto ſibi ſimilē et maxīe xp̄ianū.cū ſit comēbrū ſuū. Debemꝰ ergo nos inuicem amare. iux illd̓ Ioh̓. xv. Hoc eſt p̄eptumeū vt diligatis inuicem. Et ꝙ maxime debemus inimicum diligere. Et hoc proptertria. ſcilicet propterDebitum perſoluendum.Eternum premium conſequendum.Damnationis periculum euadendum.Primo enim debemus inimicos diligerepropter debitum perſoluenduꝫ. Duplex em̄in hoc habemus debitum. ſcilicet̓ precepti.ſic hic pꝫ. qd̓ p̄ccp̄tū ita generaliter obligaioriū eſt. ꝙ ab illo nullus ſe excuſaīe poteſt