Druckschrift 
Gesta Romanorum
Entstehung
Seite
118r
Einzelbild herunterladen
 

ecce terrā quā iniuſte pecij. Vidēſqꝫ dyabolꝰ ad euā acceſſitdicēs. Si ꝯmederitis de lignovite eitis ſicut dij ſciētes bonūet malū geij.Dyabolꝰpͥus ſe miſcuit lepra ſcꝫ imiotate ſic ad innocentē acceſſit mortalit̓ peccauit qn̄ diuinūp̄ceptū violauit et ſic ſactꝰēleproſus ſpūalit̓ loqͣꝫdo ꝓpt̓quod extra r̓gliū ꝑad iſi ea̓t expulſus in vniu̓ſitatē huiꝰ m̄diFilius imꝑ atoris ſcꝫ filius devidēſqꝫ hoīem queformauea̓tin miſeria naturā eiꝰ miſcuitqn̄ de celis deſcēdit et carnemnram aſſūpſit in tantū nosab omī lepra pcc̄i paſſionemſua liberauit ip̄e pcc̄a nr̄a tulitin corꝑe ſuo factꝰ ē turpis inpaſſione yſaieVidimꝰ hn̄tem ſpēm neqꝫ decorē ſeᵉ re gutauimꝰ qͣſi leproſūꝑcuſſū a deo et hūiliatū. Nosvero ſic liberati īnortē xp̄i poterimꝰ ad prīam celeſtē ſecureſi voluei̓mꝰ ꝑueīre ſꝫ celeſtis xp̄snos cottidie tēptat pulſat adſanuā cordis nr̄i fiċ ip̄e teſtat̉canti. Ego ſco a oſtiū pulſoli qͥs aperuei̓t in cenabo eoit ſutiondic.ſdiligent̓ ē adu̓tend̓ oſtiūcordis nr̄i dēmꝰ ei aꝑire. vij.oꝑa mīe et gaudio reciiiqliRre in ſpēali camera extra hoii.xiijmīes pone̓ vt nobiſcū ſemꝑmaneat. Et ſic̄ iſte leproſus ſiduit̉ Ita xp̄s. litiuit ī crucedixit Sicio. Quid ficiebat dico vinū ſꝫ ſalutē aīaꝝ nrarū.Iudei audiētes acerūcū fel̓emixtu ei dederūt. Ecce ſerpē ēvenenoſū nr̄a ſalute bibit ettotū venenū pcc̄i pͥmm ꝑntisiecit ſic dextraio dinitatis hūanitate indie aſcēſionis multitudine celos aſcenditVidā vero p̓nceps noīecleonitus cuiꝰ populꝰ īqdam ciuitate claudebat̉ obſeſſus. volens populoſuo vere ꝯſule̓ qͥd ſibi vtiliꝰ expediret. p̄cepit vt vnus de militibꝰ ſuis obſidionē accede̓tobſidētibꝰ inſultā p̄beret ordīauit in telis ſuis latēs artificialit̓ ſcriberet. Cōfortamī indomīo et eſtote fideles in obſidione in ꝑſona clconiti venioet obſidionem amoueboAriſſimi pnͥceps iſte īxp̄s populus obſeſſusIIinciuitatē pct̄ores inmn̄do a demonibꝰ obſidēt̉ſiobſtruat̉ aīas nr̄asoccidēt. miles miſſꝰ ē p̄dicatorApoſt. ad thi. labora ſiċ bonusmiles Ille miles in extei̓ori apꝑncia qͣi adu̓ſariū pcc̄oribꝰ oſtēdit qꝛ lācea ſagittā ī ſultꝰp̄bet acuita v̓ba nūc̓ con guIoius nunc contra luxurioſos ſic de cetei̓s ꝓponit. Sꝫ procerto amicꝰ nr̄ ē. qꝛ plꝰ valētbera diligētis qm̄ oſcula blandientis 22. Et ſic eſt finis